Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.

การพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหาการท่องเที่ยวที่้แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก

1.322 Aufrufe

Veröffentlicht am

โครงการพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหาการท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก
ดำเนินการโดย วิทยาลัยศิลปะ สื่อ และเทคโนโลยี ร่วมกับสถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ภายใต้กรมการท่องเที่ยว กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
Focus Group พื้นที่กรุงเทพฯ และชลบุรี วันที่ 9 กรกฎาคม 2556 ณ โรงแรมเจ้าพระยาปาร์ค

Veröffentlicht in: Unterhaltung & Humor
  • Als Erste(r) kommentieren

การพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหาการท่องเที่ยวที่้แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก

  1. 1. วัตถุประสงค์  เพื่อศึกษาและทาความเข้าใจสภาพปัญหาและเหตุการณ์ปัจจุบัน รวบรวม ข้อมูล ขั้นตอนในการสร้างแนวทางการพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหาการ ท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก ผ่านการสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญ รวบรวมข้อมูลงานวิจัย และเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง  เพื่อจัดทาแนวทางการพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังและป้องกันปัญหาการ ท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก  เพื่อจัดทาหลักสูตรฝึกอบรมแก่บุคลากรและผู้ที่เกี่ยวข้องด้านการท่องเที่ยว  เพื่อสร้างเครือข่าย พัฒนาบุคลากรและผู้ที่เกี่ยวข้องด้านการท่องเที่ยวให้มี ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับปัญหาและการเฝ้าระวังป้องกันการล่วงละเมิด ทางเพศในเด็กผ่านการจัดฝึกอบรม
  2. 2. การแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก Child Sexual Exploitation เด็ก (อายุต่ากว่า 18 ปี) ถูกปฏิบัติเหมือนสินค้า และวัตถุทางเพศ โดยผู้ใหญ่จ่ายค่าตอบแทนเป็นเงิน สิ่งของ หรือรางวัล อ้างอิง: รู้เท่าทันการแสวงหาประโยชน์ทางเพศจากเด็ก ECPAT Foundation
  3. 3. รูปแบบการแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก การค้าประเวณีเด็ก Prostitution of Children มีเพศสัมพันธ์กับเด็ก โดยมีค่าตอบแทนเป็นเงิน สิ่งของ รางวัล พื้นที่เสี่ยง: บนท้องถนน ชายหาด ในสถานบริการ ร้านอาหาร บาร์ คาราโอเกะ ไนท์คลับ โรงแรม ที่พัก
  4. 4. รูปแบบการแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก สื่อลามกอนาจารเด็ก Child Pornography รูปภาพ บันทึกเสียง ข้อเขียนที่บรรยายถึงการที่เด็กถูกล่วงละเมิดทางเพศ ที่นาไปใช้ในวัตถุประสงค์ทางเพศ Internet ,Website, Chat room, E-mail, โทรศัพท์มือถือ Tablet, DVD, VDO, นิตยสาร หนังสือ โปสเตอร์
  5. 5. รูปแบบการแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก การค้าเด็กเพื่อวัตถุประสงค์ทางเพศ Trafficking of Children of Sexual Propose การถูกส่งตัวจากที่หนึ่งไปที่หนึ่ง เพื่อให้ผู้ใหญ่สามารถล่วงละเมิดหรือ แสวงประโยชน์ทางเพศได้
