Diese Präsentation wurde erfolgreich gemeldet.
Wir verwenden Ihre LinkedIn Profilangaben und Informationen zu Ihren Aktivitäten, um Anzeigen zu personalisieren und Ihnen relevantere Inhalte anzuzeigen. Sie können Ihre Anzeigeneinstellungen jederzeit ändern.

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΙΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

316.794 Aufrufe

Veröffentlicht am

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΙΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

Veröffentlicht in: Seele & Geist
  • Als Erste(r) kommentieren

  • Gehören Sie zu den Ersten, denen das gefällt!

ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΑΙΡΕΣΙΣ - ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ - ΑΘΗΝΑΙ 1982

  1. 1. ~~PΘOΔO ....- ΙΑ ~ ΚΑ'Ι ΑΙΡΕ·ΣΙΣ "ΑQθQα καΙ σχόλια άναφεQόμενα εΙ~ την σύνχρονον atQeaLν το;; Ο Ι κ ο 'Ό­ μ ε ν ι σ μ ο;; καΙ την μενάλην ε'όθύ­ νην των κοινωνούντων άμέσω~ fι έμ... μέσω~ μετ' αi?τη~. . "Eκδoσι~ πεQιοδικο;;: Ο AΓIOPEITH~ ΑθΗΝΑΙ1982
  2. 2. ..... ΟΡΘΟΔΟ ....­ ΙΑ ΚΑ'Ι ΑΙΡΕΣΙΣ "ΑρθQα καΙ σχόλια άναφεQόμενα etg την σύνχρονον αίQεσιν το;; Ο ι κ ο ,,­ μ ε ν ι σ μ ο;; καΙ την μενάλην ε';Ο'6- < νην των κοινωνούντων άμέσωg iΊ έμ- μέσωg μετ' m,τηg. . .'Έκδοσιg _πε@ιοδικο';: Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ: ΑθΗΝΑΙ1982
  3. 3. 'OίJτε γάρ Ααν lχωμεν δ6γιματα μΑν δρθά, 8Ιou δε άμελωμιεν, δφελος ήμίν loτaL ΤΙ· οί)τε !έάν (δΙον Ifχοντες, των δρθών ;ΟΟγ.μάτων άμελωμεν,κερδ(i­ ναΙ τι χΡήσιιμον καΙ πρός σωτη ρΙαν f)'μετέραν δι.>-. νησόμεθα. n Ροσήίκει Υάρ, ·εΙ GouλOιιμε'θα καΙ γε­ έννης ~εUΘΕρωeηναι καΙ ~ασιλε{ας ~'Γtιτυχείν" άμ­ φοτέρωθεν Koσμείoιθcxι, ,καΙ ~μάτων όρθότητι, καΙ 6(00 έπιμeλJεΙςX. "ΑΥ.' SΙωάwης Χρυσόστομος (CQμιλ. ιγ 'ε1ς τήν Γένεοιν)
  4. 4. ·eί:. τού:. έπί ό!Jέιcιcoυ ι-ιαρτυΡΚ0'a ντα:. .~~ιopεΙτα:. :JΙαΤέριι:. τό παρόν fο"υιc~ι"ω:. ιί~ιεpoϋτaι.·
  5. 5. ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ CQ 'A1tόστoλoς των έRινων <btoιστέλiλωι.v πρός ΦιλΙ1t­ 11Π1οf:ouς την δμώVΙΙ1μιαν ~ιτtΊσroλήιv τιou κ:αΙ l1tιBuμωlv νά Svl;σχόση ·αόror)ς ιε:ίς την KαtlάI XpU()t't1Oν ζωήν, f) δ1to{α τόν .KαlUpόY έΙΚJείνoνέσήμαΙΙΛε 'κιαlθηιμιειριΝΌV μcφτόριov, TΑVίι~ει έν έvθoυσιOJOtμφ .KIQίΙ 'Π'ύστιει πολλ;η: «CIΟτ.ι f);μ.ίν έχaιρισθη τό &πi.ρ Χρισroo, οό μό.ov τό ·ειΙς σ.όrcbv 1tt­ σσεόειν, άλλα καΙ τό ό-ττέρ ·αόttoO πόισχιει:ν:.! Aύrό δε «το δττθρ ΧριστΟΟ» έ'ρμηνε;ιJωy gινας ιμιεγιόιλα; άμολοΥη­ της ,καΙ Is.ρaιoτη'c; τΩιv (ειρών της 'Bκ:κLλ.ησίJας Π~ραrδό­ σeu:ιv, δ μέγας θε·ό!δωρος δ ΣiτΌuδί-:tης, γράφει: «ςγ'11έρ Xιpuσroϋ γαρ καΙ δια Χ,ριστ6ν, &rr:έρ οδ τό τrqειιν 'I'tά.. σχα»! . ~,Οντως ~Iραίoς λόγος ~ξ ~ραJίων, :καΙ δσΙOJΚων χει­ λέων π:ροψερ6μJEJVος! ΤΟ -rnό1σχειν ίmιέρ Χριστοϋ, ·σημαί­ νει ίδια την πάισχoulOαν ύπειρ αίYroO ψυχην, Π'άlσχα! M.ή~ 1tως τα ΊJδιαδέν εψαiλ.λε καΙ ~ναις άιλλος μuμητης -roϋά~ γίου θειdδ~ρou, δ παλυς Μελέτι:ος δ ~αιληlσιώτ/ς ,με.ρι­ κούς αΙΩVες άιργό11ερα; «cγ'Π!ξρ Υάρ λόγον ~ηθώς έOTΙΙV f) ΘUμηιδ{ια ην δ Xρuσn::Oς τΌίς δι' αίπbν παιvθάrvouoι τocx;ρέχε:ι· IKΆV τις συγκρίνειεν αύτην προς την των 1tρoιm::r.rόρων, 'καΙ τqpό της 1t'<ΧΙρcxιeάισεως, ιεϋ.ΡΙι διτολη,ν -καΙ 1tiλιεΙω 1». MOIΚiάριιαι δντως ΨU~αI(, ~UΘειρωθείσαι τ{1);v Ύ'1 WωιY καΙ ιμ6AOV των oόΡΑV(ων rέπL1CoθoOOαι διηΜΘκως. ποο ~μIf!ΡOΙV οΙ ιμ:υμηταΙ των oόραvoφρΆvΩΝ ~κιε(νων ~,
  6. 6. οϊ σrroίoι lζων καΙ άνέ1WεOν δια τόν Χριοτόν καΙ την 'EXlKλη1σίαrv του; 'Ελάχιστοι καΙ σπΑVιώτατOΙ οΙ τοιοΟ­ τroι, .κCX!θάτtειρ όόισει:ς έν έρήμφ... Τό ΤΡαΥιικώίΙερον ένπροικειιμένφ εΤναι, δτι ένφ οΙ υίοΙ τοΟ φωτός, τα όποτι:θέμιενα «φωτόμΟΡφα τέκνα της 'ΕΚικλησίας» -τιαρoυσι:άlρuν την ~έρω θλι6ερά1v εΙ­ 'κ6να, ~νrιθέτως οΙ υΙοΙ τou «ΙOJιωνος τoίrrou», οΙ άνθρω­ 1t'OL δη:λJαδη 'JtoU -δεν ~xoυν ούιδειμίαν σ:χέ.σιν 'JrρOς την 'Εκ:κληισίcw καΙ τηιv ζωήν τoQι mευμκxroς, 1τ01ρouσιάζOν­ ται δλ01UΡόθυιμιοιι Kcn ζέoνttες διά να έΤCOJληιθεόση δ λό­ γος τοσ ,Κ:υρίou: «οΙ υΙοΙ τοο αΙώνος τοότou φρονυμώτε­ ροι ύτctρ τους υΙούς τou φωτός εΙς τ/ν yιειvεCw τηιv έαυ­ των ε-UΣιν» (ΛιΚ. 16, 8). ΚαΙ όντως! 'Αναρίθμητοι τUγχάνouν οΙ έξ aόfr{}w ΚΟ1θηιμιερινως «ά:πΣΘVΉOKOντες» ιεΙς διαφόρους έπuκιvδό­ νους άτcOCJt[l~άς, ΠΡOκιει:μέιvou να πρcxmxτιεόσoυv την έ­ δαφιJKηιν ό2Κtε!pα!ιότητα της 'ΠIpotσKαIΙΡOU 1t:arrpίδoς των, η .το καΙ oυχv6rreρoν, VΆ έπι~oι.M.ευθoϋv την ~ξαρτησ(ΑV έτέρας 'Π1CX't1ρίJδος! Αί ·μυστιικαΙ 61tηlpsaίICXL των διarφ6ρων Κρατών άμιλοΟν -σαψέισι:ατα έν ~ρoκιe~μένφ. cH ΆVωιτέ­ ρω σύιΥιΚιρισις πpαKCXiλιεί, -π:ρέ1ttει νά προκαλΏ, το έιρόθη­ μα ε'Ις τάς 1tΌJρειcXς δλΩΙV τωιv ρασοφόρων, των όρθο­ δόξων ρασοφόρων τη-ς έ1tοχης .μιας., Διότι δεν εΤναι lμuκ.ρόν πράγιμα να θοοιάζη δ &λλος την lμίαν καΙ -μΟ'V'01δuκη ν ζωήν του, -n::ρα1<JΕl uμένου l!cX έ1fΙ­ τUχη την lδολοφοv(cxιv τ:οΟα' ~ι!' -rnoλιτυκoϋ <Xvτι1tάλou, ~ την ΠΟIJκ(λην 'K'OJτCXIOκ6πευσιJν της οuασιδή1tOτ€ χώίρας, οί δέ (μοναχοΙ καΙ -κληlρυ~o~, οΙ τη-ς ,ΕΚ!κληισuα1ς σιτΡCXΤιω­ ται καΙ ά:ξιωιματι:κοι(, να ,μη ταλιμιoιOv vS άνo[lξouv τό σrό­ -μα των ,ένανr(oν των συγχρόνων ίrrτ1ox)μευτων τC:ιv ιε­ ρών δογιμόπων -καΙ Παρcxιδόσεών της Ι 'λ/λα fJ ΤραΥl!κότης των ~ΜSΕ·ρών μας δέν σταιμoπ~ ε'νrαOιθα. Ο'ί άν<ι:Πέρω «υΙοΙ τΌΟ ψωιτ'δς» οόχΙ lμόνον 1OC(­ ραμέΛOUV όιδΡΟΜείς καΙ ~διάrφoΡOΙ ένώ1'cιoν της ικη,ρuτ­ ταμέ!VYJς:ΚOJκ.οδοξΙαςτων fJiμEpώv lμας, της παναιρέσεως -6­
  7. 7. wO Ο Ι κ ο u ιμ ε ν ι α ιμ ο ϋ, ~ ζωηρεόouν καΙ i­ νερyoπoιOOνrταιμόνον δτΑV πρ6κιει-rcxι vΆ G.έγξouν συν­ :1 ofιέλφoυς των, tμoναχoό<; 1ωΙκληp1lΚοός, τroό ΙτόΛιμιη­ ~ σαν να <mάσoυν. τό φράiyμα της σιΩΤCΗς καΙ νά διεικδι­ ·κήσουν ναμ~μως τά δικαιώματα της όpθdδόξOO συνει­ δή.σιεως, ά'yΩΙVιζόιμενoι ίmE..ρ τω-ν tειρών καΙ όσΙων της 1[Ι­ σrεώς ιμας. Τά: yεγoιvότα της cI. Μσνης 'Eισφι)'μένou καΙ αΙ 1tΟl1κtλαι κα:τα"ιnέισεις των -ΑΥιορειτων Ζηλωιτών d:­ ~ ~~uφov tκιpραιotv των άνωτθριω, δια τόν -ΑΎ ΙQρεΙΤlJκον τoιM.άχισroν χωρον. ΕιΙς τΌσlπό, δυσmJιχως, έτcΙ1tEIδov 'ΚΙ'ΛΕίται καΙ 1') δρα­ στηριότης της d1κ~αιδη,μαΤKης θεολογίας Ι Ούτε Τχvoς πα,. ρouσΙαις της εlΙς τον στί~ της ιKαtλης δμολογΙας· Φιιτι.. θέτως ιμιάλισrα wyχ{M)uv 1tIλiείσται αΙ τrειρι1tτώσεις της 1Ολήροος ouμτroρεόσιε.ώς της ιμε την O~KouμεYισt'υKήν &­ 1tOO't'α!σ(αιν των ήμερων ,μας, τιλήν ,μιας - ΔuΌ 1tεIριπττώ­ σεων, 'καΙ ·σlJτώνέ'ν'τόc:; του στιεγιαrνoϋ χώρου της άι.ρο­ φροισύνης καΙ της :μιονιοιμε.ρε(ας .κινουμένων.•. ΚαΙ ένω ε1ιναι άληθές δτι δ·UΑ τΟν όpθ6δof.pv Σλα­ ~I!KOν 'κ6αμον δ έΚ'κλησιαστυκ:ός lιστaΡtίKός τοϋ 'μέλλο"," -ιΌς θα ·ευΡη Ικανούς -καΙ -δ ιαφόρους λόγιους να τΟν δι­ Kαιoλoγήσr] 'διά τηιv σημιφιVΉrν του <hι'rΙ:KανoνυKην σrά­ σιν, δια την -Ελλαδι'Κήν 'Βκκλησ(αν δμιως -ιτοίον δυκαιο­ λΟΥητικ,όν θό: -ιτρoσKoμ~σn; Τό ·μόνον ~σως πού θα τοϋ ά'πομένη νά σηιμειώσnεIναι, δτι 1'). diλλoτp[ωσ[ς της ~'K των Π,αραιδόσεωv καΙ της γρaιμιμης των ΠICXτέρωιν, ώφεΙ­ λετο εΙς την φθοιράν 'ΟΟύ ύτcέmη αϋτη ~K της σn:ouδης καΙ έτcυμoρφώσεωc; 'JtλεΙστων '~K των σt'Eλεχωrv της εΙς τήν αΙρεΤιJKήιν Δ,οοw - προσόν d:παραΙτητoν διιά: τούς . &πoψη.φtoιx; ·Καθηγητά;ς τί1:ιv θεοιλΟΥι:κων Σχολών! ­ καΙ τήν ·διαοτροφήν έν σuιvιεχιε'(~ τoQ -ιταpαιδoσtαlKoϋ φρο­ νήιμια:roς τοϋ Λσοϋ Ικ των άνωrτέρω λDγάfxi:ιv, τη i:rtL­ KOUΡ(~ δuσtυχώ<; καΙ των θρησκευτικΩV ΌΡΥανώοε­ ων. ΤΟ τελεuταίoν το σηl~ειoϋιμεν 1μειτ.α μεγάλης πικρί­ ας, διότι γνωρΙζοιμεν πολύ κ.αλ.ώς δ1totαν θλι6εράν καΙ άξΙOKCXΤάKρΙΤOV σrά1σιν .έτή.ρηισαrν .d:π!ό της Ανάρξεως ~­ -7­
