Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.

Dzieci z zaburzeniami w szkole charakterystyka i wybrane metody terapii

2.555 Aufrufe

Veröffentlicht am

Veröffentlicht in: Bildung
  • If you are looking for trusted essay writing service I highly recommend ⇒⇒⇒WRITE-MY-PAPER.net ⇐⇐⇐ The service I received was great. I got an A on my final paper which really helped my grade. Knowing that I can count on them in the future has really helped relieve the stress, anxiety and workload. I recommend everyone to give them a try. You'll be glad you did.
       Antworten 
    Sind Sie sicher, dass Sie …  Ja  Nein
    Ihre Nachricht erscheint hier
  • Gehören Sie zu den Ersten, denen das gefällt!

Dzieci z zaburzeniami w szkole charakterystyka i wybrane metody terapii

  1. 1. Dzieci z zaburzeniami w szkole Diagnoza i terapia dr Urszula Strzelczyk-Raduli
  2. 2. Diagnoza pedagogiczna Proces powstawania diagnozy i jej realizacji: 1. Zaobserwowanie niewłaściwego zachowania 2. Diagnoza jako opis stanu, jego źródeł i znaczenia 3. Decyzja o postępowaniu naprawczym czy korygującym lub innym/terapeutycznym/ 4. Prowadzenie działań 5. Ewaluacja – sprawdzenie skuteczności działań
  3. 3. Zaburzenia okresu dzieciństwa i adolescencji 1. Destrukcyjne zaburzenia zachowania: – zaburzenia zachowania – opozycyjno – buntownicze 2. Zaburzenia psychologiczne: - ADHD, - zespół deficytu uwagi z nadruchliwością 3. Zaburzenia emocjonalne: - lęk /separacyjny, fobia szkolna, zespól uogólnionego lęku/ - depresja - zaburzenia odżywiania/anoreksja, bulimia, kompulsywne objadanie się/
  4. 4. 4. Zaburzenia poznawcze – ograniczenia i trudności w funkcjonowaniu intelektualnym - upośledzenie umysłowe /lekkie, umiarkowane, ciężkie, głębokie/ - zaburzenia uczenia się /dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia/
  5. 5. 5. Tiki - Zespół Tourette’a, - Chroniczne zaburzenia z tikami ruchowymi lub głosowymi 6. Zaburzenia wydalania - Enkopreza (nietrzymanie kału) - Enureza (mimowolne oddawanie moczu) 7. Uogólnione zaburzenia rozwoju - Zaburzenia autystyczne - Zespół Retta - Zespół Aspergera - Dezintegracyjne zaburzenia dziecięce
  6. 6. 8. Zaburzenia komunikowania się - Jąkanie się - Zaburzenie języka ekspresji - Zaburzenia fonologiczne - Mieszane receptywno-ekspresyjne zaburzenia języka 9. Inne zaburzenia w niemowlęctwie, dzieciństwie lub adolescencji - Mutyzm wybiórczy - Reaktywne zaburzenia przywiązania - Zaburzenie ruchów stereotypowych
  7. 7. Główne grupy zaburzeń dziecięcych (Seligman 2003) Grupa diagnostyczna Zaburzenie Typowy wiek wystąpienia Częstość występowania Zaburzenia emocjonalne Reaktywne zaburzenie przywiązania Lęk separacyjny Fobie szkolne Depresja dziecięca Od urodzenia do 5 r.ż. Od wieku przedszkolnego do 18 r.ż W zależności od typu Od ur. do 17 r.z. Brak danych 4% 10-11,3% 1,9-4,0 % Uogólnione zaburzenia rozwojowe Autyzm Zespół Retta Dziecięce zaburzenie dezintegracyjne Zespół Aspergera Upośledzenie umysłowe Zaburzenia uczenia się Od urodzenia do 3 r.ż. Od urodzenia do 4 r.ż. Od 3 do 4 r. ż Okres przedszkolny Od urodzenia do 18 r.ż. W zależności od podtypu 0,02-0,05% 0,001-0,01% Bardzo rzadkie 0,10-0,26 % 1 % 2-10 %