  6. 6. รูปแบบการแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก การแต่งงานของเด็ก Child Marriage การแต่งงานก่อนวัยอันควรของเด็กอายุต่ากว่า 18 ปี
  7. 7. รูปแบบการแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก การท่องเที่ยวเพื่อมีเพศสัมพันธ์กับเด็ก Child Sex Tourism นักท่องเที่ยวที่เดินทางภายในประเทศหรือต่างประเทศ และไปล่วงละเมิด หรือแสวงหาประโยชน์ทางเพศกับเด็กในที่นั้นๆ นักท่องเที่ยวอาจจะตั้งใจ ไปแสวงประโยชน์ทางเพศ หรือไม่ได้ตั้งใจ แต่เมื่อมีคนเสนอให้บริการทาง เพศกับเด็ก นักท่องเที่ยวมักใช้ประโยชน์จากสิ่งอานวยความสะดวกของบริษัททัวร์ โรงแรม รีสอร์ท ภัตตาคาร สายการบิน
  8. 8. Child Sexual Exploitation การแสวง ประโยชน์ทางเพศ จากเด็ก Child Sex Tourism การท่องเที่ยวเพื่อมี เพศสัมพันธ์กับเด็ก Child Abuse การกระทารุนแรงต่อเด็ก Trafficking การค้ามนุษย์ พรบ. ป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. ๒๕๕๑
  9. 9. Child Sex Offenders ใครบ้างเป็นผู้แสวงประโยชน์ทางเพศกับเด็ก? มาจากทุกชาติ ทุกสาขาอาชีพ หลากหลายตาแหน่งทางสังคม อยู่ที่ไหนก็ได้ อาจเป็นพวกชอบเพศเดียวกัน หรือต่างเพศ อายุประมาณ 30 ปีขึ้นไป
  10. 10. หน่วยงานของรัฐบาลอเมริกาจัดทารายงานประจาปีเกี่ยวกับการค้ามนุษย์ ได้จัดลาดับ (Tiers) ประเทศต่างๆ ตามมาตรการดาเนินงานเพื่อต่อต้านการค้ามนุษย์ของรัฐบาล ประเทศนั้นๆ  Tier 1 สาหรับประเทศที่มีการดาเนินงานที่ดีตามแนวทางมาตรฐานขั้นต่าเพื่อยุติ การค้ามนุษย์  Tier 2 สาหรับประเทศที่แสดงให้เห็นถึง “ความพยายามที่สาคัญ” ในการดาเนินการ ตามมาตรฐาน  Tier 3 สาหรับประเทศที่ไม่ได้มีความพยายามที่สาคัญในการต่อต้านการค้ามนุษย์
  11. 11. ประเทศไทย = Tier 2 (เฝ้าระวัง) (2553 - 2556)
  12. 12. กฎหมาย พระราชบัญญัติ
  13. 13. กฎหมาย พระราชบัญญัติ ที่เกี่ยวข้องกับการแสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก  พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2539  พระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ.2546  พระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการค้ามนุษย์ พ.ศ. 2551
  14. 14. ขอบเขตการศึกษา สารวจ ศึกษา ทบทวนวรรณกรรม สัมภาษณ์เชิงลึกผู้เชี่ยวชาญ ศึกษา วิจัย วิเคราะห์ เพื่อกาหนดแนวทาง จัดประชุมระดมสมองเพื่อนาเสนอร่างแนวทางฯ แนวทางการพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหา การท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก จัดทาหลักสูตร จัดฝึกอบรม เผยแพร่ ประเมินผล จัดทาสื่อรณรงค์ สร้างเครือข่าย
  15. 15. กลุ่มเป้าหมาย ผู้ให้ข้อมูลสาคัญ (ผู้เชี่ยวชาญ)  ผู้ที่ทางานเกี่ยวข้อง รู้ข้อมูล สถานการณ์ ปัญหาการแสวงประโยชน์ ทางเพศจากเด็ก เช่น เป็นเจ้าหน้าที่ภาครัฐ องค์กรเอกชน ผู้ประกอบการธุรกิจท่องเที่ยว  จานวน 40 คน พื้นที่ละ 10 คน จาก 4 พื้นที่ คือ กรุงเทพมหานคร ชลบุรี (พัทยา) เชียงใหม่ ภูเก็ต ผู้เข้าร่วมอบรม  บุคลากรและผู้ที่เกี่ยวข้องด้านการท่องเที่ยว  จานวน 200 คน แบ่งเป็น 4 รุ่น รุ่นละ 50 คน ใน 4 พื้นที่ คือ กรุงเทพมหานคร ชลบุรี (พัทยา) เชียงใหม่ ภูเก็ต