  8. 8. δη τοΟ l')ιμEρoλ.oy ΙQ3ΚoιQ, ,σχίOJιατoς μέ~ρι :της O!ήμε,ΡOΙV Ι ταmxρόιμοιια συμι5αίνooιv :διuστυ'Xωe; καΙ ειίς αύτήν την «~AιΚjρ61roλιν της ~Oρθoδoξίας», το CI Αγιον ~Ό,ρoς" τό CΟ1tοίον, ινφ d:τrό την 'μια μερια διακηρύσσει τολιμη­ ρως δτι άικιοίλ.ουθεϊ«τήν ~Kρα(;φνως όρθάδοξov Υ ραμ­ μήν», <bτo την άλιλην άιδια:φορεϊ τcλή,ρως καΙ σιγ~ ακ.Αv­ δαλωδCι)ς ένώ~ΙOΙV τη'ς «y~μνfi τn.κιεφαλΌ~ Kη:ρυrτoιμέ­ νης ικ.αΚdδοξίαςόπιο του OίIΚιE(OU ιέΤCUOKότcιouτου, τώ O~. ΠιατριάΡχου Δηιμητρί:οο, :'διωKΩΙV συγχρόνως 1tO~K(λως τους διCXIφωιvoϋντας 'ΠίρΟς την άνωιτέ-ρω ΠOρε(Αv του ά­ ΥΙΟριε:(ταις 'Παtrέ;ρα:ςΙ . Είι8Ιε ή &vάΥvω(τις των έ1tIOIμtνων ·σελ·ιδώιν νά έξu­ mUστι ώρuσμέΎας, έικλΘκτας. Kαrrα τα ~ ψυχάς, αϊ δ­ 1tΌίαιι 'ΚαλΌ τη 1t(mEL -ιταραιμένoυv ειΙσέτι έν KOινΩVΙ~ j μεrrά της αίρέJσιεως, ώστε 'ΚCXιΙ την έ'Αδεικόπην' «Φτσrειχι-1 ζουσαι έιαuτlά!ς της 1tρό<; τόν KOJλoύ.μεVΑV 1~:rτ:ί.σ!κorJroιν 'Κοι­ νων(ας~ ~ι:ωθoϋν της -ιτρε.τroόσtη.ς ,ε1ς όρθoδόξouς τιμης 1tαiρcX τοϋ δυκαιακ.ρΙτου θεΟΟ..'λιμήν. .~~. _..~.... ..... . ;110' .1".. .,. ... ,, • i -8­
  9. 9. ...': Ι:1 .1' ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τά άKOλoυθoιϋνrα ·κεΙμιενα τοΟ 1tαρόντος 'μι:κροϋ !ρ­ ΎOU ~ξετάlζouιv 'έξ. αόοτη ρας ό:πόψεως "t1C> ,μέγα θέιμα τού διαλόγου ·Ο·ρθοΙδοξΙας καΙ Πo:τc ιισμΟΟ , ώς δuεiμoρφώθη oδroς κατα την τελιευταCιαv δειΚιCXε~ίOJl (1971 :- 1981,(1-) καΙ ~διαιτέριως την lμεΥάλ.η1V εάθόνην των -KOΙΙVωrvoόν­ των 6pθ1oiδ6ξων IlJ!ετά τΟΟ 1tε1tt'ωικό't'oς ~δη Φαvαιρ(ou Ι ΚαΙ έτνφ tι .κιατά θεόν gνωσις άιτστιειλιεί ζωηίριάν έπι­ θuιμJ(αv συνόλης της 'Oρθoιδoξf!αx;, εόχoμΈΙVΗς #.ν τft θε(~ αύτης Aε,t"OOUρyt~ «τούς -reε"Πλανηιμέvouς t"JtwάyαyE καΙ σόναψοΥ τη άy!(~ Σου -ΚιαtθoλΙΙKΏ καΙ 'AιrnαστOλυKΌ Έ'Κ­ Κ!ληισΙ~~, ιέν τούτοις ούιδέΠCYr.ε θά έ-rτιτρέΨΏ ΤΊ Ιδία την μίξιν της 1tλάvης -μετά της ,Aληθει(ιcxς, έΤCΙ τφ σnωrrrφ ι}(-αΙ ιμδνφ 'μιας ψευδΟΟς, καΙ άν'τορθιαδόξου ένώσεως. cH 8Κ της ίO"tlOρ(ας πείρα τυγχάν-ει πλιουσιωτάιτη t1rl του 11pακιε~μένou. CΟσό1κις A1tIε,~ειρήθη ΤQιιαό'της 'μOlρφίiς Ι!νωοις, όφιη-yιoιuμένη ~τoι ά.1cό ΟΚΟ'ΠΙΟός d1λλιoτρ(oυς τΟΟ Ύνιησίou' EόcX'yγιειλυκoί} 1tιείψαroς καΙ της τωrv άγΙων Π,ατέόΡΩΙV tειρας διδαrσΚJα:λίας, dm:έ~εν olικ.τρότα:τα. 'Ε· 'Πι1&ληθείισα: δΙς διά &Ιας (Λυών, Φλωρειvιτ(α),. 1tάραυτα d"rε:κ.η.ρόχθη 1tιCXρά τΟΟ- γνηοίou 1UOuμv{ιοο CXΌτης, τού 'Ιτι­ οτοϋ «Λαού τΟΟ θεoo~, τού lκlαΙ «φύλOlKoς~ δντ'ως της «'Πo:ρatδdθευσης πΙσrεως:.. . Ε!Ις' ~ δντως 11DVη.ρας δ~ως fιιμέρcxς ΤΊμων, κ.ρψα­ σιν Κυρ(οο &vεξιειρεuvήτοις, τό λιευμιμα τOOrο της εόσε­ 6ε(ας, «6 νέος 'IσΡCXΉ~ τη.ς Χάρι1.Ός» .έικOiλot&ώθη σφό­ δρα:, ΙσχΙVΙ;ν ειLκόνια ιδιaισώζωιv τη.ς τcό!λαι σφριγώ!σης σ:lJ­ ~ ΔUVΌΙμιεως 'καΙ TtcxρρηισΙας. . ΠιεΡΙΌριJOθένιτων των διιδαιακάλων του έν πολλοίς, ·-9­
  10. 10. εΙς ρήματα εόσε&ιολογ(ας καΙ ξηιρας ~&Ι:Kης, dmεξέ­ ΝΩΣΑv σiπav της OOν<Xiμoγ'ενoUς κόμης του, της γνησΙ­ ας ·Ορθοιδόξου παραδόσεως, προκαλέισαντες οδτω και­ νoφαvii λυμον ·~ν τη ·E.1<ικλησ(~ τοΟ ΧριιοτοΟ, λιιμόν πα­ τερικης δΙίδcxιOKαλΙας καΙ ~ιoτ/ς. 410 άνωτέρω λιμός ,συν τη χευμαρρώδη ,εΙΟΡΟΌ των πολιτιοτιικων ΙπιτεόqεωνΙξεθήλwε 1tλή'ρως την έναrrτo­ με{νCXΙΣαν πνιευματιικ6τητα καΙ άγ,ωv Ι;ΟΤUΚ6τη τα της «λαί­ κης» ;εόσειιε(ας, άρκouμένης τΜ.έον εΙς μΙαν κατά Κυ­ ριοικήν c-rnapαιKoλoOOηισtv» της θείας Λειτουργίας καΙ τήν τυπιικήν ·8κτέλιεισιν τΩV ~pyων της άyόmης ... K~αΙ ~νφ το πό1λαι, αΙ τιτάνειαι ·συγl~ρoόσεις πρός την αΤρεσιν των ,μεγάλων της 'Βκ:κληισΙας ΠOΠέpcλ>ν, συν­ είχαν τας :καρδΙας κ:αΙ τήνσκέψιν. των 1tιιστωv, σήιμερον, φa&ρόν 'καΙ εΙτcείν, ού μόνον δ λαός, άλ/Jά ούδέ οΙ ποι­ μένες ·αύτΟΟ ΙτrιδεΙ'Kνόouν' τήν d:'τταιτoυμένην ύ1tlΟ των καιρών ~(δρασιν καΙ Εύσ!Υγ'ελιΙκήν όμολιογίαν πρΟς ύ11!ε.ράισrτιισιν της Kινδι.nΛευoόσ'ης cmxρOlκαταlθtήlκης:. Ι Ούτως tι ΙΙΕlκικλησΙα τοΟ Χ.ριστου, προδιΟΟμ:ένη «φι­ λήματι Ιερφ» ύπο των ΆVαξ(ων AίJτ/ς 1tVε:υιματuκων τα­ γών, άγεται δεσμία καΙ ΆVΕΛεlόθεΡOς πρΟς :μΙαν de fa­ cto ~νωσιν 'μετα των αίρεΤΙ'KΩV 6μολοΥιων της Δόσεως, καθ'δν Xρόνσv QίΙ ΘSματOφόλO]1<!ες των CΟσίων Της, δ­ ταν δέν άyvoιoUν τα τελοόιμιενα, έπUΚΡOΤOOίY ταΟτα δοο­ λιO'TC:ρεπως Ι ΝOνrως, «i)ιμαύ.ρωται Κανόνων ~κ.ρ((5ιεια, ~­ ξιouσί~ τοΟ άμαρτάνε ιν πολλΏ... ά1μφ ~βoλoς ή 1tΙστις, &­ γνοια ικcrrακέχuται των ψυχων, δια το μuμιείισ'θcxι την ά· λήΙθειαv τοό<; δσλOOνr.ας τον λόγον έν KακoυργΙ~. (Μ. Βασ..t1t. 92). •Aiληθως πολλοΙ καΙ ,δειιvoΙ οί Ι~θρoΙ τοΟ Σταυροϋ, &λα :μέyι:σroς πΆVΤων δ Σιωνισμός, δ οίονιεΙ «ΦUσυKOς:. άν't'Ιπαλoς τού ΕυαΥγελΙou, δστις ση'μιειω.τέον, διευθό­ νιει άπά:σας τας σκσr(ouς καΙ ~ΑντιχΡΙσrouς δυνάμεις της σήμερον, καΙ δ δ1τοίος ~ν τφ προσώπφ τα) ουΥχρό­ voo Mασoνuσtμιoϋ καί ΟΙκουμενlJOμοΟ, έξαπέιλυσε την ;μ:ε­ γαλυτέ,ραν 'Κα/α του •λρνίοuέ1t(Jθεσιν. -10­
  11. 11. "Ι '." Τάό,Ρ9όιδοξα «fryLa: των άy(ωv~ ιμoλwθέντα ~δη iικ τ/,ς κοινωνίας των 'Πατριαρχείων ΚωνJM.ως καΙ Μ.όσχας 'με"tlόl τοΟ αΙρε:τlJΚοΟ 1'[CXΠιolμ.OO, -ΙΤΡοκαλοΟν την δ:μετρον θυμηδΙΑV των ~1t'ιτελωv τού t-rrapάτOU ΟΙκουμενισμού, δστις O'~Kouμενιαμός, ώς -ιτροισφυως ·~λέxιθη, «μή ι.χων δρια δ ~διoς, &-yων~ται VΆ ~Ε,!αφOJV(σn καΙ κα:ταιστ·Ρέ­ Ψη τα δρια τη'ς 'Εκ,κλησΙας του XριστoQ~ (2) . ,Anιoλότως πιστεόοιμ'Εν δτι ~ των EϋKovσμάχων κα­ κοδοξία ό:ποτελ:εί 'μΙΙΚΡΟΥραφ(αν της lκαται6αιλλομένης σήμερον π~αιθε,[ας δια τήν δλακληρωτι'Κήν κατα.. σrρoφην της ΟΡ·θΟ·ΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, την ·O'lTιO(Αv δια τω ιδίου αότοϋ αtματος~θεlμειλtωισεν ό Κύριος, και οί dί1t' αΙώνος ,μάρτυρες καΙ άμολΟΥηταΙ άνήΥ·ειραν ε.tς NOJόν 'TtIEρtκαλλοϋς εΌΤCρετoε(ας καΙ ώραι6τητος. Τό 1tνε'ϋμα της πλάνης καΙ diσιε6ε(ας, άντιληφθέν δ­ τι ~ 1t1Ouκ{λη κατα των Ό.ρθσδόξων 6(α όλ(Υα KOI't'Op. θοί, ~δίδαfξε:ν τοός συγχρόνους ,-,ιους του σκότους νά ιμε'Tέρχωvται του λοι1'ά>Ο τας ,μιειθόδouς της «OUνυπάρξε­ ως~, ~σuVΔιαιλλαyης:. καΙ «άΥάπης:., εόνιοοχΙζOY't'ες οδ­ τω κατ' ά:ρχας 'ΠασΑV όΡθ6δοξον μαχιητιικήν δ-ιόJθεσιν, δεισμιεόoνr:ες άρΥότερoιv ταύτην, καΙ τέλος, ώςσόμμα­ χον -παρασόροντες έν τφ Ιδ(φ αότων ιοτρατo-roέ!δφ, έν "Π'Ολλοίςμιτροφοροϋσαν ~ d:κσJδηιμαnΚ!1 τηι&έννφ -κεκο­ σμημένην. ·0 του ψε'όδouς πατή·ρ καΙ ύφηγητης ~1Ό dιδόνατov νά ~λέ1t!1 τ.ά τέικνα της ψωτοιμδρφου'ΕκιιΜησ[ας ~πΙ ·δύο χι:λι61δας ~τ/ Λα: άναπτόσσωινrαι καΙ ,μιεγα:λouργοϋνt τη &oηθε(~ της ~ύ'rou καΙ γνηο(ας ΕόαΥΥελlJκης 'Ά­ λη,θεΙαςΙ Έχάρη,k:(!)α(ως, διά τήν d=πiαμάlKΡUνισιν καΙ ά'π01rλό!vηισιν των «Δ'UΤΙ;Kων ΧΡbοτιανωV:'t ~' et" δσον όφLoταται sLoέTL ~ ρίζα ύΥιής καΙ ρωμαλέα, ~ 'Αλή­ θεια ούικ .~ξέλι-rnεν ·καί ή τυχόν «'μιετιaικέντριισις~ των 1tIλα­ νηιθέντων παραμένει λΙαν πιθανή. Κ;ατόπιν τΌότων d:'Πητ€ίro ,μΙα ,δυναμ1Jκή λόσις· ή !Κα­ ταστροφή1<!αί ά:πώλιεια τη.ς ρΙζης Τνα μετ' αύτης έκλεΙ­ Ψη !καΙ η:αισα Eλ1tlc; έ1tιοτροφης των ά'rroKO'Πένrων κλά­ δων! 1-11­
  12. 12. Τό σχΈJδιov !τέιθη ·ε1ς 'έφαρμογην μέ τήν όΝατολήν τοϋ 2000 αΙώνος καΙ ηδη ,αΙ ,έ1tuσημοι ~ΆpxαΙ της ~Oιρ­ θαδοξΙας Kρατoo~αιδέo1μιαι-εΙς τούς Ιστ~ς της δηλη­ τηριώδους άιράχνης τού Ο'~Κ'ΟU(JJενιaμoQ! ΑΙα έλ.1tΙς &­ -ιταμέ-'εΙ· ή OOOΙV το δυνα:τόνΤCXΧυτέρcX 1'Uροε.τοιιμcroΙα τoU «Λαώ τιοϋ θεοΟ», ό ·δ1τ'οίος καΙιμ6νoc; θό: 'ΔΥVΗθfi να cht­ ΤlJστη εΙς την ΙKη'ΡUΤΤOμένην συγικρητιστιικην ·καινοφωνΙ­ αν, ιθ,ρ α ύ ω ν τούς -δηλητη.ριωδεις Loτooc; CXΌτης καΙ διατηρών οδτιως dιμόλι.wroν πάισης αtρεΤl1κηc; ΚΟlJvω­ y~ας την 'θειοτάτην αύτοΟ Εύχα:ριστη'ΡΙΟ1κην Τράl'rnειζαv μέχρι της έρχομένης δευτέρας τοΟ }GPtJσroι1 na:ρouισtac; 1 EΤvαι wανrΙρρητον, δτι κ!αΙ !μΙα μόvoν άπλη σόΥ­ J<ιρισις της 'συyχ,p6νou έ.κ;κληισιαιοτιικης ικαταιστιάσεως καΙ της τoU 'J'OCX;ρελJθόVtίΟζ τοιαύτης, 6η'μιοuργεί 6αρυτάτην Kα:'t'ό!θλιψιν εΙς τον ά:ληθη έιρασrήν της ΌριθoδdqUας. Τό -π:όιλαι, lδιά τηιv τrαρ6ι~ασιν ένός καΙ :μόΛOV t:ερoϋ κανό­ νος, ~στω ά:τιϊλης ήιθuκης τάξεως 'ΚαΙ εύταξίας" έξεγεί­ ρετο 1rληθος κλη,ΡιΙκων καΙ λια·Gκωv, ~yωνιζoιμένων άχρι δε~μων καΙ φUΛ01Kης, έξοριων καΙ αύτοσ τοΟ θανάrτ'oυ, μη &ιτοιστελλόντων δμως οόδέ JμέXίΡΙ κεραίας τήν εό­ θαρση όιμοιλογ Ιαν των! 'Απη ύι8Ιυνον το τοΟ Π ροδρ6μου «οόκ EqsστLOOL» ε·Ις ~ασιλείς κιαΙ Πι<ΧτΡL!άρχας, ούδεν τι;ροτιιμωVtiες της του' XριDτoO ~Eικ.κλησΙας καΙ της εύ­ νόμου Α.ότ/ς λε ιτουΡΥ (ας ! Σή,μJειΡOν, 'έξ άντιlθέΤOυ, .ένφ «ττιορ9είται σύνολος ή των Π'ατέρων -διlδCXlOlκαλία 'καΙ τα -rr.epL την ΤΤίισrιν ναυα­ Yba: τιυικνιά, ·σιy~ των εόσεGοιόντών τα στόματα»· ,(Μ. B~. ,έ1t. 92), ή των ττo~μ.έιvων 1raippTJata, Μην ιέλάχι­ oroτάτωνέξαιρέισεων, ούδέ ίχνη ιδιασώljει ~ωιvισrUΚιη.ς .-..ιό' - . h Ι ' , - e ",!:vτw:::.. '.δ Ιu.uεσιεως των """Ρχα ων τc:ατερων' τ·α των αΙr--~ωv KU­ ματα δντως lδιεινά 'ΚαΙ 1rοιλλιά καΙ «1δρ6!χος» οόδεΙς... «Ού γιάρ άγι'ιόείτιε», γ ράψει δ Μ. BασCλειoς,' «δ'rι δηιμο­ σ(α τcρoικε,Ιιμενoι ττασιν, lSon:ε;p οΙ έν τft -θαλόισσn -ιrρό6ε­ &λιηίμένοι ακόητελοι, fιιμ:είς τόν ΘUμόν των αΙρετυKΩV Κι). 'μά:των &ιroδεχ6μιεθα, καΙ 1Τε-ρΙ ήιμα,ς ,ρηγνόμιενοι τα κφ, τό1t'ιν ήιμων οόκ 'έ1tuκλύζouισι». (2Ε1τ'ΙΟΤ. 203η). Στn!Ειρον .-12-­
