Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.

AAC - strategie budowania komunikacji

2.520 Aufrufe

Veröffentlicht am

Użytkownik AAC – osoba ze złożonymi potrzebami komunikacyjnym, która już korzysta ze wspomagających i alternatywnych sposobów komunikowania się lub będzie z nich korzystała.
System komunikacji – dynamiczna i zintegrowana sieć złożona z mowy i zbioru technik, pomocy, symboli, strategii i umiejętności wykorzystywania przez daną osobę do komunikacji.
Środowisko komunikacyjne – środowiska fizyczne i społeczne nadawcy i odbiorcy komunikatu podczas komunikacji .
Źródło: M.Grycman „Sprawdź jak się porozumiewam…”

Veröffentlicht in: Bildung
  • Als Erste(r) kommentieren

  • Gehören Sie zu den Ersten, denen das gefällt!

AAC - strategie budowania komunikacji

  1. 1. AAC – strategie budowania komunikacji mgr. Monika Markiewicz mgr. Karolina Nowacka
  2. 2. Podstawowe pojęcia związane ze STRATEGIĄ BUDOWANIA KOMUNIKACJI Użytkownik AAC – osoba ze złożonymi potrzebami komunikacyjnym, która już korzysta ze wspomagających i alternatywnych sposobów komunikowania się lub będzie z nich korzystała. System komunikacji – dynamiczna i zintegrowana sieć złożona z mowy i zbioru technik, pomocy, symboli, strategii i umiejętności wykorzystywania przez daną osobę do komunikacji. Środowisko komunikacyjne – środowiska fizyczne i społeczne nadawcy i odbiorcy komunikatu podczas komunikacji . Źródło: M.Grycman „Sprawdź jak się porozumiewam…”
  3. 3. cd. Indywidualny system komunikacyjny – to składowa wielu elementów, które się wzajemnie uzupełniają i sprawiają , że użytkownik AAC może się porozumiewać. Przekaz wspomagany – komunikat słowny kierowany przez partnera komunikacyjnego do użytkownika AAC, wspomagany formami wizualnymi w celu ułatwienia jego zrozumienia. Tablica komunikacyjna – osobista pomoc komunikacyjna użytkownika AAC, która obejmuje istotne dla niego słownictwo w postaci symboli AAC, umożliwiając mu porozumiewanie się z innymi osobami. Źródło: M.Grycman „Sprawdź jak się porozumiewam…”
  4. 4. Strategie komunikacyjne Proces lub planowanie określonego działania w celu wykorzystania go dla poprawy skuteczności porozumiewania się osoby ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi, np. przed rozpoczęciem rozmowy ustalenie jej tematu oraz dostarczenie partnerom komunikacyjnym, którzy nie znają użytkownika AAC, tablic indeksowych z pojęciami związanymi z rozmową. Źródło: M.Grycman „Sprawdź jak się porozumiewam…”
  5. 5. Model wprowadzania AAC  DIAGNOZA (obserwacja i analiza zachowań dziecka)  wyznaczenie CELÓW pracy na danym poziomie, ich operacjonalizacja  tworzenie STRATEGII terapeutycznych czyli ścisłych procedur do oddziaływań terapeutycznych w zakresie danej umiejętności  SUPERWIZOWANIE podjętych działań terapeutycznych Wieloaspektowo patrzymy na AAC , Uczymy się dobierać słownictwo tak, by można je było stosować w wielu kontekstach i łączyć ze sobą, Edukacja oparta jest o model aktywny Wypracowujemy własny model uczenia AAC, podlegającego stałej ewaluacji, Widoczne, mierzalne zmiany. Dzieci przechodzą na kolejne poziomy. Źródło: M.Grycman „Sprawdź jak się porozumiewam…”
  6. 6. Trudności w początkowych fazach wprowadzania AAC Nieumiejętność diagnozowania możliwości komunikacyjnych oraz obserwacji umiejętności porozumiewania się Nieznajomość podstawowych pojęć pozwalających na opisywanie tych możliwości Tworzenie stereotypowych programów terapii, nie opartych o strategię porozumiewania się Blokada dotycząca modelu superwizyjnego Przeświadczenie, że indywidualny system komunikacyjny stanowią jednorodne systemy symboliczne takie jak: Piktogramy PCS, Bliss itp..
  7. 7. Trudności w początkowych fazach wprowadzania AAC Patrzenie na porozumiewanie jako na funkcję informacyjną języka bez uwzględnienia funkcji regulacyjnej Stereotyp, że wystarczy do dziecka mówić i opierać się na odpytywaniu, a dziecko samo zacznie używać urządzeń, tablic, książek do porozumiewania Stereotyp , że w działaniu sprawcze muszą być ręce Postrzeganie wartości systemu komunikacyjnego przez ilość symboli i zaawansowania wykorzystanych pomocy wysokiej technolgii. Źródło: M.Grycman „Sprawdź jak się porozumiewam…”