  16. 16. ขั้นตอนการดาเนินงาน ทบทวนผลการศึกษาจากแหล่งข้อมูลทุติยภูมิที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวที่ แสวงหาผลประโยชน์ ทางเพศจากเด็ก และต้นแบบที่ดี (Best Practices) ในการ สร้างเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหาสังคมในประเด็น สาเหตุ ปัจจัย องค์ประกอบ • จานวนสถิติ • รูปแบบธุรกิจที่ แสวงผลประโยชน์ ทางเพศ • ความสัมพันธ์ของ ธุรกิจท่องเที่ยวกับ แสวงประโยชน์ ทางเพศจากเด็ก • พื้นที่เสี่ยง สภาพปัญหา • ความรุนแรงของ ปัญหา • วงจรการ ให้บริการ กฎหมายที่เกี่ยวข้อง Best Practices • เครือข่ายเฝ้าระวัง ปัญหาสังคม • ต้นแบบที่ดี (Best Practices) ของ เครือข่ายเฝ้าระวัง ปัญหาสังคม ยุทธศาสตร์ แผนการดาเนินงาน • เครือข่ายที่ทางาน ร่วมกันในการ พิทักษ์และ ช่วยเหลือเด็ก • การแก้ไขปัญหา ของหน่วยงาน ต่างๆ • ปัญหา อุปสรรคที่ เกิดขึ้น
  17. 17. ขั้นตอนการดาเนินงาน สัมภาษณ์เชิงลึก และจัดทาการประชุมกลุ่มย่อย (Focus Group) เพื่อ จัดการความรู้กับผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง และ ผู้ประกอบการ ที่ทางานด้านการเฝ้าระวังปัญหาการท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ทางเพศ จากเด็ก จานวน 40 คน จากพื้นที่เสี่ยง (เชียงใหม่ กรุงเทพฯ พัทยา ภูเก็ต) พื้นที่ละ 10 คน ทั้งนี้ วิธีการเก็บข้อมูลขึ้นกับความเหมาะสมของผู้ให้ข้อมูล ศึกษา วิจัย วิเคราะห์ เพื่อกาหนดแนวทางการพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหา การท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก จากข้อมูลทุติยภูมิที่รวบรวมได้ จัดประชุมระดมสมอง 1 ครั้ง กับผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้เชี่ยวชาญ นักวิชาการ เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง และผู้ประกอบการ ที่ทางานด้านการเฝ้าระวังปัญหาการท่องเที่ยว ที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก สร้างแนวทางการพัฒนาเครือข่ายเฝ้าระวังปัญหาการท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ ทางเพศจากเด็ก
  18. 18. พื้นที่ดาเนินการ จังหวัดที่มีศักยภาพด้านการ ท่องเที่ยวและเป็นพื้นที่เสี่ยง กรุงเทพมหานคร ชลบุรี (พัทยา) เชียงใหม่ ภูเก็ต
  19. 19. สรุปผลการเก็บข้อมูลในพื้นที่
  20. 20. Bangkok
  21. 21. Bangkok: บริบทการท่องเที่ยว • ประวัติศาสตร์ ศิลปะ สถาปัตยกรรม • Night Life • Shopping สิ่งดึงดูดใจใน การท่องเที่ยว • ท่องเที่ยว & ธุรกิจ • Educational Tourism • Sex Tourism พฤติกรรม การท่องเที่ยว
  22. 22. Bangkok: บริบทของปัญหา • ไม่มีการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงสถิติ จึงไม่ทราบขนาดและ ความรุนแรงของสถานการณ์ สถานการณ์ ปัญหา • ถนนข้าวสาร/ ถนนคาวบอย • สะพานพุทธ สะพานปิ่นเกล้า พัฒน์พงศ์ พระราม 9 พื้นที่เสี่ยง • ทั้งชายและหญิง • เด็กเร่ร่อน/ เด็กต่างด้าว เด็กที่ถูกแสวงประโยชน์ • ขาดความอบอุ่น/ ถูกหลอก • เศรษฐกิจ สาเหตุ ปัจจัย