  13. 13. δμωις άΡΚΕϊ να όψώσn τις ψωνήν 'διαιμαΡΤUΡkxς, Ιστω μ,οvαδuκήν καΙ stλuκ.ριVlΙ έvrός τ/:ς ιδαι.μoνιώιδouς χορφ­ δΙας των Οlίικouμενιιστων καΙ των 'έ1t&κρσroόντων άv(x­ κ:αtvιστωv, δια να ·έλiεyx:θti Π~ΡΑUΤα ά:τcό τούς tδιouς αότοn πουμένας, καΙ τους σuvτηΡηΤ~ΚoUς εΙσέτι, ώς μή ό1(αδός της άγά1της, ώς «.έξ"tρεμ.lJστή<;~ ·καΙ «δπιερορθό­ δοξος»... ~Όντως «gv ιέσην Ιγικλη'μια: νQ.ν σφoδρC3ς ~κδι­ κοόμιενΟΥ, ή άιKρι;~ης τή.ρη,σις των Πατρικών Πα:Ρα!δό­ σεων» (Μ. Βασιλ. έτcυστ. 243). Καί ένφ τΌλεuστοι τυyχΆvΣuΝ οί 'Iταρ~ ήμίν θεωρητι­ κοί, rrλεϊστoι οί -δ~α της έν τη &λλ0δα1t'fi έτcιμopφώισEως αύ~oϋντες, πλιε~στoι οί ,έ1tιlκ,ριταΙ πάση·ς λC{~Kης εόσΕ­ &ε:Lας 'καΙ d:"yωνuσtUΚ6τητος, έν τΟ&ΟΟις oίJδείς . έμφα:vι. ~ται ,έν τφ σιτ.ρατΟ1t:έ6~ της ~αλιλoιμένης εόσει&ε.(ας, 00­ δεΙς ά'ναrrέμνων όρθοδόξως KαΙέΙV ό!ληιθε(~ τας 'Ιτουκ.ι. λας ι(bλασφημίας των «υίων τ/~ 1tiλάνης:., ούδεΙς 'δηιμο­ σί<iX α/roιδυρόμενoς τόν θανόισιμον ΤΡΑUματUOlμJόν της 'Πα­ POJδoθε.toηc; κληροναμίας των Πατέρων, 1τλήν, το l1tafo ναλ;CXlμ~όNoι~εv καΙ -π:άJλ t!V, εύCXίρυΘμoτ·άτων έξαιρέισlεων, ί!κανων πρός σuyΙKρ61η'σιν ·σταγόνος ~νCXYτΙ άντ'vκειμέ­ νου ώKιεΑVOσ... Παρά ταUτια δεν <X1τOίκλιεLεται, εΙς μΙαν έτέραν ,KUpLαIKYJΙV της :ΟΟ·ρθοδοξ(ας, οΙ ιό:νωτέ'Ρω κύριοι, να .έκ:φωVΉ,σouν καΙ τον 1tανηΥυιρuκόν αύτη.ς, ~υ οόδε­ μιας κατιαστολης fl αΙδοΟς- εΤναι συνηlθιισμιέvοιειΙς ToQ­ το οΙ άε(τroτε «νυΚ"ΌερινοΙ ιθεοσε6είς καΙ μηδέ:ποτε!ν φιωrrί τoλιμooνr·ες 1ταρρηισιασθηιvαι». (θ. ΣτoUδ.) . . ΔIέν δU8ΚJδυκοομιεν τ/,νθέισιν IΚ,ριτοϋ κα:Ι έ'πιικριτοΟ των .πΆVΤωγ 0Οδέ1t'O't!εαμως θα ~"Jtιτρέψωμεv,δσον '['ό ~φ' ήμίν, νια O'UληθΏ ~ mεuμιατllκη ώ,ραι6της καΙ μονα.· διικ6της της ~'μJετέρας πΙσt1εως δια των συγχρόνων "Jt'O­ νηρών ιέπιμιξιων lμεrrα των έτιερ0δ6ξωv, 1 δι:α μιας tφ. CX1μάΡτOU ύΠCXικοηςκαΙ ίm:oταyης ειΙς αΙρετυκην c~Oρθo­ δοξΙαν». ~AryνοοΟν'1t'εuσμόvως οΙ ικαταφρονηται των πατρΙων δτι fJ αρνησις της ~'Oρθolδόξoo ;συVΕιJδήσεως νά ό:!KoλoιJ.. θtrΊση fι συμιφρoVΉ'σn τrρός Τ'ον ήιθιικόν 'καΙ δογιματι:κόν -13­
  14. 14. χιmτuσμόν των ~μιερων 'μας, σuνιστ~ πρcXξιν σωτήριον ·καΙ θετυκήν, πραξιν διασώσεως ,καΙδιατη:ρήσιεως δ,τι 1tOλuτιιμοτέρou διακ.ρcrr.εί έ1t~ αότοϋ δ γήΟίνος ~ίμων 1t1λα­ νήτης. ΛηαμονΟΟν δτι ~ διακ.ονΙα της όρθi1ς 1t(σrεω(; διασώζει καΙ την 'Ειθνιικήν Kι~ωτόν, ·Ι{α! δτι οΙ μεγάλοι πατέρες, Γρηγόριος δ Παλαμας :καΙ Μαρκος δ Eίryενι­ ~ός, δια των ~ρω·Gκων ~ώνων των έγέVOVΤO, ού μόνον diληθείς φΡOUΡOΙ της Όρθο6οξΙας, &λα καΙ παιδcxyω, γοΙ της όJκoλouθηιoόισης ΠVf:uματtκης ρΙζης τού Νεωτέ­ ρου CΕλληνισμοΟ, δστις έν τφ ΠΡοσώπφ των διέοφζε την έαυτοΟ ά'rooστOλην άμιγη καΙ διαλόlμ1touσαν (3). ΚiατηγoρoUν ~μας ώς σκανδαλίζοντας τόν ά1tlλoϋν λαόν -δια της άvoΙKτης κριτιικης των τ:ελοuμένων(-i), d:­ γvooΟντες λίαν «IδιαKΡΙΤΙΙKως~, δτι καΙ ~ σειρην ιέvoχ~ί τα ώτα των dιΚOUόvrων, πλήν δμως ύ1tά;ρχει σωτήριος καΙ εuεΡΥεΤlJκή, ώς δ φUΣΙΙKός πόνος :καΙ δ πυρετός του dioθενoOVToς, ~ δηλοποιός αδτη ~ΚιφΡOJσ'ις τού ύ-ιτ:oGό­ OKOVΤoς Kι~δόνou. 'Εν τοιαόη] -roερι1tτώσει, dc; έλ:εγχθοϋν οί πρωταΙ­ τιοι τοΟ οκανδό1λou ;καΙ ούχΙ οί φΡOUΡOΙ καΙ έρασταΙ των δσίων· dc; φραγοΟν τα όi8lόρωτα στόματα των συνε­ χως ~λ01σφηlμoόντωv καΙ ουδόλως αί εύλσΥη'μέναι δια­ μαΡWρίαι των άΥomών-των τας Ιεράς Παραδόσεις της άΥίας Όρθοδοξίας. . ΝΟντως πολλοι οΙ 1tIλάvoι καΙ ψευδ01tΡοΨ'ηταΙ της σήμερον" fJ σύγχυσις EbptOΚIETaL έν τφ κατcxικορόφφ αυ­ της ιμεγαλε.(φ· τα πρ6&ατ.α το{} ΧριστοΟ IKινδυινεόouν 1t!λέoν ού :μόνον εκ της έπιοή'μως κη ρυττομένης κακο­ δοξ(ας, ά!λλό: τό τραγιικώτερον, καΙ ίέκ των -ΣUνηγό,ρων «της δοκούσης ΌρθoδoξΙας~.".(5). Οδτως δ εΤς άKαδημα"ίKόc; 6UΔOOKαλOς -κηρύσσει δημοσίως την αΙρετι;κην «θεω-ρΙαν των lκλό1δων~ (6). ltt­ ρο<; -συνόJδελψός του !γκρ[νει καΙ." ,έπαυξάνειι(7) Ι Μη­ τρoτroιλΙτης τού Οίικ. θρόνου, άKoλouιθων εΙς την πτω­ σιν των τούς dνωτέρω άKαδη!μα"ίιKoόc;, ίδιακηρόσσει ά­ νερυθριάστως δτι «1tooaL αΙ 8ΕιΚικλησΙαι καΙ ·Οίμολ.ογ1αι -14­
  15. 15. σuμ1tΙπτouν κ,αΙ συναντωνrαι έιτΙ της αυτης πtσι'εως, τήνδ-roοίαν Iέ!κφράζει το Σόμeoλoν της πLσtεως~ (8), ένφ gTEρoς συνό1δaλ'φ6ς του 'θεωρεί c.έY'ωϊoμόν~ τή.ν 1tknLV UεΙς την .~oνα1δΙΙK6τητα της :tOρθοιδοξΙας (9).1 Ετιερc:x; με.. Υαιλόσχη'μος ρασοφόρος μετα περισσοτέρας κυνι;κ6τη. τος γράφει: «ΟΙ ΧριστιανοΙ "ItlJOtlEύouν δτι άληθινη χει.. ΡOΤOvta ,καΙ Ιιερωσόνη έχοον καΙ μετα:δtδoυν, οΙ ·Ορθό­C δοξοι ·E1tLOIKOΠOL, οΙ Κo1tτoαρμένΙOΙKαΙ AtθΙorιες ·ErιτΙ­ σκ'Οποι, οΙ ·ΑΥΥλlJκανοΙ ·E1t(ΙOK01tOL..•. Δι· αυτό καΙ τα '~υστήρια των :tΑγγλικανων εΤVΑΙ Mυσrήρια της Μιας cA,ytac; KOJθoλI!Kiic; 'καΙ ·Αποοτολιικης ·θκικλησΙας ώς εΤ­ ναι καΙ τα Μυστήρια των· PωμαΙOKαθoλΙ'Kων~ 111 (10). ΚαΙ άλλαχοΟ: «·ΟΙ ΧριστιανοΙ άγαποϋν καΙ σέ&νrαι τ:ους Mωαιμεθαvoός διότι πιστιεόouνεΙς τόν dληθιV'όν θεόν:.1 11 (100). ·ΑιθηναΊος δέ d:Ρχιιμαvδρ(της έπΙ δεΙΚαΕ­ τ(αν καΙ 1tλέov πρoσrrάθεί ν· d:πoδε'8ξl1 ώς μάταιον' καΙ ΆVΤLiKavOVL!KOV' τον Ιε'Ρόν «Υωνα των ΠαλαιοηιμιερολΟιΥΙ­ των, ένφ συγχρόνως δια ποιικ(λων διαστΡοφών της άλη­ θε.(ς άΎ'ωνι~ να OUΥικρατήση όπο τό ίμνη:μ6συνον τοϋ κακοδόξou πατριάρχου Κωνj%εως το -ΑΥιορειτιικόν πλή­ ~μα(l06). Τό δέ χείριστον 1tάJντων δ O'~K. πατριάρχης Δημή­ τριος ιέξιισώνιει τον Πα-ιτιOlμJόν 'μετα της :tΟΡθοδοξΙας(ll), κoινωνrεί ·μιετά τού 1tάTτa(12) καΙ cάw:'yνωρΙζει εΙς τοϋ­ τον <>όχΙ μόνον άΡχιιερωσόνην καΙ προ6άιδισμα, ώς νά εΤVΑΙ Χριστιανός ·Ορθόδοξος, diλλά καΙ «προφητικόν ti­ μα καΙ ά"ιτοοτολιικ6ν... λόyoν~ (13), dιKριιβώς δηλ. τά Ι­ νCXVΤ(α ων ~1t(oτιEUOV καΙ eκήΡUΤΤΌV οΙ προκάτοχοΙ του (1") • Παρ' δλα ταΟτα το U Αγιον "Ορος ωΙΎησε 'καΙ σu­ νε.χΙζει νιά σιγ~ άχρι της σήμερον δια -roάισας τάς chιω- . τέρω Kακoδόξouς ΙVΕpyιε'Ιας τοΟ ιΠατριάΡχουl ΚαΙ δχι μόνον αύτό, άλλά πιστεόει, .ώς ,φα[νιεται, δτι ποΡεόεται καΙ.. etyιοπ<rt'EΡLκως ( Ι ), διό καΙ 1tΡοσφάτως τρείς. έ·κ των ~γouμένων του έτόλ:μησαν νά γράψουν: cCH φμο­ νή των -Αγιορειτων εΙς -ni:v dιKραιφVΩC; ό~oν γραμ­ -15­
  16. 16. ·μήν d:πoίίελεί μίαν 1t.AΕuματικην η:ροσφοράν '1tpός τό Ο[κ. Πατριαρχείoν~ Ι (1.5). ιΠληρης lδηλ. άγνοια της -ι-ρα­ γ~Kης καταστιάσεως έΑUΤων καΙ το{} "Ποαμένος των... 'ArΛλ.' δ έaμός των άνωτέρω κακων ώςκαΙ C1tcXσa παράtδασις 'καΙ παρακοή> !χει τήν tστoρ[αν της. Οδτως ά:πό το 1924, t1tl τfi ένάρξει της ιέφαρμογης τοΟ 1tpαKrrt­ KqU Ο,Uκ'Ο'u.με:vισμΟΟ -δια της ή'μ;ερολογια:κης καινοτομΙ­ ας,. οόδεΙς των ·Θκικλησιαστυκων &ρχόντων ΆVΤέστη, οΙ δέ όιλΙγυστοι κληρικοΙ καΙ .μοναχοί, οίτινες έτόλιμησαν AcX υψώσουν ψωvrίν :διαμαΡΤlJρίας, πάραυτα 'καθηρέ'θηlσαν Ι . Δια τΟΟς άνωτέρω ποι:μέ·νας, ητο άρκιετον πρός €,ι­ ρήνεUΣίν '[ίων μία... στατl!οτuκή! ΉρH~μησαν μετ·α τόν σt:iλoν της ,καινοτομίας, τα 'ΠVE.ιYμαΤ~Κιά των ποίμνια. Ευ­ ρέθησαν άρκιετά... τα «άmοσχuσθέντα» όλίγα, τατrεινα καΙ πτωχά... Κατό1τιν τούτου... άνε1tαύθη,σαν, ιμή διατη­ ρήισανr.ες ουδέ ίχνος τΟΟ «ικαλού 1tοqμένος», 'Παραθιεω­ ρη'σανrες 'Πλή ρως δτι· «·δ ιέVΔεχ6μιεινoς καταακα.1δαλι­ σμός της όριθοδόξου ισUΛΕιιδήιοεως των "ΠlJοτων ά1roτ"ελεί dισόγγνωστOν ά'μάρτημα καΙ εγικληιμα κατά τη.ς 'Ορθο­ δοξίας». ΚαΙ τότε )μιέν έ'δUκα ιολογoGντο , -πρωτcxyωv.LOI't'αΙ καΙ ιouvα:κ6λοuθοΙ των- .01tUoιθEv της φράσεως: «1') .με­ ταρρόθμbσις τού ή,μιερολογίου ουδέν 'δόγμα 'Πρoσέί~α­ λεν». Σήμερον όμως 'ΠOtίας οοκηισuσόφους δι;καιολογίας θό: ,εδρουν ο.ί αυτουργοί καΙ ύ1tασrcιισταΙ της «ΤCΑVαψέ­ σεως» τOU Ο'ί:κoulμ;ενισμοΟ; . ΚαΙ έν~ -rnάν't'ες έπιlθlulμooμεν ό:νδιοτελώς(16) την διακονίαν της Eόαγγ,ελLίKης ήιμων 1tuσrιεωςκαΙ Ο'όδέπο­ τε θ' άΛε~θωμιεν να ύ1tηρετήισωμιεν Λεωτέραν τοια&την, γέWΗιμα διανοίας &νθρωιπUνης καΙ ·έ1ttJοφαλοΟς(17), έν /τοότοις ~Ι μακαρυσ,μοΟ (18), διεχ:6μεlθα ό:rτ;o τους ίδί­ οιχ; 1tΟlJμένας ήιμων, φρικτον καΙ ,εΙπείν, την μΟΡφην τοϋ «'<PaVαTLKoO'» 'καΙ 'Παρελ!θoνroπλήKΤOO>, τοΟ ~cπε(ΡOU~ καΙ «σχιισlματυKOO» !... 'Αλ/' ό πόνος ή)μων 'καθίσταται ε:Ισέτι έντονώτε.ρος έκ της ·σιγης των «7tαρακολouθοόνrωv» υ-πεUΙΘΌΝων, οΙ Ι -16­ , ., i