  8. 8. WIELOSKŁADNIKOWY SYSTEM TO ZBIÓR UNIKALNYCH STRATEGII ODPOWIADAJĄCYCH NA SPECYFICZNE POTRZEBY I BARIERY UŻYTKOWNIKA AAC WSZYSTKIE OSOBY Z OTOCZENIA STOSUJA TEN SAM KOMUNIKACYJNY KOD WSZYSTKIE ŚRODKI POROZUMIEWANIA SIĘ SĄ RÓWNOPRAWNE.
  9. 9. BUDWANIE STRATEGII KOMUNIKACYJNYCH POZIOM UMIEJĘNOŚCI CHŁOPCA: Chłopiec domaga się zwrócenia na siebie uwagi poprzez: zwróceniu swojego wzroku w kierunku rozmówcy, oraz ( co zdarza się coraz częściej) złapanie za rękę terapeuty. Na przywitanie podaje rękę. Wymawia „ Cześć” (nie zależnie czy jest to rówieśnik czy osoba starsza). Odpowiada na pytania „tak”, „nie” lub pojedynczymi słowami. Nie używa odmian. Jeśli coś chce wymawia nazwę np. układać puzzle – mówi puzzle, kolorować obrazek – mówi malować, oglądać lub grać na komputerze – mówi komputer. Używa formy bezokoliczników. Potrafi wyszukać na tablecie odpowiedniego obrazka gdy chce coś zakomunikować. Potrafi wypowiadać na wybrane, dobrze znane mu tematy (komputer, konsola, mapa świata).
  10. 10. c.d. Chłopiec wypowiada pojedyncze słowa, określające przedmioty, które chce, lub czynności jakie chce wykonać (nie stosuje formy gramatycznej). Stosuje symbole i obrazki w zakresie: prośby o coś, wyrażania swoich emocji, odpowiedzi na pytania rozmówcy. Partner komunikacyjny prowadzi rozmowę, chłopiec potrzebuj pomocy aby podtrzymać kontakt. Prowadzący musi zadawać pytania, inicjować temat rozmowy. Chłopiec potrzebuje inicjowania dialogu, aby zaangażować się w rozmowę. Jedynie w sytuacjach kiedy silnie chce jakiś przedmiot, zasygnalizować potrzebę fizjologiczna, czy zmianę wykonywanej czynności obserwuje się spontaniczną aktywność komunikacyjną np. chłopiec wstaje i łapie za ramie rozmówcę.
  11. 11. Wybrane cele oddzdziaływań 1. Uczestnictwo w aktywnościach dotyczących przemienności. 2. Nauka rozumienia symboli w efekcie ich używania. 3. Działanie w modelu : pokaż, przeczytaj, powiedź 4. Utrzymywanie chłopca w realizowanej aktywności oraz wydłużanie czasu jego uwagi. 5. Nauka wybierania. 6. Nauka tworzenia zestawień wyrazowych. 7. Nauka zadawania pytań.
  12. 12. Aktywności / przedmioty lubiane, zachęcające do porozumiewania się - malowanie farbami postaci z ulubionej bajki - układanie puzzli, - oglądanie „Stacyjkowa” - gra memory - zabawa w kolory - oglądanie na komputerze mapy świata
  13. 13. Strategie AAC oraz określenie zachowania docelowego Strategia: memory Przebieg: Terapeuta zwraca się do chłopca po imieniu „………. dziś będziemy grać w memory”. Prosi by chłopiec odszukał memory na tablecie. Wskazał odpowiedni obrazek, odczytał ( włączając na tablecie w mówiku znak „odczytu” i powiedział (czyli powtórzył). Rozmówca wskazuje chłopcu możliwości wyboru z jakiej kategorii będą obrazki : warzywa, owoce, zwierzęta. Prosi chłopca by wybrał kategorię. Chłopiec wskazuje , odczytuje i powtarza (po komunikatach terapeuty). Chłopiec wybiera i otwiera plik. Rozmówca prosi by wybrał z pudełka odpowiednie karty – „Takie same” – słowo wspomagane gestem „takie same”. Terapeuta prosi by chłopiec schował pozostałe karty do pudełka podał go terapeucie. Rozmówca zwraca się do chłopca – „Rozłóż karty na stole”. Terapeuta pyta chłopca „Kto pierwszy wybiera ………… czy Pani ……….?” . Pyta i jednocześnie wskazuje na chłopca i na siebie. Chłopiec wybiera na tablecie odpowiedni znak (Panią lub chłopca). Odczytuje go i powtarza. Chłopiec wskazuje na siebie. Terapeuta zwraca się do chłopca – „Proszę wybierz?” Chłopiec odwraca jedną kartę. Terapeuta mówi „Pokarz na tablecie co wybrałeś.”.