  23. 23. Bangkok: เครือข่ายการทางานที่มี • International • ระดับประเทศ สถานะการ ทางาน • ต่างคนต่างทา ไม่ประสานข้อมูล ความร่วมมือใน การทางาน • เน้นการฝึกอบรม • Training for Trainer/ Training staff • หน่วยงานส่วนใหญ่ทางานแก้ปัญหาเป็นรายกรณี ลักษณะทางาน
  24. 24. Pattaya
  25. 25. Pattaya: บริบทการท่องเที่ยว • Sun Sand Sea • Night Life & Sex Tourism สิ่งดึงดูดใจใน การท่องเที่ยว • Group Tour • Sex Tourism พฤติกรรม การท่องเที่ยว
  26. 26. Pattaya: บริบทของปัญหา • ไม่มีการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงสถิติ จึงไม่ทราบขนาดและ ความรุนแรงของสถานการณ์ สถานการณ์ ปัญหา • ทั่วทุกพื้นที่ • ริมชายหาด ริมถนน ห้างสรรพสินค้า พื้นที่เสี่ยง • ส่วนมากเป็นเด็กชาย • เด็กเร่ร่อน/ เด็กต่างด้าว เด็กที่ถูกแสวงประโยชน์ • ขาดการดูแล เอาใจใส่ ครอบครัวมีปัญหา • ถูกล่อลวง สาเหตุ ปัจจัย
  27. 27. Pattaya: เครือข่ายการทางานที่มี • องค์กรในท้องถิ่น ทางานภายในพื้นที่ (ชุมชน ท้องถิ่น) สถานะการ ทางาน • หน่วยงานรัฐมีทีมสหวิชาชีพ แต่ทางานร่วมกันอย่างผิวเผิน • องค์กรเอกชนและภาครัฐมีการประสานงานกันอย่างไม่เป็นทางการ • มีความสัมพันธ์ส่วนตัว ความร่วมมือใน การทางาน • เฝ้าระวังโดยให้ความรู้แก่สถานประกอบการและเยาวชนในโรงเรียน • แก้ไขปัญหาลักษณะทางาน
  28. 28. Phuket
  29. 29. Phuket: บริบทการท่องเที่ยว • Sun Sand Sea สิ่งดึงดูดใจใน การท่องเที่ยว • Family Tourism • Quality Tourists พฤติกรรม การท่องเที่ยว
  30. 30. Phuket: บริบทของปัญหา • ไม่มีการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงสถิติ จึงไม่ทราบขนาดและ ความรุนแรงของสถานการณ์ สถานการณ์ ปัญหา • หาดป่าตอง • ถนนบางสายในเขตเมือง พื้นที่เสี่ยง • เด็กต่างด้าว (พม่า เวียดนาม) • เด็กต่างถิ่น (อิสาน) เด็กที่ถูกแสวงประโยชน์ • ขาดการดูแลจากครอบครัว • ถูกชักชวน สาเหตุ ปัจจัย
  31. 31. Phuket: เครือข่ายการทางานที่มี • องค์กรในท้องถิ่น ทางานภายในพื้นที่ (ชุมชน ท้องถิ่น) • มีองค์กร มูลนิธิให้ความช่วยเหลือเด็กมากมาย สถานะการ ทางาน • หน่วยงานรัฐมีทีมสหวิชาชีพ แต่ทางานร่วมกันอย่างผิวเผิน • องค์กรเอกชนมีการประสานการทางานอย่างไม่เป็น ทางการ ขึ้นกับกรณี ความร่วมมือใน การทางาน • เฝ้าระวังโดยให้ความรู้แก่เยาวชนในโรงเรียน และในชุมชน • แก้ไขปัญหาเป็นรายกรณีลักษณะทางาน
  32. 32. Chiang Mai
  33. 33. Chiang Mai: บริบทการท่องเที่ยว • Cultural Tourism • Natural Tourism • Eco -tourism สิ่งดึงดูดใจใน การท่องเที่ยว • Backpack • Family & Senior Tourism พฤติกรรม การท่องเที่ยว
  34. 34. Chiang Mai: บริบทของปัญหา • ไม่มีการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงสถิติ จึงไม่ทราบขนาดและ ความรุนแรงของสถานการณ์ สถานการณ์ ปัญหา • ตลาดดอกไม้ (ตลาดวโรรส) • ประตูท่าแพ พื้นที่เสี่ยง • ส่วนมากเป็นเด็กชาย • เด็กเร่ร่อน/ เด็กชาวขา/ เด็กต่างด้าว เด็กที่ถูกแสวงประโยชน์ • ขาดความอบอุ่น/ ถูกล่อลวง • เศรษฐกิจ สาเหตุ ปัจจัย