  17. 17. όποίοι πΡωτοι αύτοΙ θια g1tpειroε να εΤχον eκτινάξειΜCX·· Kpαv του ίεροΟ τιερ~Θόλoo της ·Eι1<l~ηισίας τούς έ'Κ.QU­ σΙως ~Κlλέξαvτας την «Σχολήν της Δύσεωις~, &νtΙ τoU θειστάτου ΝαοΟ .της d:σπ(λου 'Ορθοδοξίας. ΟΙ ΙεροΙ 'Πα­ τtέpες δμως έντέλ/ονται έπΙ τοϋ πρσκιεuμ!νου, δπως ~­ παστρειφώμεθα καΙ τούς δια της σιγης συνηγόρους των 'Kακ0ιδ6ξωv(19) ώς ΣVVUπευθύνouς τω της Έικικλησίας σάλου 'καΙ KαTCXIOΚCXYOOλLQμoQ των ψυχών «όπΕ:ρ ων Χριστός ό:ττέθCXΛε~, καΙ εΙς την ό1tO(αv tντολήν των Et­ μεθα υποχρεωμένοι να &πακοόωμιεν. Έν τφ ιμ-εταξό) καθ' ον χρόνον tι αtρεισις δmλOϋται καΙ 'Π!άντα τα της Έ.!1<Ικλη lσίας εόρ(oKoνrαι Αν <hαξ(~, 1') έΠιiμ6pφωσις πολυπληθων θεολόγων -εΙς την άλλoι&<xmlν αύζάνει σuvεχως, «,φροντΙδι 'καΙ &ναλώμασι~ του Π.Σο ,Εκ;κλησιων, ;καΙ νέοι, 'Jt:V€'uματικοΙ αϋτην την φοραν «~­ νΙ"ΟΟαροι», 'Προστίθενται εΙς τόν Qεoλoγ υκόνκορμόν της ΌρθοδοξΙας, έικ της 1tλιε ιονότητος των έrcισrρεφ6ν­ των(20) . Κατό1τιν των, mιωrrέρω, ,μόνον ή ί1rtαρξις καΙ διακο­ νΙα νέων ~AιθανασΙων 'ΚαΙ θε'οΙδωρων έν τfi Όρθοιδοξί<tt εΤναι ΟΟνατον νια· άναστιε(λη το πανώλιεlθΡOν ρεύμα _τoU άντιιθέou O;tKOU'μEVιaμOO. ~EKΚJλησΙα 1<:αΙ Μοναχισμός 'μόνον u1tό τοιαύτάς 'ΠΡOσω-rτΙΙΚι6τητας δόνανται να δημι­ ouργήσouν δΎτως τείχος άικλινες καΙ d:λeξητήΡΙOν κατά . πάσης αίρέσεως καΙ <καινοτOlμ(ας, ώς έγένετο τό πάλαι,_ δ1:ε το tι ρω-ί:κον ώμοφόριον τού Μ. Άlθανασ(ou ,μετά της δσιαικης ιμηλωτης Άντων(ou τOU Μεγάλου, σuνcm:ετέ· λοιΝ την dpραyii όJσπΙδα των ·ΟρθοδόξώνΊ Τά. κ:ε(μενα τοο άνά χείρας !pyou ΈΥράψησαν ώς κόρια cipθpα η σχόλια εΙς 11ά ΠEpLOOt!KcX «Cλγιορε(τ/ς~.j (Α) καΙ «-Καλή -OιμoλOY'{α~ (κ.ο.), ΤCΛην της lμελέτης τοϋ -Ημερολ<>γιακοϋ οχCισμcrroς, ~τις tδηιμοσι:εύθη Ιδι­ αιτέρως. Πάvrrα τα άνωτ.έρω ,l!Kp{VOIμE σκόπιμον να τά συγικεντρώσωμιενιέτrΙ το αύτ6, Φρ' ένός ιμέν διά τήν δα­ ψfιλειαν των πατερικων ,κειμένων 'Πού -roεριέxow, Φρ' έ.. -17­ i
  18. 18. τέρou δέ, -διότι δtεKτραγφδOOν έν πάση πιστότητι τήν φoι&ρcXv 1tτωσιν τοΟ Φαναρ(οι> 'καΙ των ιΚοινωνοόντων αύτ~.Oϋτω, δια της άνωτέρω ΣUλλoγης~ ·εΙναι ειJKOλoν καΙ δ πλέον άπλοΟς πισrός νι άντιληιφθfi τήν τραγικό­ τητα των καιρω.ν ,καΙ την ~Kτασιν της αΙρέσεως, ώστε νά μάξη έαυrόν έκ της ψυχοφθόρου έ1tη ρε·(ας της. Δι:α ως ί>1ταΡχοόσας ποuκ[λας ·έλλιεΙψεις ζητoUμεν συγγνώμην <h'ro τΟν &"ya:πηΤOν άναγνώστην 'καΙ ίμέ χα­ ράν 'θά δεχιθωμιεν παισαν άιδελψuκην ιδι6Ρθlωσιν. Δι:α τον «CΑγιορε-(την~ θ. Μ.' :tEv Kαψάλ~ της cI. Μονης ΠΑVΤOKράτOρoς CΑγ(ou ~'Oρooς. Xριστe>ιηεwα 1981 -18­
  19. 19. Σημειώσειg ΕΙσανωνi'ίg 1. Τά της δεκαετ(ας 1961 - 1970 Θλέπε εΙς τό !ργον: «Διά­ λογοι της ~ήlμιou -n:φΙ OΙκ.ouμε'vισμιoϋ~, ,Αθηναι 1971, σα. 31Ο, ώς καΙ εΙς το έξαίρετον !Ργον τοΟ yνωσroO διεuθυvτoϋ καΙ ~κδό-' τou της «'Κ<Χλης ·Oιμoλoγtας» θεολόγου καΙ φιλσλόγιou Κ. Άρωrr. Δελήιμιτοαοη: «·Η αΤρεσις του OΙKouμενισμoQ», ΆθηlΛCXΙ .1972, σα. 335. 2...λΡ&ρσν τοϋ έ-ΙΤΙΟκ67tοο ν Ι τΑΙΥ, της lrrcό τόν Φιλάρετον Ρωσι:κης Διcxσπopας, ίrrτό τόν τΙτλον: ECUMEt'i Ι SM, δημοσιευθέν έν μεταφράσει ,εΙς «Ό:ρθ; Τύπον» τη5 1ρ.2.1970 ~ως 20.5.1970. ~. Ν. Τωμαδάκη, Συλλα~oς..., λθfiναι 1961, σ. 102. 4. «ΕΙ άycwακΤoOOιν δmι.στoι KαλσύμεΙVOΙ, φευγέτωσαν τό 'J1I~ κάγώ ~pόπτω τό δvoμα' ά'πιαστήτωcκxν τ/ς ά"πΙO't'Oι) δια­ voΙας καΙ άφlστάμαι. :ής έτιονειδ[στou 1tpQCΠJ.γ.OΡ(ας:.. C Ι ερο.Ο Χρι>­ σoσr~, PG. 56,253. 5. «ΟΗμίν ~ ~ς τφ ~ 'Jroλέμιφ των αΙΡετικων !τι δε καΙ δ 1tcxι* των δoκoόv'Tων δρθαδQξείν tιμιίν t1tavάιατάς, τcρΌc; f­ σχcxτoν άΟθενεΙας τάς έΚiKλησ(ας κατήγαΥεν:.. (Μ. Βσσ. t1t. 92). 6. «oΌτcως λoL1t<)v όπάρχει εΤς θε.OC; - πOltήp καΙ εΤς Χρι.οτδς καΙ Ι" Π VlεUμια &γιov, τοιουτοτρόπως, ωνάμιειι της ένότητος t1CXό­ της, καΙ tι ΈΚ!~ησLα: εΤ'ιΛαΙ ,μι(α και μονσ.διικη: 1<JCXlfινωμEI!1 ~ πιον τοϋ ΤιΡ,ιαδικοϋ θεοΟ, εΙς τό δνισιμα "tQί} ό1toΙoo ΙcrnrrΙζονται πάντα τά ,μέλη αότίiς, d:rτoκ.τωνtα οδτω τήν &ικαΙωσινέαυτων, ά: ν ε ξ α Ρ τ ή τ ω ς e Ι ς rιτ ο ( cx·y ό μ ο λ ο Υ Ι α: ν ά v ή­ κ οι u σ ι ν, ένoQμενα μετα του Xιpιατιc>ϋ καΙ 'μετ' ω.:λήλων εΙς !νσώμα, TQ δ1lίOίQν δέν δύναται νά ,μερ(ζη~αι εΙς 'ltλεtovα ~ το:» !» ' Ι ωάvνou K~μΙρη, 'Εκ.κλησιoλιo)ttα, •λ&ηvaι 1973, ο. 241. 7. «Τό Σvμ1tΟΟΙOV ένέ.κριναν καΙ t11IWλό'yήoαν αΙ K~ της Μιας "λJy(ας -του X~ιoτoϋ ,ΕκικλησΙας, fTot tι λότοΟ 8λryιό­ της δ πάm1ας Ί ωά.νης Πώλος Β' καΙ fι λΙπώ Π~ότης δ ΟΙκ. ΠατιριCφχης Δηιμήτριoc;:. f Ι Κων. M1tόι.η., Τό Αν Τo~~ -τοϋ Κ·αναδα διεθνές ~:rτιoτηlμoν;ΙΙKόν ~ν εΙς μνiιμην 'tόO Μ. Βα:­ σιλεΙου, θεολογΙα 1979, σ. 474. 8. Δήλcooις έν ~ρΙφ τοΟ Mηrrιρ. Μόρων Xιρuσoιστόμoo. ~~.. π'σκ·εψις», 15.6.1981, ο. 6. 9. ·0 Μητρ. Τραvouιτ6λεως ~ιooκηινός tν: ~Ε'Π:ιακεψιQ1,. 1.5.1981, ο. 12. 10. ΜητροτσολΙτou ΘUCXΤΕΙρων, •λθηνσ:yόρou Κ0Ι1CIκιvάκ.η" 1i "Ο:μιολοΥ:[α θυατεΙρων, Λονδίvov 1975, σ. 203•. , 1Οα. Αότόθι, σ. 273. 10Θ. τα 'Πλεmα &pQΡCX τοΟ "ΑγωρεΙτου, τα "Iερι:ειχ6μιειva εΙς τό 11!αρόν lpyov, άσχαλοϋvrα:ι δOO"tVXως 'μέ τον dNωτέρω κληρι:κ.όν. 11. Έ1tίσΚεψις, 1.12.1979, σ. 16~ 12. Έ1tίσκεψις, σ. 15. .13. Aότ~ι. -19­
  20. 20. - ~ 14. Πα~eαλε 'Π.χ. τήν 'λπολογΙαν τοΟ έν &-γ1οις -rccxφOς ή­ μών •Ι ωσηφ Π (rtptapΧΙOU Κων) λεως, (13ος αΙών), εΙς τήν lmoLav μεταξύ των ~ν, γ.ράφει και τά άιιδλouθcx δ &γUC)ς έκ.είνος 'Πα­ τριάΡΧ!1ς: «Ό ~VΗΜΣVεόων ώς dίΡXLερέως του 'Πόtn:α, ft Ιι<ικλητον τοότφ διδοός, fΊ τφώτον έν τοίς άΡχιε.ρεΟΟιν f)Υώμιενος, !ιΙΟΧός ιστιν δ­ λον τόν λa:rινιαμ:όν έΚιτιελε~ν ... 'Εάν ΣUγKCXΤα'ηTξ λατΙνοις, Χ Ρ ι­ σ τ ό ς ό ιμ a ς ο ό δ έ ν ώ φ ε λ ή σ ε ι... Φuλάξασθε d:ι1ίQ τ.ω μιιό!aματoς τούτου τcαρακαλώ, του των ·lτσ)..iJν· μη 'Πρoσ~ν έ­ OJι1toίς τόν Ικ τοότωνμιο:σμόν, καΙ άrtoστραφfi όμάς ό των ψυχων νυμφίος καΙ αΙcμνίως J«XταισχUVΌμεθα...». Κριτικ'ήγ !κδασιν τη.ς άνωτέρω cbrολσγίας ~λέπε έν τω !ργφ των: LAURENΤ - DAR­ ROUZES, DOSSIER GREC DE: Ι' UNlON DE ΙΥΟΝ C 1273­ 1277), PARI S 1976, ΡΡ. 134 - 301. (Μετα Υαλ/.ιικης μεταφρά­ σεως) . 15. ~ΈKθεσις της εΙς τό σικ. Πα-rpιαρχείoν άτοοσταλείσης 'λγιορειτικης Έ1tιτ,ροπης, σ. 3 (7.10.1981). Σημειωτέον δτι την άνωτέρω Ν5κθεσιν ύ11iOY'~ν Ql ΚαθηΎ06μιενοι Ά θ α v ά­ σ ι ο ς της Μ. Λαό,Ρας, Β α σ ( λ ε' ι ο ς της Μονης ΣταuΡOνι­ κή,τα καΙ Γ ε ώ Ρ γ ι Q ς της Μονης Γ.ρηίΥΟΡLoo. 16. «Ούχ ύ1tε.ρ χρημάτων, ούχ ύ-πειρ δόξης, οόχ ίnιέp δiλλou τ;ινός των προσκαΙρων KCXΤατtoλεμιoύμ;εθα, άλλά ύ1τερ του κοινοΟ Κιτήματος, του θηισαu.ρoo της ύγΙαlιvoόσης 'Πίσrεως ~σΠ1Kαμεν ά- ­ γωνιζόμεvoι». Μ. Βασ. t1t. 243. 17. «Π Ι<την δέ ήμείς οϋτε 'Παρ" δ.λλων γραφσμένηιv tιμίν νεω­ τέραν παραδεχόιμ-εθα, oUτιε αύτοΙ τα της tι,μετέρας δι.αvoΙας γεν­ νήματα τoα:ραδιδ6vαι τολμωμεν, Τνα μή Μρώπινα 'Π!Οιήσωμιεν τα της εύσε&Ιας ρήμιατα' άλλΟ άτtερ 'Παρά των άΥ(ων 'Πατέρων δε­ διδάΥμ:εθα, ταυrα τοίς έρωτωσιν -ηιμας διαγ,γέλλομειν». Μ. Bcrσ. t1t. 140. ­ 18. cTct> δντι γαρ άνωτάτου μαKαplι01μιoO δ;ξιον... τό fLέν κΙ· ~ηλoν άτrό τοΟ δοκίμου καΙ καθαροΟ διακρ(νειν, τήν δέ των Πα­ τέρων 1t(OΤLV δ:Υευ τιινός ύποστολης κηρόσσε'ιν».Μ. Βασ. 19. «ΟΤτινες την ύγι~ όρθόδαξον πΙστιν 'ltpOO'JtOι;oi}ντες δ.μιο­ λογείν, Κ'οινωνοϋσι δε τοις έτ,ερόφροσι, τους τoιoύtouς, εΙ μιf;tά ~αyyιελ(αν -μη cbroστOOLV, .μημ6νσν άKOινωνήwυ<; !χειν, ~. λ~ μηδέ άδελJφoύς δνομά!ζεΙΝ». Μ. Βα:σ. ρο. 160, 101 λ. 20. Έλέχθη 'J1jροσφuως δτι αΙ σrτouδαΙ θεολόγου εΙς τό έξω­ τεΡLκόν θά πρέπτι γ' άττοτελοΟν Kώλ~ πρός... tε.ρωσόνην τω Ι Συμιφωνουμιεν άττα/ότως μέ τήν 'Κ~~Kην, δτι έάν l1tf1yιEιΎ ώς κληρικός δια σπouδάς, έ1tωτΡέφων νά καθα(ρεται... -20­
