Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.

25º domingo tob bene pagola 2012

427 Aufrufe

Veröffentlicht am

  • Als Erste(r) kommentieren

  • Gehören Sie zu den Ersten, denen das gefällt!

25º domingo tob bene pagola 2012

  1. 1. José Antonio Pagola Red evangelizadora BUENAS NOTICIAS Difunde as ensinanzas de Xesús. Pásao. 23 de setembro de 2012 25 Tempo ordinario (B) Marcos 9, 30-37Música:Albinoni,concierto nº11;present. B. Areskurrinaga HC: euskaraz: D. Amundarain
  2. 2. Camiño deXerusalén, Xesússegue instruíndo os seusdiscípulos sobre o final que o espera.Insiste unha vezmáis en que será entregado aoshomes e estes o matarán, peroDeus resucitarao.
  3. 3. Marcos di que "non o entenderon edáballes medopreguntarlle".Nestas palabras adivíñase a pobreza dos cristiáns de todos os tempos. Non entendemos a Xesús e dános medo afondar na súa mensaxe.
  4. 4. Ao chegar a Cafarnaún, Xesús pregúntalles: "De que discutiades polo camiño?". Os discípulos calan. Están avergoñados. Marcos dinos que, polocamiño, discutiran sobre quen era o máis importante.
  5. 5. Certamente, é vergoñento ver o Crucificado acompañado decerca por un grupo de discípulos cheos de estúpidas ambicións.De que discutimos hoxe na Igrexamentres dicimos seguir a Xesús?
  6. 6. Unha vez na casa, Xesús disponse a darlles unha ensinanza. Precísana.Estas son as súas primeiras palabras:"Quen queira ser o primeiro, que sexa oúltimo de todos e o servidor de todos".
  7. 7. No grupo quesegue a Xesús, o que queira sobresaír e ser máis que os demais, hase poñer o último,detrás de todos; así poderá ver que é o que necesitan e poderá ser servidor de todos.
  8. 8. A verdadeira grandeza consiste en servir.Para Xesús, o primeiro non é o que ocupa un cargo deimportancia, senón quienvive servindo e axudando os demais.
  9. 9. Os primeirosna Igrexa non son os xerarcas senón esas persoas sinxelas que viven axudando osque encontran no seu camiño. Non o temosque esquecer.
  10. 10. Para Xesús, a súa Igrexa debería ser un espazo onde todos pensan nos demais.Unha comunidade onde estamos atentos a quen nos pode necesitar. Non é soño de Xesús. Para él é tan importante que lles vai poñer un exemplo gráfico.
  11. 11. Antes que nada, achega un neno e pono no medio de todos para que fixen a súa atención nel. No centro da Igrexa apostólica ha de estar sempre ese neno, símbolo das personasdébiles e desvalidas, os necesitados de apoio, defensa e acollida. Non han de estar fóra, xunto á porta.Han de ocupar o centro da nosa atención.
  12. 12. Logo, Xesús abraza o neno. Quere que os discípulos o recorden sempre así. Identificado cos débiles. Entrementes dilles: “O que acolle un neno coma este no meu nome, acólleme a min; e o que me acolle a min...acolle ao que me enviou”.
  13. 13. A ensinanza de Xesús é clara: o camiñopara acoller a Deus é acoller o seu Fillo Xesús presente nos pequenos, nos indefensos, nos pobres e desvalidos. Por que o esquecemos tanto?
  14. 14. POR QUE O ESQUECEMOS? Camiño de Xerusalén, Xesús segue instruíndo os seus discípulos sobre o final que o espera. Insisteunha vez máis en que será entregado aos homes e estes o matarán, pero Deus resucitarao. Marcos di que "non oentenderon e dáballes medo preguntarlle". Nestas palabras adivíñase a pobreza dos cristiáns de todos os tempos.Non entendemos a Xesús e dános medo afondar na súa mensaxe. Ao chegar a Cafarnaún, Xesús pregúntalles: “De que discutiades polo camiño?". Os discípulos calan.Están avergoñados. Marcos dinos que, polo camiño, discutiran sobre quen era o máis importante. Certamente, évergoñento ver o Crucificado acompañado de cerca por un grupo de discípulos cheos de estúpidas ambicións. Deque discutimos hoxe na Igrexa mentres dicimos seguir a Xesús? Unha vez na casa, Xesús disponse a darlles unha ensinanza. Precísana. Estas son as súas primeiraspalabras: “Quen queira ser o primeiro, que sexa o último de todos e o servidor de todos”. No grupo que segue aXesús, o que queira sobresaír e ser máis que os demais, hase de poñer o último, detrás de todos; así poderá ver queé o que necesitan e poderá ser servidor de todos. A verdadeira grandeza consiste en servir. Para Xesús, o primeiro non é o que ocupa un cargo deimportancia, senón quen vive servindo e axudando os demais. Os primeiros na Igrexa non son os xerarcas senónesas personas sinxelas que viven axudando os que encontran no seu camiño. Non o temos que esquecer. Para Xesús, a súa Igrexa debería ser un espazo onde todos pensan nos demais. Unha comunidade ondeestamos atentos a quen nos pode necesitar. Non é soño de Xesús. Para el é tan importante que lles vai poner unexemplo gráfico. Antes que nada, achega un neno e pono no medio de todos para que fixen a súa atención nel. No centroda Igrexa apostólica ha de estar sempre ese neno, símbolo das persoas débiles e desvalidas, os necesitados deapoio, defensa e acollida. Non han de estar fóra, xunto á porta. Han de ocupar o centro da nosa atención. Logo, Xesús abraza o neno. Quere que os discípulos o recorden sempre así. Identificado cos débiles.Mentres tanto dilles: “O que acolle un neno coma este no meu nome, acólleme a min; e o que me acolle a min...acolle ao que me enviou". A ensinanza de Xesús é clara: o camiño para acoller a Deus é acoger o seu Fillo Xesús presente nospequenos, nos indefensos, nos pobres e desvalidos. Por que o esquecemos tanto? José Antonio Pagola

×