Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.

Arsimi ne kohen e komunizmit

17.164 Aufrufe

Veröffentlicht am

SHKOLLA SHQIPE NË KOHEN E SUNDIMIT SOCIALIST

#MesueseAurela

Veröffentlicht in: Kunst & Fotos
  • Dating direct: ❶❶❶ http://bit.ly/2F90ZZC ❶❶❶
       Antworten 
    Sind Sie sicher, dass Sie …  Ja  Nein
    Ihre Nachricht erscheint hier
  • Sex in your area is here: ♥♥♥ http://bit.ly/2F90ZZC ♥♥♥
       Antworten 
    Sind Sie sicher, dass Sie …  Ja  Nein
    Ihre Nachricht erscheint hier

Arsimi ne kohen e komunizmit

  1. 1. Pavarsisht se në çfarë rrethanash u gjind shkolla dhe arsimi shqiptar, pavarsisht se çfarë doktrine ndoqi sistemi në Shqipëri, arsimi dhe shkolla shqipe ngritjen më të lartë e arriti në 50 vjetët e fundit të regjimit komunist. Është mëse e vërtetë se u ndaluan një varg veprash dhe një numër i madh autorësh. U ndalua pothuajse gati gjysma e literaturës shqipe që botohej jashtë territorit administrativ të Shqipërisë tashmë të cunguar. Në anën tjetër në Kosovë dhe trojet tjera shqiptare filloi një dhunë dhe terror i paparë sidomos në arsim dhe shkollë, kurse shqiptarët e kësaj treve mësonin ndaras dhe fare pak komunikonin me vëllezërit e tyre në shtetin amë. Në vitin 1946, Shqipëria shpalli Reformat Arsimore. Këshilli i Ministrave i RPSH mori masat për vënien e arsimit në jetë: formoi komisionin e Reformës Arsimore, Kuvendi Popullor dekretoi ligjet mbi ”Arsimin fillor të detyruar” dhe ”Reformën Arsimore”, dokumente këto që luajtën një rol të rëndësishëm në zhvillimin e arsimit. Gjatë kësaj kohe u mbajten konferencat e rretheve të Gjirokastrës, Korçës, Vlorës, Elbasanit etj. Më e njohura është Kongresi i Arsimtarëve që u mbajt në Korçë më 1944, ku thuhej se u hodhën hapat e parë për futjen e “frymës së luftës dhe të revolucionit popullor” në përmbajtjen e shkollës si dhe në “demokratizimin” e gjithanshëm të saj. Në krahasim me vitin e parë pas çlirimit, gjatë viteve 1948-1949 shkollat fillore u shtuan me rreth 73%, kurse numri i nxënësve me 110%. Arsimi shtatëvjeçar në krahasim me vitin 1945 u zgjerua me 71.5% për sa i përket numrit të shkollave dhe me 29% për sa i përket numrit të nxënësve. Për të përballuar nevojat për mësues u zgjerua me 233.1% rrjeti i shkollave pedagogjike dhe u hap Instituti i Lartë Pedagogjik në Tiranë. Në kuadër të doktrinës komuniste edhe planët mësimore, programet, tekstet pësuan ndryshime rrënjësore, të cilat forcuan përmbajtjen ideologjike të shkollave mbi bazat e shkencës marksiste-leniniste. Kongresi i Parë i PKSH (1948), kërkonte patjetër edhe zhvillimin e arsimit në harmoni me kërkesat e ekonomisë dhe të prodhimit dhe në të njëjten kohë krijimin e shkollës socialiste për edukimin e gjithanshëm komunist të brezit të ri. Arsimi fillor i detyruar më 1951-1952 pothuajse u realizua. U kalua në arsimin shtatëvjeçar të detyruar. Më 1955 kishte 2515 shkolla fillore e shtatëvjeçare me 193 619 nxënës. Arsimi i mesëm profesional dhe ai i përgjithshëm morën gjithashtu një zhvillim të madh. Filloi të zgjerohej rrjeti i shkollave tekniko- profesionale të të gjitha kategorive kudo në Shqipëri. Në vitin 1952-1953 kishte 15 shkolla të ulëta profesionale, 24 të mesme teknike e pedagogjike dhe 6 shkolla të larta. Këshilli arsimor i vitit 1950 në mbledhjen me temë ”Për një edukatë dhe ideologji të