  21. 21. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΑΠΟΛοrΙΣΜΟΣ 11 νύχτα !χει προχωρήσει άρκετά καΙ έγώ μόνος στό κελλ:( μου, μΑ συντροφιά τΙς Ιερές εΙκόνες καΙ τό ιλαρό φως τού KCXVΤΗλιoϋ, πρσσιταθ'ω νά 6ρώ για 'ιtοιό άκρι6ως λόγο έ'ιtικρατεί σήμερα στήν 8ΕλλαδΙ1C:ή Έκκλτισ[α Και τόν -Αγιορείτικο Μοναχισμό αότή tι φο6ερή' ά: φ α σ (α για τά θέματα της 'It(στεως, άφα:σ(α 'ltoo άπό καιρό Αχει 1tερά-. σει 'ΠΙ* στήν περιοχή της καταφρονήσεως των Ιερών και δ­ σ(ων. ΚαΙ ένώ δλοι, δ~άκ.oι; Ιερείς, l'It(OΚOΠOL καΙ μovάζov­ τες, άσχολοϋνται με πλείστα δσα, .μέ ζηλο καΙ Kcrιτcrτσωσύ­ νη,μόνο' γιατήν τrίστι δεν μιλούν, δεν γράφουν, δεν δια­ μαρτύρονται r --Η. για νdμαι πιό ά:κριδής, ά:σχολοϋνται καΙ με τήν -rτ(στι· ά:τc6δειξι τά κη ρόyματιcx γιά τούς χιλΙCXlO'τl(ς, τους παπικOUς καΙ τους μασόνους, ώς καΙ τά τόσα: ~ 6ι6λία καΙ δ:ρθρα που γράφονται έναντίσν τους. λύrό 'Πού ~θελα vΆ έκφράσω γράφοντας δτι δέν άσχολοΟνται μέ 't'ήν π[στ.Ι, εΤναι δτι δεν ένδιαφέρονται νά διορθώσουν δια τοο σωτη­ ρ(ou έλl.yχoυ καΙ της καταλλήλov άντιδράσεως τούς κα­ κοδ6ξους τφοίσταμένouς τους, Qt δ'ltοίιοι έπΙ συνεχείς δε­ καετ(ες μέ λόγια καΙ πράξεις κη'ΡόΤΤουν τό αΙρετικό m­ στεόω τού οΙκouμενισμοϋ, δτι δηλαδη tι τι{στι των ·Ορθο­ δόξων δεν εΤVΑΙ μοναδική aτόν K6σμ~, άφοϋ καΙ tι αΙρετική Δόσι Ιχει θεία Χάρι καΙ άΥιά:ζει τOUς 'ltιoτoός της 'Π.'αρό­ μιοια δπως γίνεται καΙ στι'ιν •Ανατολή Ι Τήν 'ιtαρατιχΧνω k­ 6α(ως 6λασφη:μ(α δέν τήν διακηρόττουν δλοι οΙ έτι(σκ01tOι, άλλ· αότό δέν !χει καμιά σημασία" μή1tως c!λλως τε και τΙς διάφορες αΙρέσεις τΙς έκήρυξΑv 'ιtολλοΙ μαζί; lvac; εΤναι συ­ νήθως άρκετός, ά:ρ;κεί οΙ λαι1tοΙ νά μήν άνtιδράισouν,- cnι­ λά .μέ σιγή, ~ μΑ τήν 'ιtοικίλη καΙ 1tO~ι<; KεKα:λ~. . , ~21­
  22. 22. συμπαράστασΙ τους, ν' d:φήνοuν νά προοδεόη ώς 6ρθή tι κακοδοξία 1toύ δ Ινας άρχισε καΙ οΙ 'ΠολλοΙ Cκολοοθοϋν. ,AιλΛit. oδrε δλ.οι οΙ κλη'ρικοΙ καΙ μovά~ες δέ.χOVΤαι τΙς κακοδοξίες πού άιτε.φάσισε το ΦΑVΆρι ιμ;έ την ΆVΑΤOλή' τού ,,' 2000 αιωνα να διακηρύξη σ' δλο τον κόσμο' κι' αύτοΙ δ­ -' ? ~ως, δλοι d:νεξαιρέτως, δεν ά1ταλλάσσονται της εύθόνης, d:­ φοϋ πρακτικως d:κολouιθoϋν τούς έ1tισκόποος τους, οΙ άrτoίoι με τήν σειρά τους l1ttKpOΤoϋv της Πόλης τήν αΤρεσι. ΟΙ χιλιομετρικες άrtoστάσεις άτιό το κέντρο της κακοδοξίας, δπου κι' d:ν εύρ(σκεται αότό, Ιδίως σrήν έποχή μας, δεν Ιχουν καμιά σηίμασία. ·Όλοι οΙ κληρικοί, d:λλά καΙ οΙ λαϊ­ κοΙ άκ6μη, ό:τco τήν στιγμή 1toU θά 'ltληρoφoρηθoϋν τήν κη· ΡUΤΤoμένη κακοδοξία KαθLστανται σ u ν υ π ε {j θ u ν ο ι με τον αΙρετικόν, έάν δεν κάνουν το 'Παν γιά να τον l1tL­ στρέψΟυν ,στήν άλήθεια της 'Εκκλησίας, fl έφ' δσον -rrapa­ μένει άμιετανόητος, να τον άrto~άλouν το ΣUντOμώτερO d:. 'ΠΟ το Σώμα της. Στο μεταξύ κυκλοφοροΟν κάθε ~ιδoμάδα, fι καλ.λίτε- . ρα κάθε :μηνα 15 :με 20 θρησκευτικά περιοοικα καΙ έφημε­ ρίδες (για ν' άναφέρω τα σ1tOUδαιότερα) -ΠΟΟ τα γραφό­ μενά τους ύ-rrερeαίνoυν τΙς σελίδες ένός κανονικοϋ ~ι(!lλίοu J 300 σελf.δωv. Σ' αυτά δεν ύΠόλΟΥίζω τά αύστηρώς lΙΒεολο­ γικοΟ» -rrεριεχοιμένou, δπou τα πλέον d:νoooια καΙ ά'Jτίθανα. θέματα ά:νατέμνονται ιμετα 'Πάσης σχολαστικότητος, ένώ το -πελώρι()Ι θ'έμα της αΙρέσεως παραμένει έντελως d:νιmo­ ψίαστο δια τούς συντάκτας των άνωτέρω περιοδικων, fι δ­ 'Που καΙ δΤΑV θίΥ·εται, ...έrτ,αινoWται κατά κόρον οΙ ΦΟΡε'ίς της κακοδοξίας, μέχρι ση'μ:ε(ou να θεωρηται δ •Αθηναγ!>­ ρας «δ ,μετά τον Φώτιov μεγαλύτερος ίσως έκ των Πατρι­ αρχών της Kωνσταντινoιnτόλεως»!!! (θεολογία, 1977, σ. 209) . ΝΑν, λοιπόν, κριισαρ(σης τΙς σελΙδες αύτες ζητώντας λόγο δρθόδqξo, τοατερικό, άντιαιρετικο καΙ, εΙδικά γιά: το θέμα lμας, λ6γ(J άVΤΙOΙKouμενιστΙKό, πιθανον να ~ρης 2 - 3 σελίδες, d:λλά ούτε αότες θά σε 1tληΡOΦOρήσouν έσωτερι­ κως, γιατΙ εΤναι 'μόνο" λόγια, ,λόγια πού τά Ιχouν ξΑVΑπη άπο τήν ,έΤCOΧή του 8Αθηναγόρα, τoOμεγάλαJ αότοσ άρνη­ τοϋ της Ό'ρθoδoξLας, καΙ 1toU δεν ΣUYKινOOν κανένα -πίά, άφοϋ δέν συνοδεόονται ό:rτό τήν σ υ ν έ 1t ε ι α καΙ τήν 1t Ρ α ξ ι. Μοιάζουν μ' ~Yα! &vθρώπινo σώμα χωρΙς σκε­ λε-r6' προσ1tα&είς νά το σrήσης 6ρθό cOOτε νάφανη· άνθρω­ 'Πος, άλλ' αύτό d:μέσως σωριά~ται κ«ταγης, γιατΙ τοϋ λεί"Πouv τά κ6κκαλα, δ-rrως έδω λεΙ1tει ή πραξις γιά νά φανη -22­
  23. 23. δ λόγος 6 Ρ θ ό ς, ζωvrαvος καΙ δχι ψεότικος, κούκλα: 'Πού θά σΟΟ 'μιλά, δταν την 'Πιέζης στήν κοιλια. Το πιο ~σχημo όμως με τοός κληρικoUς αότoUς εΤναι δτι δέν θέλ:ouν ~K6μη καΙ δταν τούς το άrτoδεΙKνόη κα­ νεΙς χειρσπιιαστά- να πιστέψουν καΙ 1tαραδεχθοϋν δτι δεν πηγαίνουν καλά. "'Οχι μόνο ltpvoQYτaL τον δίκαιο Ιλεγχό σου, άλλάσοΟ τον γυρΙζουν κατάμουτρα καΙ σε χαρακτη­ ρΙζουν ώς «έξτρεμιστή», «των 6:κρων», «φανατικον καΙ ~­ δι.άκριτον ζηλωτήν», καΙ τελικά... «έκτος -ΕκκλησΙας» 111 Δ~ν chτιλOJμ~άνoνται δτι ~J..E τον τελευταίο λόγο; τοι.>ς ltλη­ θεόouν καΙ χωρΙς να τό θέλουν. Μα: αύτό άκρι,~ως θέλω καΙ έγώ' νά εΤμαι t κ τ Ο ς 'μΙας τέτοιας ·EKκλησl.ας 'Πού δεν "Παραδέχεται τήν ·μοναδικότητά της~ άλλ· άΥκαλιάζει ώς «ά'δελ;φή» καΙ «σε~<Xcψια •Εκκλησία» την 'Παπωισόνη, το τα:μείον αύτό των αΙρέσεων. Με τήν 1tαρcrπάvω συμ-rτεριφo.. ρά 'τους δε(χvouν ά:κόμα δτι Ιxouν ό:ρρωσrήσει θανάσιμα κιαΙ δσσ κι· CXΝ θέλουν νCx: το κρόψουν, tι {Χρνηο( τους νά: δια­ λεχθοΟν έ-πάνω σro κατηγορώ πού τOUς άπευθύvoυν εόσε­ !είς ζηλωταΙ πιστοί, φανερώνει την άρρώστ"εια, τό' 'Πείσμα καΙ τήν Ιδιοτέιλειά τους, ά:φοϋ tι •Αλήθεια 'Ποτε δεν ~ά­ ται τόν διάλογον ii τήν κριτικ:ή, κατά τον λόγον τού Κυ­ ρίου καΙ των ·Α'1τOCJτόλων τou. τα σαθρα έπιχειρήματα Για v· άνα-rταooouν &μως τήν συνείδησΙ τους οΙ κληρι­ κοΙ αύτοί, ά:λλα καί τoUς πιστούς πOU ΆVΗσυXoϋνKαΙ τούς... ένοχλοϋν, Itxouv (!)ρη ~να -πολύ κακόηχο τρo'rtάρι: «·Αργότερα, λέγουν, θά άντιδράσouιμε, δτΟΝ θά: lχη a.eEt δ κατάλληλ:ος κιαιρός' ας. Υίνη τό συλλείτοvργο μέ τόν 1'tά­ πα, καΙ τότε θά δητε αν θό: -πΡοδώσοuμε τήν 'Πίστιμας». Με τό έ-πιχείρημά τους δμως αύτο δεν ΆVΑιpoOv τό κατηγορώ των 'εόσε6ων 1tιστων 1toU τους ~λέ:πoυν -καΙ μέ τό δ('Κηο τouς- σά:v Ο ό ν Ι τ ε ς, άφοϋ δέχονται άδιαμαρ'τύρητα τόν Δη,μήτριον ώς «όρθοτσμοσντα τόν λόγον της άληθεί­(. ας», ένω αύτος σε κάθε θεία Λειτουργία μνηιμOVΕόει στά δίτιτυχά του τόν d:vlEPov πovτίφηκια της Ρώμης, ΣUμμOΡ­ φoύ~ενoς με πιν 11'αράδοσι 'Ποο τοϋ άφησε ό 'Προκάτοχός τou. "Έτσι δ,μως δ άρχηγος τoU Φαv.αΡ(Oυ, δ, ·Ιάκωβος ·λ­ μερικης, ό •Αθηναγόρας Λονδίνου καΙ δ -πό1πa:ς τ/ς .. Ρώμης εΤναι σάν να σ υ λ λ ε ι τ ο ιJ ,ρ γ ο ϋ v μεταξό τους, κ:αθώς καΙ μέ κάθε ίε,ρέα 1t00 θάμνη,μ6νεuε 'lvcX άιτό τούς d:νωτέρω οΙ κouμενιστάς l:rτισκ6πouς. ΚαΙ γιά νό: έιιτανέλ.. θoι>,~'E σrα λόγια μας. . -23­
  24. 24. Ποϋ καΙ d:rtQ 1tοιόν έδιδάχθησαν δτι δέν 1tρέrεL ~ .'ItO­ λειμΟΟμε τούς κακοδόξους 1tοιμένcxς, παρα μδvoy δΤΑV συλλειτοοργήσouv με τόν άρχηγόν της αΙρέσεως τcoύ έπι­ &έ'ξια 1tΡοΜλλουν οΙ τού ΦαvcφΙou ώς... cσειάσμιον ~δελ­ φΟν> καΙ «1tρωToν έν ήκαθόλοο ·EKKλη.σ(~ τού xρισroϋ:.; Αότό εΤναι σατανικόν δχι μόνο σαν σκέψι άλλi.c 'Περισσό­ τερο σαν σόστημα ά1tοκοιμήσεως της δρθοδ6ξου ΣUΝειδή­ σεως. Μοιάζει .~ τή v &λλη τέχνη τοϋ δια~όλ~ 1toύ σuνε­ χώς ψιθυρ{ζει aτό αότΙ τω άμαρτωλού: CXΔPLO μεταvo­ είς»· «άργότερα, !χεις άκόμα καιρό»· «σrα γεράματά σου, καλλΙτερα, για να μή ξαναμαρτήσης», Υιά να φόΥη τειλικά άπό τόν κόσμο αύτόν ΠΡοτοϋ 1tρολά&η τήν σωτήρια έξα­ γόpεUΣΙ. ·'Έτσι καΙ·δω. not6c; τα/ς έyyu8:rαι δτι θά ζή­ σουν :μέχρι τό συλλεΙτουΡΥΟ, ~ δτι 4lέ τήν τακτική'τους αότή ΈΞΑΣφCXΛ(ζoυν τήν σωτηρ(α τα.χ;, ~ γ(νονται αιτία νά προχωρά τό κακό καΙ νά χάνωνται καθηιμερινως ψυχές για τΙς 6ποίες Χριστός άπέθαvε; ΚαΙ δταv εΤ1tε δ Κύριος, δτιαότός. 1t00 θά φαvii 1tιστός ατό λ[ΥΟ ~ φΑvΗ δόκψ.ος καΙ aτό πολύ, αύτό δεν ~θελε να aιδά!ξη, δτι δηλαδήι μόvoν αότός 1t00 πολeμά άμέσωc; καΙ χωρΙς άνα60λές τό δ1tΟΙΟ­ δή1tοτε κακό, θό: φανη τελικά 6 Vl'κητής του; rlttrl λ"σμο­ νοϋν τ·ους λόγους του χρυσοϋ κή,ρυκος της •ΕκκληοΙας, τω θεΙου Χρυσοστόμου; «Διότι έάν, γράφει 6 μέγας 'lt<X'tήρ, οΙ τολμωντες να καταλύσουν τΟΟς θεΙouς. θεσμούς καΙ 1tapα­ δόσεις, Ιστω καΙ Κ'αταμικρόν, έδέχοντο έγκ.α(ρως τόν ~P'" μόδιον ιλεΥχOV, δέν θά έγ(νετο tι παροϋσα ΣUμφOpά, ώδέ θά κατελάμ&ανε τήν "Εκκλησ(QiV τέτοιος χειιμώVΑς· καΙ του­ το διότι, 6 άνατρέπων καΙ τό έλάχισroν της δρθης π(στεως, καταστρέψει τό δλον». Δυστυχώς !Xoυv δη:μιουρΎήσει μΙα νέ.α έκκλησίολοΥ(α, κατά τήν δτιο(αν .L1tορεί 6 !,τ(σκσπ:ος vΆ ΙΧη διαφορετική. π(σrι άrιΌ τ'όν ~ριάρχη του, καΙ δ πρεσβότερoc; άπό τόν έπΙσκ01tόν του, άλλά νά μή. Υ(νεται αυτό α(τΙα σχΙσματος, 1tροκειιμένω νά διιατηρηθη tι ένό­ της! Μ[α: τέτοια δμως έν6της δεν εΤναι τοϋ θεώ, ~ "ti1ς πcxπωσόvης, d:vευ δηλαδή άληθε(ας καΙ Πνεόματος ~(OU! ''Η εύθύνη το;; ~Aνίo" "Ooo~ Μ[α τέτοια τακτική. καΙ νοοτ,ροπ(α: Ιαισιλεόει δuισιτu­ χώς άrτό χρόνια τώρα καΙ ατό 81 Αγιον ·Oρoc;f ·Ολοι alJ.. τοΙ 'ΠΟΟ θά μTlJOροΟσαν μέ τή μ6ρφωσ( τους, 1 d:κφη γιά τήν φήμη τους Ι:>ς «μυστικων καΙ vηmικων 1ι'atέρω~ Υά σαλ1t[σουν I!vα mrευματΙKό συναγερμ,ό, ~ Υά KαταλtX­ -24­