  8. 8. Grupa diagnostyczna Zaburzenie Typowy wiek wystąpienia Częstość występowania Zaburzenia odżywiania i nawyków Bulimia Anoreksja Zaburzenia wydalania (enureza) Zaburzenia mowy (np. Jąkanie się) Zespół Tourette’a Późny okres dorastania 17 rok życia 5 rok życia Od 2 do 7 r. ż Od 2 do 18 r. ż 1-3 % 0,5-1,0 % Chłopcy 7 % Dziewczynki 5 % 0,8-1,0 % 0,04-0,05 % Destrukcyjne zaburzenia zachowania Zaburzenia zachowania Zaburzenia opozycyjno- buntownicze Zespól deficytu uwagi z nadpobudliwością (ADHD) Od 5 do 16 r.ż Od urodzenia do 8 r.ż W wieku szkolnym Chłopcy 6-16 % Dziewczynki 2-9 % 2-16% 3-5 %
  9. 9. Zasady udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach na podstawie rozporządzenia MEN z dnia 17 listopada 2010 r.
  10. 10. § 2. 1. Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w przedszkolu, szkole i placówce polega na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia, wynikających w szczególności:
  11. 11. 1) z niepełnosprawności; 2) z niedostosowania społecznego; 3) z zagrożenia niedostosowaniem społecznym; 4) ze szczególnych uzdolnień; 5) ze specyficznych trudności w uczeniu się; 6) z zaburzeń komunikacji językowej; 7) z choroby przewlekłej; 8) z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych; 9) z niepowodzeń edukacyjnych;
  12. 12. 10) z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego, kontaktami środowiskowymi; 11) z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.
  13. 13. Sytuacja traumatyczna, kryzysowa Sytuacja kryzysowa – zbieg zdarzeń, okoliczności i zachowań, które zakłócają normalne funkcjonowanie człowieka. Sytuacja traumatyczna – stan psychiczny lub fizyczny wywołany działaniem czynników zewnętrznych realnie zagrażających życiu i zdrowiu.
  14. 14. Afektywny model zaburzeń osobowości (E. Trzebińska, 2012) 1. trauma 2. predyspozycje 3. Słabo rozwinięte wzorce (cechy) emocjonalne 4. Trudne dzieciństwo, brak ukierunkowania i przewodnictwa w trudnych sytuacjach 5. Adaptacja przez usztywnienie (strategie adaptacyjne dzieci „robię swoje”- nie mogę robić tego co trzeba lub dezintegracja) 6. Zaburzenie osobowości
  15. 15. Trudny początek życia – osobowość nieprawidłowo ukształtowana Osobowość nadmiernie „wyspecjalizowana” w toku rozwoju. Mechanizmy są: • Niezróżnicowane • Sztywne • Nieadaptacyjne
  16. 16. TRAUMATYCZNE DOŚWIADCZENIA BORDELINE, SCHIZOIDALNE, PARANOICZNE, SCHIZOTYPOWE UNIKAJĄCE, ZALEŻNE, ANTYSPOŁECZNE NARCYSTYCZNE, HISRIONICZNE, OBSESYJNO- KOMPULSYWNE
  17. 17. Trauma a zaburzenie osobowości W historii życia bardzo często występuje traumatyczne doświadczenie: molestowanie seksualne- • zo: bordeline, schizotypowa, paranoidalna, schizoidalna trauma emocjonalna- • zo schizotypowe przemoc fizyczna domowa • zo antyspołeczne
  18. 18. Osobowość nieprawidłowa Jak ją poznać? • Po sposobie zachowania: dziwne, nietypowe, uporczywe, skrajne, szkodliwe • Po sposobie reagowania na stres: im gorzej tym bardziej, podatność na dezintegrację • Po sposobie odnoszenia się do samego siebie: słabe poczucie tożsamości, słabe rozumienie siebie, słaba samorealizacja • Po sposobie odnoszenia się do innych ludzi: niska empatyczność, niska zdolność do intymności, niska kooperatywność, słabe rozumienie innych ludzi
  19. 19. Jak temu zapobiec? czyli profilaktyka i terapia