  2. 2. shëndoshë në shkollat tona” futi në plan mësimor lëndën e marksizëm-leninizmit. Tashmë shkolla u fut gjërsisht në shërbim të ndërtimit socialist të vendit duke u forcuar më shumë mbrendia socialiste marksiste-leniniste e saj, ku u shtrëngua jeta e brendshme në shkollë dhe u bënë përmirësime në metodat e mësimit dhe të edukimit. Pas çdo Kongresi të Partisë shkolla gjindej para programeve të mëdhaja pune, sidomos për sa u përket ideve të përmbajtjes së saj socialiste. Bile nga goja e Enver Hoxhës dilte nëpër Kongrese se politika e Partisë shtron obligim për shkollën si detyrë themelore formimin e botkuptimit marksist-leninist te nxënësit. Kjo platformë ideologjike dëmtoi përmbajtjen dhe ngadalsoi procesin e krijimit të fizionomisë së plotë të shkollës së njëmendtë kombëtare. Pushteti komunist në Shqipëri duke mos qenë i kënaqur me rezultatet e arritura në formimin e botkuptimit marksist-leninist dhe në zbatimin e denjë të direktivave, në vitin 1963, me vendim të Kuvendit Popullor u shpall ligji “Mbi riorganizimin e sistemit arsimor në RPSH”. Në bazë të këtij riorganizimi të shkollës u vu parimi marksist-leninist i lidhjës së të mësuarit me punën në prodhim në të gjitha kategoritë e shkollave. Parimet e riorganizimit të shkollës u pasqyruan në planet, programet dhe tekstet mësimore. Në vitin 1960, arsimi i lartë u zgjerua. Numri i studentëve u dyfishua në krahasim me vitin 1955, në këtë kohë vetëm studentët me shkëputje nga puna (student të rregullt), arrinin në 9650 veta. Në vitin 1968, pranë KQ të PPSH u krijua Komisioni Qëndror për arsimin, për të studiuar, organizuar, drejtuar dhe kontrolluar në të gjitha hallkat arsimin kombëtar. Më 24.XII.1969 u dekretua ligji “Mbi sistemin e ri arsimor”, kurse më 20.II.1970, doli vendimi i Këshillit të Ministrave “Mbi sistemin e ri arsimor”. E gjithë puna e shkollës dhe struktura e saj mësimore-edukative u ndërtua mbi bazën e botkuptimit marksist-leninist si lidhje organike në mes mësimit me punën prodhuese dhe edukimin fizik e ushtarak. U forcua më tej karakteri politik i shkollës. Lëndët e drejtpërdrejta marksiste-leniniste u futën në të gjithë sistemin shkollor. Pastaj për të gjitha hallkat e shkollave të sistemit arsimor u hartuan plane, programe e tekste të reja mbi bazën e kritereve ideologjike, politike, shkencore e pedagogjike të përcaktuara nga Partia duke e bërë edhe më tej revolucionarizimin e shkollës, duke e pasuruar edhe më tej me ide e mendime të reja marksiste-leniniste e të pedagogjisë shqiptare. Pavarsësisht nga ky centralizëm partiak mbi arsimin dhe shkollën, shkolla dhe arsimi shqiptar në shtetin amë në këto vite ka shënuar rritje të lakmueshme, ka ecur përpara në mënyrë konsekuente, duke shënuar hapa cilësorë në rrugën e tij. Shkolla ka pësuar tiparët e saj evolutive, është forcuar përmbajtja e saj shkencore dhe fizionomia e saj kombëtare është përmirësuar. Sistemi arsimor, u bë më i aftë për të përballuar kërkesat shkencore me një perspektivë të kohës në të gjitha fushat. Shkolla është dhe mbeti vatër kryesore e përvetësimit të kulturës, të dijeve dhe të të shkencës. Ajo paisi gjenerata të tëra nxënësish dhe studentësh me dije të nivelit bashkëkohor, duke bërë kualifikimin e kuadrove, dhe duke e nderuar figurën dhe rolin e mësuesit dhe të pedagogut. Kështu mësuesi dhe pedagogu shqiptar me nder dhe dinjitet kreu një
  3. 3. borxh ndaj kombit dhe atdheut duke përmbushur edhe dëshirën e brezave të tërë dëshmorësh të shkollës dhe arsimit shqip. Shkalla e shkrim-leximit në Shqipëri të popullsinë së përgjithshme, mosha 9 ose më shumë, është rreth 99%. Arsimi fillor është i detyrueshëm (6 deri në 15 vjet), por shumica e nxënsve vazhdonjë të paktën deri në arsimin e mesëm. Shumica e shkollave janë publike dhe financohen nga qeveria, por kohët e fundit disa shkolla private të niveleve të ndryshme kanë qenë të hapur. Ka rreth 5000 shkolla në të gjithë vendin. Vit shkollor është i ndarë në dy semestra. Javën shkollor fillon të hënën dhe mbaron të premten. Varësisht nga niveli akademik, viti shkollor zakonisht fillon në mes të shtatorit ose në tetor dhe përfundon në qershor ose korrik. Ka një pushim dimëror prej rreth dy javësh.  Arsimi fillor: 8 vjet  Arsimi i mesëm:  Rregullore: 4 vjet  Profesionale ose teknike: 2-5 vjet  Kolegj apo gjimnazi: 3 vjet  Edukimi Katervjecarit: 3 vjet