  14. 14. Strategie AAC oraz określenie zachowania docelowego c.d. Chłopiec wybiera obrazek, który jest taki sam jak ten który odsłonił. Następnie odczytuje, powtarza. Terapeuta prosi by chłopiec odkrył drugi obrazek. Powtarza się schemat – „Co wybrałeś?”. Wybierz, przeczytaj powiedź. Terapeuta podnosi wybrane obrazki, pokazuje je chłopcu. Mówi np. 1. „Kot i myszka . Inne. Pokaż. Przeczytaj. Powiedź.”, (w tym przypadku chłopiec wskazuje na tablecie ikonkę „inne”. 2. „Kot i kot. Takie same. Pokaż. Przeczytaj. Powiedź”, (w tym przypadku chłopiec wskazuje na tablecie ikonkę „takie same”. Terapeuta odkłada obrazki na stolik. Pyta ponownie chłopca – „Kto pierwszy wybiera ………. czy Pani …………?” . Pyta i jednocześnie wskazuje na chłopca i na siebie. Chłopiec wybiera, odczytuje i powtarza. Aktywność powtarzania do odkrycia wszystkich obrazków. Rozmówca pyta chłopca – „Koniec czy jeszcze?” (wspomaga się gestem) . Chłopiec wybiera a tablecie odpowiednia ikonkę - czy kończy grę w memory czy chce nadal grać. Wybiera, odczytuje i powtarza. Zachowanie docelowe: Chłopiec dokonuje wyboru. Ustala kolejność osób wybierających obrazki. Decyduje o zakończeniu lub kontynuowaniu aktywności. Chłopiec pracuje w modelu : pokarz, przeczytaj , powtórz.
  15. 15. strategia: gra w kolory Przebieg: Terapeuta zwraca się do chłopca „………… dziś będziemy grać w kolory”. Prosi by chłopiec odszukał „gra w kolory” na tablecie. Wskazał odpowiedni obrazek, odczytał ( włączając na tablecie w mówiku zna i powiedział (czyli powtórzył).Terapeuta prosi by chłopiec rozłożył kartoniki w kolorach: żółtym, zielony, niebieskim i czerwonym na stoliku. Terapeuta pyta chłopca (wspomaga się gestem :ja, pytam, ty) : „Jaki to kolor?” . Pyta i wskazuje na tablecie ikonkę „Jaki to kolor”. Odczytuje. Wskazuje na jeden z kartoników leżących na stoliku. Chłopiec wskazuje na tablecie ikonę koloru, odczytuje i powtarza. Terapeuta mówi do chłopca – „Teraz …………… pyta Panią ………….. jaki to kolor?”. Wspomaga się gestem (wskazuje na chłopca, gest pyta, wskazuje na siebie, wskazuje ikonkę na tablecie „jaki kolor”). Chłopiec wybiera kartonik z kolorem podaje terapeucie. Ten wskazuje na tablecie ikonkę z kolorem, odczytuje i powtarza. Odkłada kartonik na stolik. Powtarza się schemat. Terapeuta pyta chłopca (wspomaga się gestem :ja, pytam, ty) : „Jaki to kolor?” . Pyta i wskazuje na tablecie ikonkę „Jaki to kolor”. Odczytuje. Wskazuje na jeden z kartoników leżących na stoliku. Kacper wskazuje na tablecie ikonę koloru, odczytuje i powtarza. Aktywność powtarza się do momentu kiedy terapeuta pyta dwa razy , chłopiec pyta dwa razy. Rozmówca pyta chłopca – „Koniec czy jeszcze?” (wspomaga się gestem) . Chłopiec wybiera a tablecie odpowiednia ikonkę - czy kończy grę w memory czy chce nadal grać. Wybiera, odczytuje i powtarza. Zachowanie docelowe: Chłopiec dokonuje wyboru koloru. Czeka na swoją kolej. Decyduje o zakończeniu lub kontynuowaniu aktywności. Kacper pracuje w modelu : pokarz, przeczytaj , powtórz.
  16. 16. Pomoce wykorzystane w czasie strategii Tablet z programem „mówik”, gra memory (obrazki przedstawiające pary : owoców –jabłko, cystyna , pomarańcza, banan, gruszka; warzywa – sałata, burak, marchewka, cebula, papryka; zwierzęta – rybka, zając, kot, chomik, pies i kot, myszka. Gra w kolory – cztery kartoniki koloru: żółtego , Nebeskiego, zielonego i czerwonego.
  17. 17. Z czego korzysta użytkownik AAC w trakcie porozumiewania się: Tablet z programem mówik Kartoniki kolorowe: niebieski, zielony , żółty , czerwony
  18. 18. Z czego korzysta użytkownik AAC w trakcie porozumiewania się: Karty do gry memory: owoce –jabłko, cystyna , pomarańcza, banan, gruszka; warzywa – sałata, burak, marchewka, cebula, papryka; zwierzęta – rybka, zając, kot, chomik, pies i kot, myszka
  19. 19. Tablice na tablecie
  20. 20. Z czego korzysta użytkownik AAC w trakcie porozumiewania się:
  21. 21. Polecamy!!! 1. Filmiki ze strategii zawartych w prezentacji znajdują się na stronie facebooka Szkoły Podstawowej nr 5 oraz na stronie facebook dr Magdalena Grycman. 2. Magdalena Grycman „Sprawdź, jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci ze złożonymi zaburzeniami komunikacji wraz z propozycjami strategii terapeutycznych .
  22. 22. Dziękujemy za uwagę !!! mgr Monika Markiewicz mgr Karolina Nowacka

×