Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.

ครั้งที่ 6

636 Aufrufe

Veröffentlicht am

การบรรยายครั้งที่ ๖

Veröffentlicht in: Recht
  • Als Erste(r) kommentieren

ครั้งที่ 6

  1. 1. กฎหมายที่ใช้ในชีวิตประจาวัน ครั้งที่ 6
  2. 2. กฎหมายอาญา คือ กฎหมายที่บัญญัติว่าด้วยความผิดและกาหนด โทษไว้ ความมุ่งหมายของกฎหมายอาญาก็เพื่อควบคุมความประพฤติ ของบุคคลให้อยู่ในสังคมด้วยความเรียบร้อย เพื่อที่จะคุ้มครองความ ปลอดภัยของสังคม กล่าวคือ กฎหมายอาญาทาหน้าที่รักษาโครงสร้าง ของสังคมให้มั่นคง และรักษาความสงบสุขของสมาชิกของสังคมโดย ส่วนรวม และในการที่จะบรรลุจุดมุ่งหมาย รัฐได้ใช้โทษทางอาญาเป็น เครื่องมือจัดการกับผู้กระทาผิด
  3. 3. ลักษณะของกฎหมายอาญา 1. เป็นกฎหมายมหาชน 2. ว่าด้วยความผิดและโทษทางอาญา 3. ตามปกติบังคับเฉพาะการกระทาในราชอาณาจักร 4. การกระทานั้นต้องมีกฎหมายกาหนดไว้ชัดแจ้ง 5 โทษที่ลงต้องเป็นโทษที่กฎหมายกาหนดไว้ 6. กฎหมายอาญาต้องตีความโดยเคร่งครัด 7. ไม่มีผลย้อนหลังในทางเป็นโทษ
  4. 4. ความผิดทางอาญา 1 ความผิดต่อแผ่นดิน คือ ความผิดที่มีผลกระทบต่อผู้ที่ถูกกระทา แล้วยังมีผลกระทบต่อสังคม รัฐจึงต้องเข้าดาเนินการเอาตัวผู้กระทาผิดมา ลงโทษให้ได้ แม้ผู้ที่ถูกกระทาจะไม่ติดใจเอาความกับผู้กระทาผิดต่อไปแล้วก็ ตาม เพื่อป้ องกันสังคม 2 ความผิดต่อส่วนตัว คือ ความผิดที่มีผลกระทบต่อผู้ที่ถูกกระทา แต่ไม่มีผลกระทบต่อสังคมโดยตรง ดังนั้น เมื่อผู้ที่ถูกกระทาจะไม่ติดใจเอาความ กับผู้กระทาผิดต่อไปแล้ว รัฐก็ไม่จาต้องเข้ไปดาเนินคดีกับผู้กระทาความผิดอีก ต่อไป การกระทาความผิดใดเป็นความผิดต่อแผ่นดินและความผิดต่อส่วนตัว นั้นมีหลักอยู่ว่า ความผิดใดเป็นความผิดต่อส่วนตัวต้องมีกฎหมายกาหนดไว้ โดยชัดแจ้ง ความผิดนอกจากนั้นถือเป็นความผิดต่อแผ่นดิน
  5. 5. โทษอาญา วัตถุประสงค์ของการลงโทษผู้กระทาผิดกฎหมายอาญา 1. เพื่อปราบปรามอาชญากรรม 2. เพื่อป้ องกันสังคม โดยตัดผู้กระทาผิดออกจากสังคม 3. เพื่อแก้ไขผู้กระทาผิด 4. เพื่อตอบแทนหรือชดใช้สิ่งที่กระทาผิด โทษอาญาที่ใช้ลงแก่ผู้กระทาผิดมี ๕ ประการเท่านั้น คือ - ประหารชีวิต - จาคุก - กักขัง - ปรับ - ริบทรัพย์
  6. 6. • บุคคลต้องรับโทษในทางอาญา 1 กระทาการอันกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทาบัญญัติเป็นความผิด ตาม หลัก “ไม่มีความผิดโดยปราศจากกฎหมาย” 2 กฎหมายที่ใช้ในขณะกระทากาหนดโทษไว้ด้วย