  4. 4. Periudha pasclirimit Edhe në vitin 1946, rreth 85% e popullit ishin analfabetë, veçanërisht për shkak se shkollat në gjuhën shqipe ishte pothuajse jo-ekzistente në vend,para se të bëhet e pavarur në vitin 1912. Deri në mesin e shekullit të nëntëmbëdhjetë, sunduesit osmanë e kishte ndaluar përdorimin e gjuhës shqipe në shkolla. Turqisht është folur në disa shkolla që shërbyen për popullsinë myslimane. Këto institucione janë të vendosura kryesisht në qytete dhe qyteza të mëdha. Shkollat për fëmijët krishterëve ortodoksë ishin nën mbikëqyrjen e Patriarkanës Ekumenike të Konstandinopojës. Mësuesit e këtyre shkollave ishin zakonisht rekrutohen nga kleri ortodoks, dhe gjuha e mësimit ishte greqisht. Shkolla e parë shqiptare e njohur për përdorim në epokën moderne ka qenë një seminar françeskan që u hap në vitin 1861 në Scutar, edhe pse nuk janë citatet nga shkollat shqiptare nga françeskanët në 1638 në Pdhanë. Nga 1880-1910, shumë patriotë shqiptar synuan në krijimin e një ndjenjë të ndërgjegjes kombëtare themeluan shkolla fillore në disa qytete dhe qyteza, kryesisht në jug, por këto institucione kanë qenë të mbyllur nga autoritetet osmane. Ardhjen e lëvizjes së Turqve të Rinj në vitin 1908, patriotët shqiptarë të motivuar për të rritin përpjekjet e tyre, dhe në të njëjtin vit një grup intelektualësh u takuan në Manastir për të zgjedhur një alfabet shqiptar. Librat e shkruara në gjuhën shqipe para 1908
  5. 5. kishte përdorur një përzierje të alfabeteve, të përbëra kryesisht nga kombinimet e shkronjave latine, greke dhe turke-arabe (në kohën turoco është shkruar me alfabetin arab). Pjesëmarrësit në takimin e Manastirit kanë zhvilluar një alfabet të unifikuar të bazuar në karakteret latine. Një numër i teksteve shpejti ishin të shkruar në alfabetin e ri, dhe u hapën shkolla fillore në gjuhën shqipe në pjesë të ndryshme të vendit. Në vitin 1909, për të përmbushur kërkesat e mësuesve të aftë të mësojnë në gjuhën amtare, një shkollë normale u krijua në Elbasan. Por në vitin 1910, Turqit e Rinj,nga frika e shfaqjes te patriotve shqiptar , mbyllen të gjitha shkollat që ishin ne gjuhen shqipe si një gjuhë e mësimit, edhe pas pavarësisë së Shqipërisë, shkollat ishin të pakta. Kushtet e paqëndrueshmërisë politike të shkaktuara nga lufta në Ballkan dhe Lufta e Parë Botërore e kanë penguar zhvillimin e një sistemi shkollor të unifikuar. Kur Lufta e Parë Botërore shpërtheu (1914), Arsimi në Shqipëri ishte pothuajse jo- ekzistente. Banorët e fuqive të huaja, megjithatë, janë hapur disa shkolla në zonat e tyre të kontrollit, çdo udhëzim i cili siguronte fuqinë në gjuhën e tyre. Disa prej këtyre shkollave, sidomos italiane dhe ato franceze ka vazhduar të veprojë pas Luftës së Parë Botërore dhe luajti një rol të rëndësishëm në futjen e metodave arsimore perëndimore dhe parimet. Veçanërisht e rëndësishme ishte Shkolla e Lartë Kombëtare e Korçës, në të cilin gjuha e mësimit ishte gjuha franceze. Menjëherë pas themelimit të një qeverie kombëtare në vitin 1920, e cila përfshinte një ministri të arsimit, u hodh themeli për një sistem arsimor kombëtar. Shkollat fillore janë hapur në qytet dhe disa nga qytetet më të mëdha, dhe shkollat italiane dhe franceze që u hapën gjatë Luftës së Parë Botërore janë forcuar. Ndërkohë, dy