  20. 20. Afektywny model zaburzeń osobowości (E. Trzebińska, 2012) 1. trauma 2. predyspozycje 3. Słabo rozwinięte wzorce (cechy) emocjonalne 4. Trudne dzieciństwo, brak ukierunkowania i przewodnictwa w trudnych sytuacjach 5. Adaptacja przez usztywnienie (strategie adaptacyjne dzieci „robię swoje”- nie mogę robić tego co trzeba lub dezintegracja) 6. Zaburzenie osobowości
  21. 21. Psychologia pozytywna Najczęściej terapia wpisuje się w model choroby, gdzie „naprawia się” to co się zepsuło, coś co nie działa. Tymczasem w psychologii pozytywnej buduje się siły jednostki na różnych poziomach.
  22. 22. Na poziomie subiektywnym, np.: wiara, optymizm, szczęście, nadzieja. Na poziomie cech indywidualnych, np.: wrażliwość, przebaczanie, odwagę, ukierunkowanie na przyszłość Na poziomie grupy, np.: tolerancję, altruizm, ogładę
  23. 23. Badania nad skutecznością działań prewencyjnych wykazały, że siły osobiste jednostki, takie jak odwaga, ukierunkowanie na przyszłość, optymizm, umiejętności interpersonalne, wiara, etyka zawodowa, nadzieja, uczciwość, wytrwałość, zdolność do optymalnego zaangażowania i wglądu, chronią przed chorobami psychicznymi. (Seligman 2003)
  24. 24. Diagnoza pedagogiczna Diagnoza w wymiarze pozytywnym (A.Kamiński) Cel diagnostycznego rozpoznania zawsze jest dwojaki: 1. Poznać charakter, genezę, przejawy i przyczyny niepokojącego stanu rzeczy 2. Określić, odkryć siły jednostki i jej najbliższego otoczenia (indywidualne bądź środowiskowe)
  25. 25. Wychowanie dzieci to znacznie więcej niż naprawianie w nich tego, co jest nie tak. Polega ono na rozpoznawaniu i pielęgnacji najsilniejszych przymiotów, tego, co posiadają i w czym są najlepsze, oraz pomoc im w znalezieniu niszy, w której będą mogły wykorzystać posiadane siły. (Seligman 2003)
  26. 26. Arteterapia inaczej jest często określana jako terapia przez sztukę, lub jako: • edukacja artystyczna, • trening wrażliwości, • bądź sztuka.
  27. 27. Zastosowanie arteterapii • diagnoza • terapia • relaksacja
  28. 28. Odkrywam siebie i innych za pomocą działań twórczych Projekt edukacyjny 4a mgr Anna Jaksiewicz, dr Urszula Strzelczyk - Raduli
  29. 29. Cele projektu • Poznanie przez uczniów swoich mocnych i słabych stron, podniesienie samooceny. • Kształtowanie umiejętności związanych z dostrzeganiem zmian u siebie i u innych. • Uczenie rozpoznawania własnych emocji, radzenia sobie z nimi, uzewnętrzniania myśli i pragnień w sposób akceptowany przez innych. • Ekspansja i rozwój osobowości i kreatywności. • Doskonalenie komunikacji poprzez spontaniczne i autentyczne wyrażanie siebie. • Wydobycie z dzieci siły i energii, które będą je wspierać we własnym rozwoju.
  30. 30. TAKI JESTEM TAKI CHCIAŁBYM BYĆ Zajęcia
  31. 31. MOJA WYOBRAŹNIA Zajęcia
  32. 32. DWA ŚWIATY Zajęcia
  33. 33. WIEŻA Zajęcia
  34. 34. DRZEWA Zajęcia
  35. 35. MÓJ PORTRET W LUSTRZE Zajęcia
  36. 36. Efekty • Uczniowie poznali swoje mocne i słabe strony • Uczniowie potrafią dostrzegać zmiany u siebie i u innych • Uczniowie poznali sposoby na radzenie sobie z emocjami • Uczniowie są otwarci na innych (szczera komunikacja) • Uczniowie potrafią kreatywnie myśleć • Uczniowie są aktywni
  37. 37. dziękuję

×