  25. 25. !ουν τά 1tρ6eατα τόν κ(vOOνo, αότοΙ ~ι στήν Ιι<ι­ δωι -ιτατερικων K·εψέVΩν καΙ τήν... νοερά 1tρoσεUΧΉ τoυc;, M>ιcxφoρώνrας τελε(ως γιά τό τ( γ(νεται γύρω τους, γιά τό 1tOLoός μνημονεύουν, καΙ τό τΙ λένε σχετικως οΙ ΙεραΙ Κα­ νόνες, Υιά δσους κ-ρατoQν μΙα τέτοια στάσι σέ καιρό αΙρέ­ σεως δττωc; δ δικός μας. Καλή καΙ tι 1tpOO'ευxή (11JOιός τό άρνείται ;) ά.λλά μαζl ,μ. αότήν γιατΙ δχι κ-αΙ tι καλή δμ:ο­ λοΥ[α, tι "σφραγΙς αύτή των μαρτόΡΩV, τό dψευδές σημείcw τηςπρός TQV θεόν εΙλικρινώς άγάττης; "Αν K'ρατoϋσαv 'tήν Τδια στάσι σrόν καιρό τους καΙ δ Μ. •Aθcxνάσιoς, δ δ:γιος MάξUΜoς καΙ Θεόδωρος δ ΣτouδΙτης, οΙ λαμ'ΠροΙ αότοΙ δμ<> λΟΥητα[, ~ Qκάμη καΙ οΙ t1tl BέΚiKOU μαpτuρήΣCXVΤΕς -λr­ γι:ορείται πατέρες, σή,μερα θά εΤχαμε έμείς ·ΟρθοδοιξΙα ~. κ&ι -Άγιον "ο,ρος; ΚαΙ τό θλι6ερώτερό στήν 1tEp(mωoι .ain:ή. εΤναι δτι, άναφορικως 1tpός τήν προδοσΙαν κρατών θέσιν θεατοΟ καΙ :μόνον, καΙ μάλιστα θεατοΟ Ιι)θιOJένou aτόν κόσμο τοο, κόσμο... όψηλης θεολοΥ(ας ft Ιερας μuσrα­ γωΥ[αχ; καΙ.. yν6φou, -τcρcX'yμα τόσο έλJκ.uστΙKό Υιά τόν έΤCισKέmη τοο ΙερΟΟ ..Αθωνσ:- ένώ δ'Πάρχouv ΔuΌ ΧCXΡΑκ-τη­ ριστικές 1tEΡΙ1Πώσεις στΙς δ1tOίες μετa6άλλouv τελε(ως τήν άνωτέρω διαγωγή τους! Π ρωτov μέν, δτCXΝ τ.ούς θ(ξη κα­ νεΙς γιά 'ΠρoσΩΤCΙK6 τους σφάλμα, καΙ δεότ'Ερcw, δταν τούς 1tTj δτι δέν πανε καλά οΙ δρθ6δοξοι 1tοιιμένες. Γιά τή~ν 'ΙΤρώ­ τη 1tερ(mωσι εΤνaι Ικ.αvoΙ έντός νυκτός vά: OUWpάψow δ­ λόκληρον 1tραΥματεkx 1tΡΟκεψένου v8 ά1toδεΙξoυν τήν άθω­ ότ/tτά τovς καΙ να σuνι.ιρ(ψOUν τόν dδΙK'Q KατήyoΡOV· Υιά δέ τήν δειπέρα Ιχoυv 1tάνToτε Ιτοι.μη καΙ σαφή 'tήiV 6:rtά:vτησι: «Μέ: την 8 Εκκλησ(α, d,δελφoΙ, δχι σχ(σματα. Και c5ίλλoτε έ­ γ(νοντο αότά, dλλά δέν lφευγαν οΙ 1tLσrol ~ τούς έ1tΙOKό­ 1touς ΤOU9, ·καΙ δ:ς λένε οΙ δ:Υιοι καΙ οΙ ΙεροΙ Καν6νε.ς. 'tά άκριeως άντ(θετα, 1tρσrρέ1tOντες κληρον καΙ εόσdη λσhν γιά τιαρδμιοιες σάν τήν σημερινή 'ΠEριτrrώσεις, νά: φεόΥouv dtμέσως μακρυά άπό τόν 1tοιιμ!να πού θά κ.αΚοδοξοΟσε, γενόμενος οδτω λόκος &νtι καλοΟ Ta01tό:voυ. "Έτσι άλη­ . θεόει στήν 1tEp(mcoo( τους δ λόγος του άΥ(οο M<XξΙμou τού δμολοΥητοϋ, πού τ6σο ~ραία περιγράφει τήν διαγωγή τους: ,,:Α')..λ8 0Ον τόν λόγαv τοϋ θεοϋ οόδεΙς δφιε.lλει 'VO­ θεόειν διά την tδ(αν dμέλεΙαΥ, αλλ· όμιολογείν μ!ν τ/ν έαu­ τοο άσθένειαν, ιμή ά'rτOKPόΠΤ'ειν δέ τήν τοϋ θεοΟ άλiιθειαν, Τνα ~ή δπ6δικοι γενόμενοι .μετά της των έvτoλών 'Παρα8ά­ σεως καΙ της τού λόγou τού θεοϋ 'Π<Xpεξηyήσε~. ·Α:λλά μήπως, σκέφθηκα γιά μ(ασrι-yιμή, δέν )'IV(ι)ρ(­ ζουν τήν διδασκαλΙα των Π ατέρωΥ καΙ τόν τόσο σwε'Jtή πρός αόt'ήν Θ(ο ΤOU<;, oo-rε νά 'I'tάψouν νά δ1tοκρ(vονται. μέ _ -25­
  26. 26. ...­ τΙς 'Πουκ[λες &μαρτωλές οΙκονομίες; Μέχρι 'Προχθές ζηλω­ ταΙ ΤCιστOΙ δέν τους 'ιά όΤCενθύμισαν σέ διαμαρτυρ(ες και μελέτες τους, μέ κάθε σαφήνεια καΙ λεm:ομέρεια, 0Οτε να .μήν όπάρχη ΤCΛΈOν ΤCεριθώριO ΠΡοφασισμοΟ άyvOΙ(ας; ·λλ­ λά ΤCOιός άκοόει; •λ'Πορροφηlμένοι οΙ μέν άπό Πι,ν αΤ:γλην τού άξιώματος καΙ τήν κοινωνΙ1<.ήν δράσι, τό 'Jtλ.ηθoς των άνt.rrτ6n'των 'ΠροΜτων 'Πού τούς άκσλουθοϋν καΙ τόν οΙκο­ δοιμικόν δΡΥασμόν των κομε(ων, τως κύκλους σεών ταχ;,οΙ δέ, ΆΤCo τούς φήμης δια τήν... ΤCαιδικων κcrnxσKηνώσεων καΙ γηρο­ Γραφης καΙ τΙς σελίδες των έκδδ­ τήν <Xfγλην της περικυκλοόσης αό­ νηmικήν θεολσγίαν καΙ τό... δ:κτι­ σroν φως της νοερας 'Προσευχης τους, άδι:αψοροϋν liv στο l{ να κ α Ι κ ύ Ρ ι ο, τήν ό'μολΟΥ(α της ΤCίστεως, άπέ­ τυχαν, 'μΑ <htσrέλεσμα δλα τα λoΙΤCά vΆ εΤνα;ι ένώ1tιον τοΟ θεοϋ ·ράκη &χρηστα καΙ θυσία: <brρόσδεκτος! eH ·Εκκλησία τούς !κανε έΤCΙOK6πoυς γιά νά διδάσκ.οον καΙ φυλά'ττουν τον λόγον της •λληθεΙας Της άκέραιον καΙ <hιόθ'εuτov, κρα­ τώντας συγχρόνως τά 'ΠΡΜατά Της μαKΡUΆ άπό τά λειΜ­ δια των αΙρετικων, καΙ δχι να τά έΎκατ,αλε(1tουν άττροστά­ τευτα: :μέχρι το στόμα του λύκου με τήν 1tρόφcxσι δτι μόλις θά τα κατΑΤCιη, τότε θά δείξουν την 1tοιμενική τους Ικανό­ τη:τα! Πότε θ' άντιληφθοϋν δτι Ι[να ΟΧ Ι oτή:v αΤρεσι άξΙζει 11!ολό περισσότερο δράσι, καΙ δη, γι' κ:λησΙα «.εΙς τόπον Έκείνη δμως άτrό κάθε 1tροσεuχή καΙ Ιερα1tοοτολική αύτό το ΟΧΙ ~xoυν ταχθη άττο τήιν ·Εκ­ Xρ~σroϋ» καΙ των 'λ~oιστ6λων του; τήν στιγμή το Kcweήλι τρεμόσGυσε ζη­ τώντας άισφαλως λάδι. Σηκώθηκα να φέρω το λαδικό, ένω μια εύχή ψιθύρισαν άθελα τα χείλη ·μου. Κύριε, Φ ώ τ ι­ σ ε τούς τcoιμένας της ΈκκλησΙας Σου, για ν· άντιλη­ φθοΟν. τήν φo~ερή εύθόνη τους, άλλά καΙ τούς -Αγιορε(τας άδελφοός μας -δσοι 'μέχρι σήμερα δέν fδωσαν τό 1tcrpόv '. ; " εΙς τό ώραϊον 'μέτω1tον της όμολΟΥίας- ΟΟτε ν' άναδει­ I~­ χθοΟν καΙ 1tάλι έξ αύτων νέοι στρατιωται της 'Αληθείας ,;.; Σου, ΤCρός δόξαν της Όρθσδοξίας καΙ σωτηρία του λαοU Σου. 'λ:μήν. (Α, Δεκ. ·78). Κοινων(α αίρετικων '~ , ~H δρθή σχέσις τcρoς τως αΙρετικούς δέν εΤναι ή της κοινωνίας, άλλά ή της άκοινωνησ(ας καΙ ά'Π'οστροφης. -26­
  27. 27. Γενικως, λέγει δ 14. Bcxσ(λειoς, c-παντΙ 'ιtασα κοινωνία 'ΠCXVΤός ά'πrι"tOρευμένou 'Πράγιματος κατά τε νΟΟν καΙ λό­ γον ι<ιαΙ -rφάξw έ1tιβλα6ής και έιπιJK[νωνoς (έστΙ):. (ρο. 31, 1096). Διό δεί «μετά των OΙK~(ων της πίστεως εΙρηνεύειν' αΙΡετικόν δ:νθρωrιτoν ά'ΠΟΟ'Τρέφεσθαι» (τοϋ αότοΟ, ρο. 31, 649). «"'(ιμείς», γράφει δ 14. •AecxvόJσιoς, «Ιχοντες τόν θε­ μέλιον άσφαλη,δς έστιν ·Ιησοϋς δ Χριστός, δ Κύριος f)­ μων, καΙ τη,Υ· των Πατέρων περΙ της άληθείας δμOλOγίαv, τους πλέον τι ταύτης η !λαττον λαλείν θέλοντας άιτoσrρέ~ φεοθε» ('8επ ΕΣ, 33, 88). 8E-rτΙσης, δεί «αΙρετικων κοινωνίσχ; άrtoφεόyει~ (θεο­ δώρου Στouδ(τOU', ρο. 99, 953). ·0 λ'γιος Κύριλλος 8λ/s.U ξανδρε(ας, γράφων 1tρOς τούς έν ΚωνσταντιVOU1tόλει 1tερΙ τοϋ αΙρετικοΟ ΝεστοΡ(00, προτρέ'Πει: ro:σrτίλouς καΙ dμώ­ μοος έΑUΤOOς τηρήσατε. μήτε ΚΟ1.'νωνοϋντες τφ μνη'μονεu­ θέντι, μήτε μήν ώς διδασκάλφ -rnρoσέxOVΤΕ<;, εΙ μένει )J; κος ΆVΤΙ τcoιμένoς» (Μ. 4. 1096). Ταϋτα δέ συμφώνως καΙ 'Πρός την έπιτακτικήν έντολήν τοΟ d:πoστόλιou Πώλοο, «Et τις όμας εόαΥΥελΙζεται -ιταρ. δ -παρελΜετε. άνάθεμα !­ στω» (Γαλ. 0::' 9). Το κοινωνείν μετά των αΙρετικων δέν εΤναι άΡέτ:ή; άλ­ λα άμιαΡτ(α 6αρεία. Τση 'ιtρό<; ιμοιχείαν. «Μοιχεία Υάρ έ­ στιν, ω 'Iro'VOύvετoι, καΙ το της κοινωνίας μETέXELn των αΙρετικών, τονίζει δ &γιος Θεόδωρος δ Στουδίτης (ρο. 99, 1176). Διό καΙ έάνδλα τα χρήιμcrτα τού κόσμου 'ιtροσφέ­ ρπ δ κοινωνών τft αΙρέσει, οόδέ τότε «φΙ~oς θεοϋ K,aer<m:t­ ται, άλJ..: έχθρός» .(του αύτοϋ. PG.99, 1205). Διά "('αΟτα δέΌν να έ'ιtιμέvωμεν τfi ~Koινωνησ(~ 'ιtΡός. τούς αΙρετικούς μέχρι θανάτου, «κ&ι έξορ[ο: -πρόκειται, κ&ν ξΙφος στιλΙοΟ­ ται, Kdν πϋρ άνατrrηται» (του αότοΟ, PG. 99. 993). ~8Αληθως, δ κόσμος δλος μιας ψυχ'iiς οόκ !oτw άντά­ ξιος, της φUλαττoότης έαυτήiν άμέτοχον καΙ αΙρετικης ΚΟΙ­ νων(ας καΙ 'ιtαντός κακΟΟ» (τού αότοΟ, PG, 99, 1205). ΑίQεσιs καΙ μνημόσuνoν π 0(0: tι δέουσα σrάισις τοΟ 80'ρθοδόξου ΧριστιανΟΟ τrρός ΤQν έΚ'ιTiΙTttοντα έν έyκλή;~ατι ft αΙρέσει ·I~ρχην; • Ή διαKO'ltή! του ,μνηίμοσόνou του otKEtou •Ι ε'ραρχou ci­ τι:οτελεϊ άμάρτηιμα. ΤοΟτο Ισχύει ciκόμη καΙ ~ν 'Περ~mώσει έΥκλη,ματος. Τότε 1Ί διαKσιπl του 'μVΗιμoσόνou του e Ι ε'ράρ­ xou, «'Πρό συνοδικης διαγνώσεως» (Ι Δ' Κανων Π ρωτοδευ­ -27­