shkolla të mëdha amerikane u themelua: Shkollës Amerikane në Tiranë profesionale, i themeluar nga Kryqi i Kuq Amerikan Junior në vitin 1921, dhe Shkollës Amerikane fermë në Kavaje, të sponsorizuar nga Fondacioni i Lindjes së Afërme. Disa ardhmja politike e Partisë Komuniste ishin të arsimuar në shkollat e huaja: Enver Hoxha u diplomua nga Shkolla e Lartë Kombëtar në vitin 1930, dhe Mehmet Shehu, i cili do të bëhej kryeministër, ai përfundoi studimet e tij në Shkollën Profesionale Amerikane në vitin 1932. Në vitin 1920, periudhë në të cilën themelet e shtetit modern shqiptar u hedhur, progres i rëndësishëm është bërë në drejtim të zhvillimit të një sistemi arsimor në Shqipëri. Në 1933 Kushtetuta u amendua Royal për ta bërë arsimin një e drejtë ekskluzive e qytetarëve të shtetit. Të gjitha shkollat në gjuhë të huaj, me përjashtim të Shkollës Amerikane Bujqësor, të tjreat u mbyllën apo u nacionalizuan. Ky veprim kishte për qëllim për të ndaluar përhapjen e shpejtë të shkollave të nxitura drejtpërdrejt nga Qeveria Italiane, veçanërisht në mesin e katolikëve në veri. Shtetëzimi i shkollave u pasua në vitin 1934 nga një riorganizim i madh i sistemit kombëtar të arsimit. Sistemi i ri i quajtur shkollor i detyrueshëm fillor në mes të moshës 4-14. Ajo siguroi gjithashtu për zgjerimin e shkollave të mesme të llojeve të ndryshme, krijimi i ri teknik, profesional,
  6. 6. shkolla tregtare dhe të mesëm, si dhe përshpejtimin dhe zgjerimin e trajnimit të mësuesve. Dispozitat e 1934 ristrukturimit të detyrueshëm dhe se kurrë ligjit i janë aplikuar në zonat rurale për shkak të nevojës së tyre për fëmijët fshatarë të cilët punonin në këtë fushë, dhe për shkak të mungesës së objekteve shkollore, mësuesit, mjeteve të transportit etj. Të vetmet shkolla private që operonin në Shqipëri para Luftës së Dytë Botërore ishin ato për “minoritetin grek” që jetojnë në rrethin e Gjirokastrës. Edhe pse këto shkolla janë mbyllur nga i amendamentit kushtetues të vitit 1933, por Greqia ka dërguar çështjen në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë të Përhershëm, i cili detyroi Shqipërin për të rihapur. Para Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria nuk ishte me universitetet,dhe Studimet të Avancuara u ndoqën jashtë vendit. Çdo vit shteti ka dhënë një numër të kufizuar të bursave për meritë maturantëve, të cilët përndryshe nuk mund të përballonin për të vazhduar studimet e tyre. Por, numri më i madh i studentëve të universitetit ishin nga familjet e pasur, dhe të financuar nga individë privatë. Shumica dërrmuese e studentëve që ndiqnin universitetet italiane ishin për shkak të afërsisë së tyre dhe marrëdhëniet speciale mes qeverisë së Romës dhe Tiranës. Qeveria italiane në vetvete, duke ndjekur një politikë për të fituar fuqi politike, ekonomike, ushtarake dhe kulturore në vend, ka dhënë një numër të bursave për studentët shqiptarë të rekomanduara nga një legalitet në Tiranë. Menjëherë pasi ‘italianët pushtuan Shqipërinë në muajin prill të 1939 , sistemi arsimor erdhi nën kontroll total të Italialisë. Përdorimi i gjuhës italiane është bërë i detyrueshëm në të gjitha shkollat e mesme, dhe ideologjia fashiste dhe udhëzimi janë inkorporuar në programet. Pas 1941 , megjithatë, kur grupet guerile filluan operacionet kundër forcave italiane, sistemi arsimor ishte i paralizuar. Shkollat e mesme u bë qendra e rezistencës dhe rekrutimi i luftës guerile, dhe shumë mësues dhe studentë shkuan në male për t’u bashkuar me grupet e rezistencës. Në shtator 1943 , kur ‘ italianët iu dorëzua aleatëve dhe trupat gjermane pushtuan Shqipërinë , arsimi kishte ardhur në një ndalesë të plotë.