  7. 7. บุคคลต้องรับผิดในทางอาญา และรับโทษในทางอาญาเมื่อใด บุคคลต้องรับผิดในทางอาญา 1 ต้องมีการกระทา = การเคลื่อนไหวหรือไม่เคลื่อนไหวร่างกายโดยรู้สานึกในการที่กระทา 2 การกระทาต้องครบองค์ประกอบ - การกระทาครบองค์ประกอบภายนอก = ผู้กระทา การกระทา วัตถุที่มุ่งหมายกระทา ต่อ - การกระทาครบองค์ประกอบภายใน เป็นการกระทาโดยเจตนา = กระทาโดยรู้สานึกในการที่กระทาและใน ขณะเดียวกันผู้กระทาประสงค์ต่อผลหรือย่อมเล็งเห็นผลของการกระทานั้น หลักบุคคลจะต้องรับผิดทางอาญาเมื่อได้กระทาโดยเจตนาเท่านั้น เว้นแต่มีกฎหมายไว้ว่า แม้ไม่ได้กระทาโดยเจตนาก็เป็นความผิด กระทาความผิดโดยประมาท กระทาความผิดมิใช่โดยเจตนา แต่กระทาโดย ปราศจากความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจะต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ และ ผู้กระทาอาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้ แต่หาใช้ให้เพียงพอไม่ กระทาความผิดมิใช่โดยเจตนา ความผิดลหุโทษ 3 ไม่มีกฎหมายยกเว้นความผิด
  8. 8. • เหตุยกเว้นความผิด - การป้ องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย - ผู้เสียหายยินยอมให้กระทา - มีกฎหมายอื่นให้อานาจกระทาได้ • เหตุยกเว้นโทษ - การกระทาความผิดด้วยความจาเป็น - การกระทาความผิดเพราะความบกพร่องทางจิต - การกระทาความผิดเพราะความมึนเมา - การกระทาตามคาสั่งของเจ้าพนักงาน - สามี ภริยา กระทาความผิดต่อกันในเรื่องทรัพย์ - เด็กอายุไม่เกิน 15 ปี กระทาความผิด
  9. 9. • เหตุลดหย่อนโทษ เป็นเหตุที่ศาลอาจลงโทษสถานเบาได้ • ศาลเชื่อว่าบุคคลนั้นไม่รู้กฎหมาย • การกระทาโดยบันดาลโทสะ • บุพการีกับผู้สืบสันดาน หรือพี่น้องที่การกระทาความผิดเกี่ยวกับ ทรัพย์
  10. 10. • เด็กและเยาวชนที่กระทาความผิด • เด็กและเยาวชนที่กระทาความผิดอาจกระทาไปเพราะขาดความสานึกเท่า ผู้ใหญ่ โทษสาหรับเด็กจึงต้องแตกต่างกับผู้ใหญ่โดยแบ่งออก เป็น 4 ระดับ คือ • อายุ ไม่เกิน 10 ปี ไม่ต้องรับโทษ • อายุกว่า 10 ปี แต่ไม่เกิน 15 ปี ไม่ต้องรับโทษ แต่ศาลอาจว่ากล่าว ตักเตือนและวางข้อกาหนดให้บิดามารดาปฏิบัติหรือส่งเด็กไปให้หน่วยงาน ของรัฐ (บ้านเมตตา)ดูแลอบรมสั่งสอนจนอายุครบ 18 ปี • อายุกว่า 15 ปี แต่ไม่เกิน 18 ปี อาจใช้วิธีการดังกล่าวข้างต้นหรือลงโทษ เช่นเดียวกับผู้ใหญ่แต่ลดมาตราส่วนโทษลงกึ่งหนึ่ง • อายุกว่า 18 ปี แต่ไม่เกิน 20 ปี ลงโทษเช่นเดียวกับผู้ใหญ่แต่ลดมาตรา ส่วนโทษลง 1 ใน 3 หรือ กึ่งหนึ่ง

×