  28. 28. τέρας Συνόδου) «καΙ τΕλεΙας CXΎΤoO KαταKρ(σεως~ ( Ι Ε' Κανών Πρωτοδευτέρας Συνόδου), τιιμωρείται διά παντελούς ~OTριώσεως τοϋ κληρικοϋ d-rrQ C'ltό:σης Ιεραrε(CX9 (σiJ­ τόθι). .. ·Aνrιθέτως, δτε δ ·Ιεράρχης Kηpόn'ει, CΔΗ:μoσt«C ••• KCXΙ yuι-ιιvft τfi κεφαλη έτ( ·ΕκκλησΙας:. διδάσκων, CΑΤρεσ(ν τινα τιαρά των dy(ων Συνόδων ~ Πατέρων KατεΓVΩΣμένη~, tι διακΟ1τ/ της πρός σlπόν κοινων(ας 1tpό σuνoδΙKης διαγνώ­ σεως εΤVΑΙ πράξις δΡθόδοξος (αότόθι). ΟΙ οδτω -ιτοιοϋντες «00 μόvoν τfi κανονικΌ έΠΙΤlJμήσει ωχ ό'Πόκεινται, -ιτρό σu­ νοδικης διcryνώσεως έαυτούς της πρός τόν Κι<Χλοόμενον ·Ε­ τr(OK01tOν κοινωνΙας ά'ΓcorrειχΙζοντες, &λλά καΙ της πρετcoό­ σης τιιμ·ης τοίς όρθοιδόξοις άξιωθήσOVΤαι~ (αύτόθι). «ΕΙ δέ τινες», γράφει καΙ δ &-γιος Σωφρόνιος e Ι εροσολόμων, cό:rτo­ στcrrcxί:έν τινος οό διά πρόφασιν έΥκλήματος, άλλά δι" αt­ ρε.σιν ό1τό Συνόδου '" ety·Ιων Πατέρων KατεΓVΩΣΜένην, τι­ μης καΙ cbτoδoXης ό:ξιοι, ώς οΙ -Ορθόδοξοι» (PG. 87, 3369­ 3372). Οδτως, δ δ:Υιος Κόριλλος •λλεξανδρεΙας, γράφων πρός τούς έν Kωνσταvτινουπόλει 'ΠερΙ ΝεστορΙοο, τovΙζει: «Τοίς δέ Υε των κληρι,κων, flTOL (~) λαϊκων διά την δρθήν πΙοτιν κ'εχωρισμένοις,. η. καθαιρεθείσι παρ· αότοϋ, κοινω­ νοϋμ:Εν tιμείς~ (Μ. 4, 1096). Καί δ ΛΑ' 8λποοτολικός Κα­ νων Tt~λέ1tει τον ό:ποχωρισμόν έκ του -Ε1tισκ6που, hv 1tE­ ρι1ttώσει καταΥνώσ'εως τούτου «.έν εύσε~εΙ«C καΙ δι:κ.αιοσό­ vn». Το έν δικ.αιοσύνη ένταΟΟα νοείται, ~ε~αΙως, ,ε{τε ~ς κακόδοξος d:ρνησις τoU θεΙου νόμου, δ1tsρ αtρεσις, ε{τεκ.αΙ ώς άπλη 'Παρ~~ασις τοότου, δτε Ισχόουσι τά έν τφ ιε Κα­ νόνι τη ς π ρωτoδει.rrέρας σχετικά. ΟΙ ώς α:vω <hcoχωριζόμεvοι του κηιρόττοτος αtpεσιν •(­ εράρχou δέν δόνανται νά κατηΥορηθωσιν l1tl KCXΤαφρoνfJ­ σει -E1tLaKΌΤCoυ, fι έπΙ σχΙσματι. Τούναντίον, οδτσι l1tαL­ νΟΟνται, καθ· δτι δι·αKρίνouσι τούς ψευδε1tισκό'Γtους cbτό των άληθων καΙ διά της έν λόΥφ στάσεώς τωνσrcouδά'ζouσι νά σώσωσι τήν -Εκκλησίαν έκ «σχισμάτων καΙ μερισμών». «Ού ~ρ -Ε'Πιοκ61των, &λλά ψευδεπισκόπων καΙ ψεUΔoδιδa:σKά­ ., ~. λων KCXΤέyvωσCW, καΙ ού οχΙαματι την lνωσιν της -Εκκλη­ σίας Kατέ't'θμoν, ~λά σχισμάτων 'καΙ ιμεριαμων την ·Εκ­ ,: KλησΙΑV έσπούδασαν ρόσασθαι:., δΙαΥΥέλλει tι Π'Ρωτοδευ­ τέρα Σόνοδος (Ι Ε' Κανών). (Κ. Ο. 1.5.1979). .. .1, ,. ,', -28­ , Ι
  29. 29. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕrΤΕΡΟΝ ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕΝ ΟΥΔΕ ΕΙΣ ••• MePLKet γεγονότα γ(vovται πολλάκις αΙτ(α ν- ά'rtOKα­ λυφθοϋν τα K'ρυmά καΙ ti1τόpρητα 1ΓJOλ/i1jy καρδιών, τά δ­ ποία: διαφορετικα θα παρ,έι-tενOν lfyνωστα, .μέ d1τoτέλεσμα να παραποιηται 1'1 <iληθής εικων της Ιστορ(ας. ΕΤναι γνω.­ στόν δτι €Ις την πρωτεόouσαν, τας κλεινάς -λθfιvας, δια­ μένΟΙΝ οΙ περισσότεροι καΙ λογιώτεροι κληρικοΙ, ένΣUγ:­ κρ(σει πρός τας λοιπας πόλεις της χώρας. Συνεπως εΤναι πολύ ψυσικον 'cbtQ τήν 'Πόλιν αότή.ν v- 6:ναιμένη κανεΙς δ,τι σεΜΙV~y καΙ άνδρείον, δ,τι ένάρετον καΙ έπαΙνου ιiξιoν, κα­ τα ΤΟν ΠcxόλεΙQν λόγον, έκ ,μέρouc; των έν λόγ~ κλη,ρικων, οΙ δ1tοίΟL gρy~ καΙ θεωρ(ctX θά: πρέ-nη νά ΦΡUKτωρoUv 1t<Xν­ τοτε τάς αΙων(ΟΟς &ληθε:Ιας' του Ιεροϋ ΕόαΥΥελ(ou, ~ς έ­ 6ιώθησαν καΙ tιρμηνεύθησαν cxδται όπά των άγΙων της -'Εκ­ κλησtας πατέρων. Δuσruχως διμωc; σuμ:6αΙνει τό d:KpLeibC; c:XνrΙθετoν Ι -Ενώ γνωρίζουν καλως δλας τας εΙς 6άρoc; της -ΟρθοδοξΙας' ένεργε(ας Φαναρtou - -Μηνών, έν τοότοις ο ό δ ε. Ι c; έξ αότων ΣUγKινειται, Q ό δ ε Ι c; ch-τιδρ(i κατά τά παράδειγμα των άγΙων όμιολογητων κλη,ρικων του 'l'ΚXpeλθ6ντoς, d.λλα καΙ τοϋ πιστοϋ λαοϋ, του φόλακος αό­ τοϋ της -ΟΡθοδοξΙας, δ όποίος 'ΠΟλλάκις έπροηγήθη καΙ αότων των 'Ποιμένων του εΙς ~ρησίαν καΙ μαχητικότητα όπερ τοι1 πατρώου δδΎίματος. Δια νά Υ(νη ΔΜΩc; καλλΙτε:­ ρον d:ντιληπτή 1'1 τεραστ(α διαφορά μεταξύ τοϋ d:δ6ξw 1tCX­ ρ6vτoς καΙ τω fιρωίκ.oϋ -rταρελθόνroc;, άντιγράφομεν τά ,1.,­ ξης γεγονός έκ της ΙσroρΙας: cCV'ΠεΥράφη δ δρας της ένώ­ σεως έν ΦλωρεντΙctX (1439). -Εν τΜοις 1'1 lvωσtc; δέν έΥΈ­ νετο. ΔιατΙ; -Αντέδρασεν ό εόσεeής λαΔC;... "Qταν έξελέΥη ΠατρΊάρχης ΚωνσταvτιVOU1tQλε,ως 6 φιΜvωτ.t~ M.ητ~­ -29'­
  30. 30. - νης (1440.), ό εόσε!ή,ς λαός άvτUφασεν. "Ιερεός τις, 1tE­ ρ(εργος lJ.>v, άYiiλθεν έπΙ Τπποο, διά νά {δη ~ακ.p6θεν τήν ένθρόνισιν τού νέου Π ατριάρχοο, χωρΙς να εΙΟέλθη .κliv εΙς τόν Ναόν η εΙςτά: Πατριαρχεία. Τό Φιόγευ,μα της ΙδΙας tι­ μέρας έσήμανε την Kαμ'l'tάναν δι· έοπερινόν (.'το 1tαpαμo­ vΗ τ/ς •Αναλήψεως). •Αλλ· εΙς μάτην ιh'έμεvε τους πι.σroός. ΟύδεΙς προσηλθεν. ·Ομοίως καΙ τό πρωΙ εΙς τόν δρθρον καΙ τήν θ. λειτουργ(αν. "Aπέσχqν οΙ πιοτοΙ εΙς ΙVΔειξιν διαμιχρ,­ τυρίας πρός τόν Ιερέα των, ό όποϊος άΠλως μακρόθεν -rτα­ ρη κολούθησεν έκ περι:εργείας τήν ένθρόνισιν τοϋ ψιλενωτι­ κοΟ Πατριάρχου. Έχρειάσθ'η, να κάμη διμολΟΥίαν Π.(σrεως καΙ νά δώσn &rτ6σχεσιν, δτι τοο λοιποΟ Qύδεμία:v έΠLκοινω­ νΙαν θά I!xn 'μετα των φιλοπ<X1t;κων, δια να έ1tανέλθτ1 δ εύ­ σε~ής λαός εΙς τόν Ναόν r»··o ΣυΡόπouλοις, δ ό1tοίος ΆVα­ φέρει τό έπεισδδιον τΟΟτο, λέγει' «"Εκ τoίrrou οΙ δouλόμε­ voι τεκιμαίρονται όπο(αν τινα διάθεσιιν Ιχει θεοί} χάριτι 1tEpl τΟ: όγιη τη,ς "Εκκλησίας δόγματα δ χριοτιανικώτατος λCΦς καΙ δπως άποστρέφεται καΙ μισεϊ τα νόθα τε κο:Ι άλλότρια» ("Ημερολόγιον 1973, Ι!κδ. άδελφότητος «ι'0 Σταυρός»). * * * ·Ως e" ιh'τελήφθη δ άγαττητός άναγνώστης, ~ν κοι­ νόν εΤναι δυνατόν να όπάρχη μεταξι) των άνωτέρω tιρωΙKων ΨUXων καΙ των όπαδων της ά~ρoφρoσόνης καΙ 1tOYηpcXc; οΙ­ κονομίας της σή:μεΡον. Καίτοι διερχ6μεθα παραλλήλouς ά­ Kρι:~ς οτιγμάς, &φοϋ έπισήιμως δ παπισμός ΆVε.γνωρίσθη όπό του ΟΙκ. Πατριαρχείου (τη ιh'oχίi, σιγΌ fI, καΙ έτrικpo­ τήσει τω'ν λoιτrων όρθοδ6ξων έκκλησιων) ώς «σε~α:σμία ά­ δελφη. έκκλη σία», δ δε 'ι'tά1tας ώς «πρωτος έτr(σKOΠoς έν τη Kαθόλιou έκκλησί<ct τοΟ Χριοτοϋ», έν τοότοις 'Ποιιμένες ι<;αΙ 'ιΤοι:μαινόμεΛΟΙ των όρθοδόξων σuναyωνίζoνται ποιός θα φα­ νη άπαθέσrεpoς καΙ εύγενέστερος στ~ άνωτέρω «ξε1tοολη­ μα» των τιμίων της πίστεως. "Ας διαμαρτύρεται δ ~γας Μάξιμος ό ·ΟίμολΟΥητής γpά~ν στl. «πασα ά'l'toδOΧή των έτεροδόιξων διμολογιων ΙΣΣΔUναμεϊ tJ;E. προδοσίαν της πί­ στεως:t (<<Π Ρ 6 δ ο σ ι ς Υ ό: Ρ έ σ τ ι, tι τ η ς ε ό­ σε!οϋς αότοϋ τε καΙ 'ίτερΙ αότοΟ (τ.l!. τοϋ ΧριστοΟ) δ ό ξ η ς τc α Ρ ο: λ λ α: γ ή, τ fi προσλήψει της των έτε;ΡQδόξωv ό­ μολογίας καΙ διδαχης d:τcεμτrολοΟσα α ό τ ό ν...» P.G. 91, 73Λ), καΙ δτι tι άγό:πη 1φ,ός τως αΙ­ ρετικoUς WEU άληθεΙας ά'l'tσrελεϊ μισανθ~(α:ν: (<Μ. ι­ σ α ν θ Ρ ω τc ( α ν γαρ δρίζομαι ΙΥωγε καΙ άΎ~l~ &εΙ· ---·30 ......·
  31. 31. ας χωρι.σμόν, τό τΌ 1tλάνn 'Πειραοθαι διδόνα:ι Ισχυν εΙς πε­ ρuσσoτέραν των αύτη 'ΠραKα:τεUΛηιμιμένων φθoρΆv. PQ. 91, 465C)' δια τΟΟς συy:χρόvouς δρθoδόξouς οΙ λόγοι τού, άγίου έκφράζουν τόν φανατισμόν καΙ την μισαλλoδoξΙΑV του π.αρελθ6ντος!ο., Γι" αύτό καΙ οΙ 1tα'Π:ΙKOΙ τό 'Jτj(στεψα!V πλέον δτι δεν διαφέρουν έΙς T[1tOΤa τό θεμελιωδες ΆτcΌ τΟΟς ·Ο.Ρθοδ6ξouς, διό καΙ γpάφouν δηιμοσ[c;,x: «Ή 6aθεία cWtή ταυτότητα 'Πίστης θεμελιώνεται στό γεγονός δτι οΙ δόο "Εκ­ κλησίες l!xouv ά π ό κ ο ι v ο ϋ άληθη ΜUΣΤΉ;ρια καΙ ίερρ:ρχικην Ιερωσόνην» (Καθολική, 10.4:79, σ. 3). ΚαΙ ταυτα μεν δσο άφoρ~ τας άντορθοδόξouς δραστη· ριότητας τοο ΦαναρΙou. "lδΟΟ δμως δτι καΙ δ θρόνος των Άθηνων δεν ύστερεϊ εΙς οΙκουομενιστικην'JtOλΙΤΙKήν. Τόν τcα­ ρελθόντα Σεmέμιeριον δ "Αρχιεπίσκοπος κ. ΣεραφεΙμ πα­ ρηκολοόθησε (όρθότ·ερον θα f)TO: συμ1tpOOηυχήθη)έντΌς της μηΤΡ01tόλεως των π<X1tικων την ό1tερ άvcrnα:ύσ-εως τοϋ crπ:oθανόVΤOς 1tα/ra Παύλou ς' άκολουθΙαν. Γεγονός μοΎα­ δικqν εΙς τα έKKλησΙCXΣΤΙKα χρονικά των "Αθηνών. ΚαΙ δμως ο ύ δε Ι ς άντέδρασεν! Ο ύ δ ε; Ι ς ~K των λογ[ων άρ­ χιμανδριτων της πρωτευοόσης έτόλJμησε δχι να τόν ά1toδo­ κιμάση δηιμοσίc;,x, άλλα ούτε KlXv να τοϋ διακόψη τό μινη.