  7. 7. Periudha komuniste Pasi kapi pushtetin në fund të vitit 1944, Partia Komuniste i ka dhënë prioritet të lartë për rihapjen e shkollave dhe një organizatë e sistemit arsimor në tërësi të pasqyrojë ideologjinë komuniste. Objektivat e skemës për sistemin e ri shkollor ishin të fshihet analfabetizmit në vend sa më shpejt të jetë e mundur, të transmetimit të ideve të rinjve shqiptarë dhe parimet e komunizmit, ashtu siç interpretohet nga partia, dhe, në fund të fundit, për të edukuar fëmijët e të gjitha klasat e partnerët socialë mbi bazën e këtyre parimeve. Kushtetuta Komuniste e vitit 1946 bëri të qartë se skema ishte menduar për të sjellë të gjithë fëmijët nën kontrollin e shtetit. Të gjitha shkollat janë vendosur menjëherë nën administrimin e shtetit. Në të njëjtën kohë, për shkak të mungesës së specialistëve në shumë fusha të dijes, një shumë e të rinjve janë dërguar jashtë vendit nga vendet me të cilat Shqipëria kishte lidhje diplomatike ( Bashkimi Sovjetik , Çekosllovaki , Poloni , Rumani , etj.) Në vitin 1946 ligji i reformës së arsimit ka menduar posaçërisht për parimet e ideologjisë komuniste që ka vazhduar në të gjitha tekstet shkollore. Në shtator të vitit 1949, qeveria miratoi një ligj që kërkonte që të gjithë qytetarët e moshës ndërmjet 0:40 të cilët nuk mund të lexojnë të ndjekin mësimet në lexim dhe shkrim. Kurse për fshatarët analfabetë janë themeluar nga seksionet e arsimit të këshillave të njerëzve. Autoritetet politike e forcave të armatosura, kanë organizuar kurse paralele për
  8. 8. personelin ushtarak analfabetë. Përveç sigurimit të obligueshëm fillor falas për shtatë vjet dhe katër vite të shkollimit të mesëm, në 1946 të quajtur Akti për krijimin e një rrjeti të trajnimit profesional, Tregtisë dhe trajnimin e mësuesve dhe kurse për të përgatitur personelin, teknikë dhe punëtorë të kualifikuar për ndryshme, kulturore, sociale, dhe ekonomike. Një ligj tjetër i arsimit të miratuar në vitin 1948 me kusht për zgjerimin e mëtejshëm të kurseve të formimit profesional për trajnimin e punëtorëve të aftë dhe gjysmë të aftë dhe për të rritur njohuritë teorike dhe teknikë profesionale. Në vitin 1950, sistemi shkollor ishte dhënë një orientim të plotë në aspektin e propagandës ideologjike Komuniste Sovjetike dhe kontrollin e qeverisë qendrore. Shkollat e mesme teknike janë themeluar përgjatë linjave të njëjta. Në vitin 1951 tre institucionet e arsimit të lartë u themelua: me ‘Institutin e Lartë Pedagogjik,’ Instituti Politeknik, agrare College el ‘e tërë, modeluar mbi modelet sovjetike. Shumica e teksteve, sidomos ato që merren me çështjet shkencore dhe teknike, ishin përkthime nga rusishtja. Kurset për përgatitjen e mësimdhënësve u krijua në metodat ruse, sovjetike e pedagogjisë dhe psikologjisë, dhe dialektika marksiste-leniniste u mësoi nga instruktorët sovjetikë. Një ekip i edukatorëve sovjetikë hedhur themelet strukturore University, kurrikulare dhe ideologjike e Enver Hoxhës në Tiranë (tani quhet Universiteti i Tiranës), e cila është themeluar në vitin 1957. Në vitin 1960 sistemi i arsimit fillor dhe të mesëm e kishte evoluar në një program prej njëmbëdhjetë vjet që përfshin shkollat e arsimit të përgjithshëm dhe institucioneve profesionale