  35. 35. Chiang Mai: เครือข่ายการทางานที่มี • องค์กรในท้องถิ่น ทางานภายในพื้นที่ (ชุมชน ท้องถิ่น) สถานะการ ทางาน • หน่วยงานของรัฐมีสหวิชาชีพที่ทางานร่วมกันอย่างเข้มแข็งและ ใกล้ชิด (Chiang Mai Model) • ประสานงานอย่างไม่เป็นทางการและเป็นทางการ • มีความสัมพันธ์ส่วนบุคคล ความร่วมมือใน การทางาน • เฝ้าระวังโดยให้ความรู้แก่ชุมชน • แก้ไขปัญหาเป็นกรณีลักษณะทางาน
  36. 36. สถานการณ์ปัจจุบันของการท่องเที่ยว ที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก  รูปแบบการแสวงประโยชน์ทางเพศ  มีรูปแบบที่หลากหลาย ทั้งการมีเพศสัมพันธ์ และทาอนาจารผ่าน รูปภาพ  เป็นเด็กชายมากขึ้น  ใช้สื่อ สารสนเทศเป็นช่องทางการแสวงประโยชน์ทางเพศและใช้ติดต่อ ซื้อบริการ  สถานที่แสวงประโยชน์ทางเพศเปลี่ยนไปจากเดิม  ผู้แสวงหาประโยชน์ทางเพศ  นักท่องเที่ยวที่ไม่ตั้งใจ  นักท่องเที่ยวที่ตั้งใจ Sex Tourism  Pedophiles (ส่วนหนึ่งอยู่ในกลุ่ม Long Stay, ครูสอนภาษา)
  37. 37. ความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจท่องเที่ยว กับธุรกิจที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก  สถานประกอบการท่องเที่ยว (โดยตรง)  โรงแรม  รีสอร์ท  ภัตตาคาร  สถานประกอบการอื่นๆ  ห้างสรรพสินค้า  ร้านเกมส์  ที่สาธารณะ  ท้องถนน  ชายหาด  สวนสาธารณะ
  38. 38. ความรุนแรงของปัญหา  ไม่ปรากฎในเชิงสถิติ  แนวโน้มของปัญหา มีความรุนแรงมากขึ้น และมีความ ซับซ้อน ยุ่งยากในการแก้ไขปัญหา  อายุโดยเฉลี่ยของเด็กที่ถูกแสวงประโยชน์ลดลง  เด็กเข้าสู่วงจรปัญหาด้วยความยินยอม  เด็กไม่รู้สึกว่าการถูกแสวงประโยชน์ทางเพศเป็นสิ่งผิด เนื่องจากได้รายได้ดี
  39. 39. วงจรการให้บริการ ถูกล่อลวง  โดยญาติ คนใกล้ชิดในหมู่บ้าน เพื่อน สมัครใจ  รักสบาย เห็นว่าได้เงินง่าย
  40. 40. เครือข่ายเฝ้าระวังฯ
  41. 41. เครือข่ายเพื่อส่งเสริมการดาเนินงานแบบสหวิชาชีพ Multi-disciplinary approach  เครือข่ายที่มี เป็นเครือข่ายแก้ปัญหา ไม่ใช่เครือข่ายป้องกัน  ภาครัฐ ดาเนินงานแบบสหวิชาชีพ เป็นเครือข่ายเชิงตั้งรับ
  42. 42. เครือข่าย  เครือข่ายการทางานที่มีอยู่ เป็นลักษณะตั้งรับ  เครือข่ายเชิงเฝ้าระวังที่มีอยู่ ไม่มีอานาจหน้าที่โดยตรง  ทาด้วยจิตอาสา  ผู้ที่มีหน้าที่ตามกฎหมาย  ภาระอื่นๆ มาก  ละเลย
  43. 43. Focus Group
  44. 44. ข้อมูล ข้อคิดเห็นเพิ่มเติมจากที่ประชุม  สถานการณ์ ปัญหา  บริบทของปัญหา  แนวทางการเฝ้าระวังปัญหาในธุรกิจท่องเที่ยว
  45. 45. ประเด็นที่ต้องหาทางออกร่วมกัน
  46. 46. หน่วยงานต่อไปนี้ควรมีบทบาทอย่างไร ในการป้องกันแก้ไขปัญหาการแสวงประโยชน์ ทางเพศจากเด็กในธุรกิจท่องเที่ยว  กรมท่องเที่ยวควรมีบทบาทหน้าที่อย่างไร  ที่พัก โรงแรม รีสอร์ม เกสต์เฮ้าส์  ร้านอาหาร  บริษัททัวร์  รถแท๊กซี่ รถมอเตอร์ไซค์
  47. 47. ใครคือผู้ที่ควรมีส่วนร่วมในการเป็นเครือข่าย เฝ้าระวังปัญหาการท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ ทางเพศจากเด็ก เพื่อให้การเฝ้าระวัง ป้องกัน ปัญหามีประสิทธิผลมากขึ้น
  48. 48. ข้อมูล ความรู้ ที่ผู้ซึ่งจะร่วมเป็นเครือข่าย ควรได้รับรู้และทาความเข้าใจ เพื่อให้สามารถ ทาหน้าที่ในการเฝ้าระวัง ป้องกันปัญหา การท่องเที่ยวที่แสวงประโยชน์ทางเพศจากเด็ก

×