Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.
POWITANIE  WIOSNY Polskie tradycje i zwyczaje  związane z pożegnaniem zimy  i powitaniem wiosny.
Marzanna  <ul><li>Obecnie pierwszy dzień wiosny to &quot;Dzień Wagarowicza&quot;. Przez wieki niszczono w tym dniu Marzann...
<ul><li>Bywa, że już na przełomie lutego i marca różne znaki na niebie i ziemi zapowiadają nadejście wiosny. Nam wydaje si...
<ul><li>Wierzyli, że trwanie świata i życie człowieka w dużej mierze zależą od istot &quot;z tamtego świata&quot;. One wsz...
<ul><li>Być może taka jest właśnie geneza niszczenia Marzanny, zwanej również Moreną, Marzaniokiem, Śmiercichą, Śmiertką. ...
<ul><li>Marzanna najczęściej wyobrażała postać kobiety, ale np. na Śląsku chłopcy topili również kukłę mężczyzny, czyli ws...
<ul><li>W różnych regionach Polski podobnie wyglądał obrzęd niszczenia Marzanny. Najpierw orszak niosący kukłę obchodził w...
<ul><li>Należało więc mieć się na baczności. Orszak szedł w milczeniu. Na miejscu z Marzanny zdzierano ubranie,  </li></ul...
<ul><li>Bezpieczny powrót do domów był możliwy tylko pod pewnymi warunkami. Należało to zrobić jak najprędzej, w milczeniu...
<ul><li>Od kilkudziesięciu lat obrzęd jest już przede wszystkim zabawą dzieci i młodzieży, łączoną z początkiem kalendarzo...
Dziękujemy za uwagę. <ul><li>Źródło: Renata Hryń-Kuśmierek: Zwali tego bałwana Marzanna. &quot;Wiedza i Życie&quot; 2001r....
Nächste SlideShare
Wird geladen in …5
×

marzanna

5.051 Aufrufe

Veröffentlicht am

Polskie tradycje i zwyczaje związane z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny.

Veröffentlicht in: Bildung, Technologie, Business
  • Als Erste(r) kommentieren

  • Gehören Sie zu den Ersten, denen das gefällt!

marzanna

  1. 1. POWITANIE WIOSNY Polskie tradycje i zwyczaje związane z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny.
  2. 2. Marzanna <ul><li>Obecnie pierwszy dzień wiosny to &quot;Dzień Wagarowicza&quot;. Przez wieki niszczono w tym dniu Marzannę, symbol zimy i śmierci. </li></ul>
  3. 3. <ul><li>Bywa, że już na przełomie lutego i marca różne znaki na niebie i ziemi zapowiadają nadejście wiosny. Nam wydaje się, że nie może być nic bardziej pewnego niż zmiana pór roku. Zima odchodzi, a przychodzi wiosna, potem lato i jesień. Nasi dziadowie mieli nadzieję, że taka będzie kolej rzeczy każdego roku, ale nigdy nie byli tego absolutnie pewni. </li></ul>
  4. 4. <ul><li>Wierzyli, że trwanie świata i życie człowieka w dużej mierze zależą od istot &quot;z tamtego świata&quot;. One wszystkie, w pewnych okresach, działały ku naszemu pożytkowi. Składane wówczas ofiary stawały się darami dla duchów, zobowiązując ich do wzajemności i opieki nad ludźmi, ich dobytkiem oraz zbiorami. Kiedy skończył się czas &quot;pożytecznego&quot; pobytu tych istot na ziemi, wówczas należało je odesłać tam, skąd przyszły, aby nie zaczęły szkodzić </li></ul>
  5. 5. <ul><li>Być może taka jest właśnie geneza niszczenia Marzanny, zwanej również Moreną, Marzaniokiem, Śmiercichą, Śmiertką. Wszystkie nazwy, w mniej lub bardziej dosłowny sposób, odwoływały się do zmory, moru, śmierci, ponieważ Marzanna była uważana właśnie za uosobienie śmierci, zimy i chorób. Powszechne było przekonanie, że jej unicestwienie spowoduje szybkie nadejście wiosny. Niszczenie kukły odbywało się w czwartą niedzielę Wielkiego Postu. </li></ul>
  6. 6. <ul><li>Marzanna najczęściej wyobrażała postać kobiety, ale np. na Śląsku chłopcy topili również kukłę mężczyzny, czyli wspomnianego już Marzanioka. Śmiercichę robiono zazwyczaj z wiechcia słomy, który okręcano białym płótnem, ozdabiano wstążkami i koralami. Śląską maszkarę ubierano bardziej bogato strój druhny weselnej: białą bluzkę, kwiecistą spódnicę, fartuch, gorset, chustę na ramiona, korale, wianek z kwiatów i wstążki w słomianych warkoczach. </li></ul>
  7. 7. <ul><li>W różnych regionach Polski podobnie wyglądał obrzęd niszczenia Marzanny. Najpierw orszak niosący kukłę obchodził wszystkie domy we wsi, śpiewając przy tym stosowne pieśni. </li></ul><ul><li>Po ich odśpiewaniu &quot;wiosenni kolędnicy&quot; czekali na datki. Najczęściej dawano im jajka, niekiedy drobne pieniądze. Kiedy zapadał wieczór, Śmierć wynoszono poza granice wsi. </li></ul>
  8. 8. <ul><li>Należało więc mieć się na baczności. Orszak szedł w milczeniu. Na miejscu z Marzanny zdzierano ubranie, </li></ul><ul><li>a samą kukłę podpalano i płonącą wrzucano do wody. Zgodnie z dawnym światopoglądem był to najskuteczniejszy sposób wysłania Śmiercichy w zaświaty. </li></ul>
  9. 9. <ul><li>Bezpieczny powrót do domów był możliwy tylko pod pewnymi warunkami. Należało to zrobić jak najprędzej, w milczeniu i nie oglądając się za siebie. Kontakt z zaświatami był bardzo niebezpieczny dla człowieka. </li></ul>
  10. 10. <ul><li>Od kilkudziesięciu lat obrzęd jest już przede wszystkim zabawą dzieci i młodzieży, łączoną z początkiem kalendarzowej wiosny. Uczniowie ogłosili pierwszy dzień wiosny &quot;Dniem Wagarowicza&quot; radosnych nastrojach i wymyślnych strojach, wręcz karnawałowych, świętują dzień bez szkoły. Mogą w wodzie utopić nie tylko kukłę Marzanny-zimy, ale przy okazji również niedole i smutki uczniowskie. </li></ul>
  11. 11. Dziękujemy za uwagę. <ul><li>Źródło: Renata Hryń-Kuśmierek: Zwali tego bałwana Marzanna. &quot;Wiedza i Życie&quot; 2001r. nr 3 </li></ul>

×