dhe profesionale. Në tetor të vitit 1960, megjithatë, kur Shqipëria pati acarime mes tensioneve sovjetike ku arrijnë pikën e shkëputjes, Partia Shqiptare e Punës lëshoi një rezolutë që bën thirrje për riorganizimin e sistemit shkollor. Qëllimi i vërtetë i rezolutës ishte për të eliminuar shkollat sovjetike ndikimin dhe rishkrimin e teksve. Një vit shtesë është shtuar në njëmbëdhjetë viteve të programit të arsimit të përgjithshëm, dhe i tërë sistemi shkollor ka qenë i integruar më ngushtë me industrinë në mënyrë që të përgatisë të rinjtë shqiptarë për të zëvendësuar specialistët sovjetikëet.Statistikat zyrtare tregojnë se regjimi ka bërë përparim të konsiderueshëm në sektorin e arsimit. Analfabetizmi është eliminuar praktikisht deri në fund të 1980 dhe Shqiperia arriti të ketë një arsim të plotë. Nga një regjistrim i përgjithshëm i më pak se 60.000 studentë në të gjitha nivelet në vitin 1939, numri i njerëzve në shkollë e kishte rritur në mbi 750,000 në vitin 1987, përveç kësaj, ka pasur mbi 40.000 mësuesve në Shqipëri. Rreth 47% e të gjithë nxënësve ishin gra. Përqindja e të diplomuarve të shkollave fillore, të cilët kanë vazhduar me disa lloj të arsimit të mesëm është rritur nga 39% në 1980 në 73% në vitin 1990.Megjithëse Shqiperia arriti nje sukses ne fushen e arsimit ne periudhen e komunizmit,një rënie të theksuar për sa i përket arsimit të mesem ka patur pas vitit 1991 dhe deri ne vitet e sotme ne vijim.
  9. 9. Pas rënies së komunizmit
  10. 10. Një plan riorganizimi u njoftua në vitin 1990 që do të kanë zgjeruar programin e trajnimit të detyrueshëm për 8-10 vjet. Vitin e ardhshëm, megjithatë, një krizë e rëndë ekonomike dhe politike në Shqipëri, dhe avari konsekuent i rendit publik, sistemi shkollor u zhyt në kaos. Vandalizëmi i përhapur dhe mungesa ekstreme e teksteve shkollore dhe furnizimet kanë pasur një efekt shkatërrues mbi aktivitetet e shkollës, duke ardhur nga Italia dhe vende të tjera për të siguruar ndihmë materiale. Ministri i Arsimit ka raportuar në shtator 1991 se gati një e treta e shkollave 2,500 nën nivelin universitar ishte plaçkitur dhe duke rrafshuar pesëmbëdhjetë ndërtesat shkollore. Shumë mësues transferohen nga zonat rurale në ato urbane, duke lënë shkollat fshatrat e bymyera radhët e të papunëve në qytete dhe qyteza, rreth 2,000 mësues janë larguar nga vendi. Mjedisi tepër i strukturuar dhe i kontrolluar arsimor që regjimi komunist e kishte kultivuar me kujdes mbi rrjedhën e mbi 46 vjet ishte papritmas vënë shpartallua dhe u desh vite per te ardhur disi pjeserisht per të rindërtuar. Në fund të viteve 1990, shumë shkolla janë ndërtuar ose rindërtuar për të përmirësuar kushtet e mësimit. Shumica e përmirësimeve kanë ndodhur në qytetet e mëdha të tilla si kryeqytetin Tiranë, i cili vuan nga mbipopullimi i klasave të mëdha.Theks më i madh ka qenë vendosur në matematikë, shkencë dhe humanizem.Shkolla u ul nga 6 deri 5 ditë. Disa prej shkollave më të pasura kanë filluar futjen e kompjuterëve, por ende shumë shkolla mungojnë nevojat elementare për klasat e laboratorit.Megjithate ka mungese te madhe ne informatike,pavarsisht se qeveria e ka perseritur here pas here se kemi bere hapa te medha ne kete fushe. PUNOI #MesueseAurela Durres 2014

×