­ μόσυνον εΙς τον Ιερόν Να6ν πoU λεΙΤOUΡΥεϊ, εΙς ~νδειξιν δΙ01μαρroρίας δια την άσεeη του 1tράξιν. "A')..).ls. καΙ δ λαός των "λθηνων δυστυχώς δεν 1τ/Υε 'Πίσω. oίrrε τό σύνηθες έκ­ KλησQασμα, άλλΟ οδτε οΙ πιστοΙ των Ιεραποστολικων δργα­ νώσεων, «τα λόκ της "Εκκλησίας» Ι ώς θέλουν CXΌΤαρέ.σKως να θεωροϋν έΑUΤOOς (ΖΩΗ, 25-1-1979, σ. 1), παρouσLασαv !.στω καΙ ιμίαν χλιαραν άντίδρασιν, ένω διά τόν καρνάΘα­ λον καΙ τα καλλιστεΊα τα παρελθόνφ l!τη εΤχον δη;μιouρ.. Υήσει τόσο θόρueον f Πάντα τ" άνωτέ-Ρω μαζΙ με 'Πληθος άλλων παρομο{ών ~,εyoν6των εΙναι φανερά 1fλέον ση.μεία δτι με τόν αΙώνα μας εΙσήλθαμε στην έποχη της ά1toστασLας, -ιτερΙ της δποΙ­ ας δ,μιλεί δ "Απ. Π,αϋλος στην Β' πρός θε.σσαλovικείς έπι­ σroλήν του. E.ύσε~ης έπιστήμων των ή~με.pων μας ΆΝCXφερό­ μενος στήν -άνωτέρω άποοτ·ασΙαν γρCXφει τά: έξης φoeερ<X μά &λ.ηθέστατα, .με την διαKρίνouσαv αότόν σαφήνειαν καΙ cbτλότητα: «π,ρΙν l!λθη δ άξιοθαύ,μαστος αΙών/,ς μας οΙ "Ορ,­ θόδοξοι πΙστευΑV στην "Ορθοδοξ(α, οΙ αΙρετικοΙ στην αfρε­ σή ΤQUς, οΙ ό:θεσι στην άθεία τους καΙ δ !VCXc; 'Iτρoσιτ'όeoQ­ σε να 1tε(ση τόν δ.Λλον δτι αότός Ιχει τη.ν άλήθεια. Π (­ στει.χxv, δηλαδή οΙ όΝ6ρωποι, στήν άλήθεια καΙ άγων[ζον­ ταν Υ.Ι" CXΎΤΉν, άκ6μη καΙ αύτοΙ πΟΟ άγνooϋσαv τήν Qλή­ -31­
  32. 32. Γ ~~. θεια. fH φ~ερή άn:oστασ(α της t1tOΧflc: μας δέν lγκειται ατό ΙSτι γέμισε δ κόσμος d:rτό αΙρετικούς καΙ dθέooς. λό­ το(, καλως έχ6ντων των 1tραΥμάτων, δέν μ1tΟροϋν, δσοι καΙ d:vEtvaL, 'Παρά να τονώσουν την π(στη των εόσειών. -ιi d:rτoστασ(α lγκειται aτό ΙSτι οΙ &νθpc:ι:moι σήμερα IΠΑΨCXV να 'Πίιοτεόουν στήν d:λήθεια, 11t'CXψαV να 1tLoτεόouv δτι όπάρχει tι άλήθεια καΙ δτι Qξ(ζει vΆ ctyωνισθij κανεΙς γι8 CXΌΤΉν. -Ε'ΚΧςαΙρετικός 1tOύ 1t Ι σ τ ε ό ε ι στην αtρε.σή του ΙΥ.ι­ νε εtδoς σπάνιο. 8 Ακόμη καΙ οι Ιδεολόγοι δθεοι, 1tOO Ιιχουν κάποια 1t ε 1t ο ( θ η σ η σrήν άθεΤα ΤιΟι)ς, εΤναι κάποια εόλΟΥ(α στήν έποχή μας δσσ ''Παράξενο καΙ &ι φαίνεται αότ6. ΟΙ δ:vθρωπoι σήιμεΡα (ΧΑΣcxv κάθε πεποίθηση. 8Όλα γι 8 CXΌΤoύς εΤΥαΙ σχετικά, άμφ(~Qλα, άKαθόρισrα. Τ(ποτε δεν ~λέ'Πooν για τό δ'Ποίο να άξΙζη να άΥωνισθοϋν. Τίποτε δέν ό1tάΡXει γι 8 CXΌΤoύς πού νά άξ(.ζη να τό όπερqσrτισθoϋv, t­ κτός ά1tό την Kαλ01tέ.ρασιή τοος σέ τοότη τ:ι'ιν 1tPδσKaLpη ζωή. Σ8 lvav τέτοιο κόσμο lvac; d'θεoς καΙ lvac; αΙρετικός μέ 1tE1tOtθηoη εΤναι νησίδες ζωντάνιας 08 lναv ~Kεανό θα­ νατou. ΓιατΙ αότή tι 'Πε1tο(θηση μαρτυρεί ζηλο γιά Tή:v ά­ λήθεια 11!ΟΟ δσο καΙ dν εΤναι χωρΙς έ'Π(γνωση, σκοτισμένη καΙ ~μπαθής, δεν (χει έν τoόtΌις κόψει δλες τΙς γέφυρες 1tOO ΣUVΔΈOOν 'μια ψυχημέ τόν θεό, 1tOO, καΙ liv δεν τό ξέ­ ,. "; ρουνε καΙ δέν τό 1tαραδέΧOνται, εΤναι δ ίδιος tι 8 Αλήθεια. ΟΙ lXvθρω1tOΙ λoι-rτόγ aτόν αΙώνα μας δέν -rτισrεόoυν παρά μόνον ατήν καλο'Πέράσή τους. Για τήν καλοπέραση δ­ μως εΤVΑΙ ά'Παρα(τητη tι εΙρηνική συμ~Ιωση των άνθρώτrων καΙ tι συνεργασΙα τους για την έξασφάλιση των όλl;κων ά­ Υαθων. Για να ΥΙνη αότό ~ΡCX)'1μιατικότης 'Π Ρ έ 'Jt ε ι ν ά 'Π έ σ ο υ ν δ λ; α τ α ο ό ν ο Ρ α. Π ρέπει νά ένωθοϋν οΙ θρησκ.εΙες, οΙ Ιδεσλογίες, τά leyη. Π ρέτcΕΙ νά λ~(ψη κά­ θε αΙτΙα τωλέμου, .μάχης, άντιγνωμίας. CH 1tολιrrικη της «!OUνόιταρξης~, tι Ιδέα της ένωμένης Εόρώπης, δ μασονικός σuYκ ρητισ:μός, δ ΟΙκουμενισμός, tι έλ1tΙδα τοΟ 1t<ry.κΟΟμιou κ.ράτους εΤναι. έκ.φράσεις της άκατάσχετης δΙψας του dν­ epώ1tOU Υιά άδιατάρακτη καλο'Πέραση. eo ΟΙκουμενισμός εΤναι tι διδασκαλΙα δτι δέν ό1τάρχει 'Πουθενά fι άλήθεια, εΤναι tι δολοφονία της έλ1tΙδας 1tOO ζοΟ­ σε άrτό άνέκ.αθεν 'μέ<πc στήν καρδιά τοΟ dvepώ1tOU, εΤναι tι 6ρνηση της άλήθειας καΙ fι άντικατάστασή της άrτό τΙς άν­ θρώπινες άλήθειες 1tOO 1tρέ'Πει να κάνουν όΠOχωρf)σεις tι μΙα στήν &λλη για τό κοινό συμφέρον. 80. ΟlΙκouμενιομός εΤ­ . ναι tι τελευταΙα καΙ tι πιό τέλεια 'Παγίδα: 11ΙΟύ Ιστησε δ διά­ eoλoς στήν άνθρω1tόtητα καΙ tι 1tLc) φοΙερή καΙ δτrouλη έ­ ~32­
  33. 33. 'ΠΙθεσή του κατά τ/ς ·Εκκλησ((Χς του XρισroO. EtvaL τό δη­ λητήριο ΤCα) 'Παραλόει τη,ν ΨUXη καΙ την κάνει φ,(κανη νά δη τό φως, &ν(κανη να διψάση ά:κ6!μη γιά την ά:λήθεια, 'ΠΙΟύ σκοτίζει τ<) νοϋ τω όρθοδ6ξou καΙ τόν κάνει, ά:ντΙ νά ~ πάη τόν lipρωoτO καΙ να τcpoc:mαθii να τόν γιCXΤρέψη, να 6:­ γαιtάη τήν {δια την ά:ρρώστ.ια του, άντΙ να ά:γαπάη τόν αΙ­ pεTLKb νά: άΥα1τάη την αtρεσή του» (9λλεξ. Kαλoμotρou, 10 σόΥΚΡιμια, σελ. 5 -7, θεσσαλονίκη 1976). Γι· αότό θά εΤναι δντως μακάριοι δσοι μέχρι θανάτου τ/ρήσouν έαuτoύς lμακραν της αΙρέσεως τω αιωνος μας' δι' α'ύτΟΟς θά Ισχόση άπόλυτα δ λόγος τοο ιμεγάλou δμολο­ γητοΟ θεqδώpou του Στouδίτου: «·Αληθως, δ κόσμος δλΟς μιας ψυχης οόκ !στιν άντάξιος, της φυλcxπoόσης έαυτήν άμέτσχον καΙ αΙρετικης κοινων((Χς καΙ παντός KαKOO~. P.G. 99, 1205Β. (Α:. •Ατφ. ·79). «("Εάλω Τι Πόλι~»! ΟΙ ·Ορθόδοξοι οΙ «έ'ΠΙ τα δρη λά~ετε KO'Πετόν~ καΙ οΙ «Α'ΠΙ τας τρί~ouς της έρήμou» TqU κόσμου τούτου «θρηνov» (Ίερ. θ' 10). «'Εάλω tι Πόλις» (·Ιεζ. λγ' 21) . • ·Η αtρεoι<;. των πε~ωK6των 'ΠCX1tικωv κηρύσσεται έν Kωνrαντινooιπόλει γυμνη 'ltλέoν ή κεφαλΌ. «·EνεκαuXήσαν­ το οΙ μισΟΟντες» την 90ρeoδQξίαν «έν ίμέσφ της έoρτη,ς~ (Ψαλμ. 73, 4). ·Ε'ιτ· εόκαιιρί(('( της τελευταίας θΡΟΥι;κης έαρ­ της του· ΟΙκouμεvικqU Πατριαρχείου, έ-n:εσκέψθη τό ~­ ριον άνιτΙ1'φοσωπεία Τ.οϋ BατικιαvoO. Kcxta την σι.Nάwησιν, οΙ αΙρετικοΙ TtcrrtLKOl συμπροσηυχήθησανιμετα των του Πα­ τριαρxε(~ καΙ άντηλλάΥησαν μηνύματα καΙ λόγ,οι κακης δ'μολογΙας. ·0 ΟΙκ.ουμενικός Πατριάρχης Δηιμήτριος έδέχθη. 'tούς κακοδόξouς λόyΌuς τοϋ l-n:t κεφαλης της άντΙ1tροσωπε(ας KOI~Ιvαλ{OO Β(λ/εμπραντς, τcερΙ συvεoρτασμoϋ «έν κοινω­ y(~ π(στεως, έν έν6τητι ά:γά1tης~ καΙ «!κκληοιαστικης κοι­ νωνίας:. (c·Επ(σΚiεψις», 15.12.1977, σ. ~, 4). ·λ1tεικάλεσε ΤQν f)γέτην τοΟτον της αΙρέσεως άδελφόν έν 'Π(ΟΤξΙ, διά της φράσεως «Σεeασ:μιώτατε έν Κρισrφ &δελ~» (!vΘ· ά:νωτ:. σ. -,33­
  34. 34. 6). Περιε1t'rόχθη wειρως τόν αΙρεσιό:ρχην του Πetπ:ιαμoϋ ώς τόν «άγαττητόν έν χριοτφ "Αρχι1tοίμεw:x της Π ρ~υτέ­ ρας Ρώ.μης, άδελφόν Πάπαν Παυλov τόν ΣΤ':. (ιfνθ" chtωτ. σ. 9). "ΑνεΥνώρισεν εΙς τοΟτον τήν θέσιν ποιΟ πρεσ~ι.nέρoo άδελφOO~ του καΙ «τοΟ Πρώτου Έπισκόπou της ΧριστιανΌ­ σόνης;> (lνθ" άνωτ. σ. 6). ·Ωμ.ολόγησε κοινά τά Μυστήρια: τQί} Π ατcισμoϋ καΙ της Όρθοδοξίας, καΙ «κοινήν έν 'J'ψ()­ Kειμέ~ τήν 'Παρακαταθήκη.ν της πίστεως»Ι (ΙνfY <hιωτ. σ. 8). Τί έση ταUτα:; ·Ομολογία τοϋ Παπιομοϋ. 81λρνησις της ΌρθοδοξΙας. Παράι~ις τoU θείου Νόμου. 8ΙΕξοδος άπό της "Εκκλησίας. Μετάθεσις εΙς την αΤρεσιν.. "Ανταλλο:Υή του φωτός δια τοΟ σκότους, της άληθείας δια του ψεόδους, της Χάριτος δια τοΟ άναθέ·μσ:roς. "Ασεeής άναΥνώρισις τοϋ αΙρεσιάρχοο Πά'ιτα καΙ itvωσ-ις μετά της 'JtCX1tLKilc; αΙρέσεως, της δ1tοίας τό μέρος «εΙς την λ~μVΗν του πuρός. καΙ 't'oU θείου», καθ" δτι «ψευδcm:Ροψήτης» (Άποκ. κ' 10). "ΌντωςΙ «πως Ifπεσ·αv δυνατοί;» (2 Βασ. α' 27). πως «υΙοΙ Σιών οΙ τίμιοι... έλογίσθησαν εΙς άγγεία: όστράκινα, Ιργα χειρ9ς κεράιμεως;» (θρ. ·Ιερ. δ' 2). Έcrnοόδασαv γαρ «έγκαταμίξαι τό ψεΟδος τfi ~ηθεί<iX καΙ τfi Έόσε6εΙ<iX την άσέ~ειΑV» ("Αλεξάνδρου "Αλεξανδρείας, PG. 18, 573). Σκοτισθέντες «οόδεν tΊγήσαντo (έθεώρησαν) τό πράγμα, οόδε διο:φέ.ρειν εΟΟέ0ειαν άσε&.ία:ς ένόμι.σαν» (Μ. "ABαvα­ σίοο, ΒΕΠΕΣ, 31, 285) οΙ δυστυχείς, ώς καΙ 'Πάντες οΙ ά1( αιωνος αΙρετικοί, οΤτινες τφ c"Αντιχρίστφ την δδΟν παρα­ σKεUΆζouσιν» (Μ. "A.θcwασίoo, αότόθι) . • ΤΙ 'Jtpqc; ταύτα; ·Η έντολή του KυρΙQι): «Προσέχετε ~­ 1tό των ψευδΟπΡοφητων, οΤτινες Ιρχovται τφός όμας έν έν­ δύμασι 'Πίpo6ά'rων, lσωθεν δέ εtσι λόκοι δ:ΡπαΥες:. (Ματθ. ζ' 15). Διό cgKaσroς άπό τοΟ 1tλησίον αύτοϋ φUλάξασθD (eΙερ. θ' 4), καΙ άκοόσατε τήν «dλλην φωνή" έκ του οό­ ραvoϋ λέyouσαν έξέλθετ-ε tξ αότ/ς δ λαός μου, {να μή ΣUYKOινωνήσητετ~ίς dμαρτΙαις αότ/ς, καΙ ΤvΑ έκ των 'Πλη. γών cxότ/ς μή λά~ητε:. ("A1tOK. ιη' 4). ·Εάλω tι Πόλις, έ­ πειδή πάντες οΙ φιλουντες αότήν iιθέτησαν έν αότfi, έγένον­ το cxότfi εΙς έχθpoό~:. (θρ. ·Ιερ. α' 2). : '(Κ.Ο. 1-3."78). -34­

×